Cmentarz w województwie Dolnośląskim

“Mały kawałek historii ludzi, którzy odeszli w mroki przeszłości. Obowiązkowe miejsce do odwiedzenia w Ziębicach.”

“Spokój, relaks i miejsce zadumy.”

“Piękny cmentarz choć mocno zaniedbany trawa po kolana, brak poszanowania - traktowany jak park. Brak ogrodzenia. Mogiły poniszczone lub będące siedziskiem dla amatorów trunków wyskokowych.”

“Bardzo zaśmiecony z poniszczonymi nagrobkami. Na wielu czytelne nadal epitafia.”

“Cmentarz Braci Morawskich- Boże Pole 16 marca 1743 roku wraz z pierwszym pochówkiem dokonano uroczystego poświęcenia nadając mu nazwę " Boże Pole". Kilka lat później od głównego traktu obecnej ulicy Piastowskiej wytyczono długą aleję, prowadzącą do wykonanej z kamieni bramy. W XIX zastąpiono ją nowym ozdobnym portalem, którego wykonawcą była firma kamieniarska Karola Thust'a z Gnadenfrei. W trzecim ćwierćwieczu XVIII wieku całą jego powierzchnię podzielono na cztery części dwiema przecinającymi się alejami, które swoim układem tworzyły krzyż. Wzdłuż nich posadzono drzewa lipowe. Charakterystyczną cechą cmentarza było równomierne rozmieszczenie grobów, natomiast pamiątkowe płyty umieszczano bezpośrednio na mogiłach pod niewielkim kątem, tak aby przechodząc można było odczytać napis. Na każdej z nich widniało m.in. imię i nazwisko zmarłego wszystkie wykonane przez tutejszych (rodzimych) kamieniarzy, a większość z czarnego marmuru. Według opracowania już w 1843 roku na cmentarzu opisanych było 3500 płyt nagrobnych! Należy przypuszczać, że do 1945 r. liczba grobów wynosiła około 4000. Kiedy w 1947 r. ostatni mieszkańcy zostali wypędzeni rozpoczął się nowy, niechlubny rozdział jego historii. Po II wojnie światowej właścicielem tego terenu były miejscowe władze, które tak naprawdę nie interesowały się stanem cmentarza. W latach 60. rozpoczęła się jego grabież. Początkowo pod osłoną nocy, a później już jawnie wywiezione zostały tysiące płyt nagrobnych. Władze nie reagowały na ten proceder. W 1972 r. przychodzi decyzja o jego całkowitej likwidacji. Wszystkie mogiły zrównano z ziemią, a na przestrzeni kilku następnych lat jest on obiektem licznych aktów profanacji. Okazały portal, relikt przeszłości, tez zniknął bez śladu. Teren cmentarza staje się częścią parku miejskiego”

“Trochę dziwi mnie określenie cmentarz niemiecki gdyż nie znalazłem żadnej wzmianki o tym by w tym miejscu znajdował się kiedyś cmentarz, obok parku znajduje się cmentarz komunalny w Bolkowie. Sam park jest czysty i dobrze utrzymany z wieloma miejscami do siedzenia.”

“Ruiny mauzoleum w Wziąchowie Małym, choć nadgryzione zębem czasu, nadal zachwycają pozostałościami dawnej architektury. Monumentalne kolumny wznoszą się ku niebu, a fragmenty bogato zdobionych epitafiów i inskrypcji opowiadają historie ludzi tu pochowanych. Wewnątrz, wśród popękanych murów, widoczne są resztki krypt i grobowców – niegdyś miejsca spoczynku członków wpływowej rodziny pruskiej. Te detale, mimo zniszczeń, wciąż świadczą o wielkości i znaczeniu tego miejsca, które kiedyś było symbolem rodowej dumy. Mauzoleum wzniesiono w XIX wieku z inicjatywy jednego z najznamienitszych rodów Prus. Pragnęli oni godnie upamiętnić swoich przodków, tworząc nie tylko miejsce pochówku, ale i wyraz swojego statusu oraz wkładu w historię regionu. Przez dekady budowla była pieczołowicie pielęgnowana przez kolejne pokolenia, które dbały o jej stan i odwiedzali ją w chwilach zadumy. Wszystko zmieniło się po II wojnie światowej – opuszczone, podobnie jak pobliski pałac, mauzoleum zaczęło popadać w ruinę. Przyroda przejęła kontrolę, a mury porosły bluszczem, dodając temu miejscu melancholijnego uroku.”

“Spokojne, pełne życia miejsce kontemplacji.”

“Super miejsce, jedynie wszechobecne prezerwatywy i opakowania po nich, oraz trochę innych śmieci...”

“Nie wchodziłam do środka, bo historia w sama sobie mnie nie kręci. Za to miejsce jest urokliwe. Aż chce się tutaj siedzieć i siedzieć.”