Kino w województwie Mazowieckim

“Kultowe miejsce na mapie kin katowickich. Wydodna sala kinowa , doskonały repertuar. Bardzo miłe Panie w kasie ... studyjne kino w Katowicach z długą historią ... jedno z wielkiej trójcy kin studyjnych w Kato... najbliższe mojemu sercu.”

“Ja i moje dzieci bardzo lubimy Kino Len.”

“Bardzo małe, przyjemne kameralne kino, aż wstyd przyznać że od 49 lat mieszkam w Warszawie i nigdy tu nie byłem.”

“Kino z klimatem, jakiego już nie mają multipleksy, łącznie z kasą biletową, ale jednocześnie świetne nagłośnienie i obsługa. Zupełnie jakby było się w kinie u przyjaciół. Polecam serdecznie :-)”

“Super miejsce szczególnie dla dzieci. Przy seansach są krzesła dla rodziców, a dla dzieci często są pufy czy materace żeby można było na prawdę komfortowo oglądać”

“Lubię oglądać Wasze stacje naziemne Stopklatka TV i Zoom TV :)”

“super miejsce, pani bardzo miła, wygodne siedzenia poprostu super polecam każdemu”

“Najwspanialsze kino w Poznaniu :)”

“Uroczyste otwarcie kina o nazwie "CORSO" przy ówczesnej ulicy Kościelnej odbyło się 28 września 1918 roku. (W następnym roku ulicę przemianowano na Moniuszki). Na inaugurację wyswietlono nowy polski film, oczywiście niemy pt. "Carska faworyta", dramat dworski, którego bohaterem był rosyjski następca tronu, grany przez słynnego aktora Józefa Węgrzyna. W 1932 roku kino otrzymało aparaturę dźwiękową, a pierwszym filmem dźwiękowym tu granym był film francuski w wersji oryginalnej, pt. "Spóźniony romans". Wielu mieszkańców Radomia znało język francuski sala więc była pełna. W lecie 1934 roku kino przebudowano, zainstalowano nową aparaturę dźwiękową firmy "Europa Junjor" i zmieniono nazwę na "ADRIA". Prasa pisała, że teraz kino jest wytworne, na poziomie pierwszorzędnych kin warszawskich. Na inaugurację "Adrii" wybrano znów film francuski w wersji oryginalnej pt. "Kobiety jego życia" W czasie okupacji niemieckiej kino dalej funkcjonowało , grając dla ludności polskiej. (Dla Niemców przebudowane zostało kino "Apollo" na Placu Jagiellońskim). Wyświetlano tu filmy niemieckie, włoskie, ale i kilkanaście filmów polskich przedwojennych, np: "Znachor", "Testament Prof. Wilczura", "Gehennę" z Lindą Wysocką, "Bolek i Lolek" oraz "Wacuś" z Dymszą i inne. W "Adrii" występowali też artyści warszawscy. I tak, w 1942 roku, dał tu koncerty Chór Juranda, dwukrotnie śpiewał tu Mieczysław Fogg, występowała tu Stefania Górska, balet Tacjany Wysockiej czy rewelesi w spódnicy czyli trzy siostry Burskie. Podobno na filmach niemieckich było gazowanie kina ("Tylko świnie siedza w kinie"), przyznajś się do tego kombatanci z Szarych Szeregów. Wykonywali je: Ryszard Zawadzki "Wilk", Jerzy Maszczyk "Jurand" i Stanisław Bartkiewicz "Szyszka". Na początku 1945 roku znów zmiana nazwy na "BAŁTYK". Było kinem premierowym i wielu mieszkańców pamięta jak trudno było dostać bilety na "Zakazane piosenki" w 1948 r., na "Krzyżaków" w 1960 r., czy na "Hubala" w 1973 r. Sala kinowa spełniała też funkcję sali widowiskowej, teatralnej, imprezowej. Już w pierwszym dniu niepodległości w Radomiu, 3 listopada 1918 roku, w sali "Corso" odbyły się dwa potężne wiece polityczne. Kobiety radomskie żśdały pełni praw politycznych i wyborczych. Przewodniczyła temu wiecowi Maria Kelles-Krauzowa, socalistka, późniejsza prezeska Rady Miejskiej w Radomiu w latach 1919-1926. Drugi wiec zorganizowali robotnicy z PPS i SDKPiL wysuwając postulat rządów robotniczo - chłopskich. W sali przy ul. Moniuszki koncertowały znane radomskie orkiestry dęte: Kolejowa, pod batutą Dominika Kozłowskiego, wojskowa 72 pułku piechoty por. Więckowskiego, a orkiestra Związków Zawodowych pod kierunkiem Stanisława Trześniewskiego na niedzielnych porankach muzycznych prezentowała utwory dla młodzieży szkolnej. Koncertowały tu też radomskie chóry: chór "Lutnia", chór "Pieśni" z żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego, czy chór "Hasło" ze Szkoły Technicznej. Wystawiono tu w 1925 roku operetkę "Dziewczynka" w wykonaniu artystów warszawskich na rzecz funduszu na sztandar Straży Ogniowej Fabryki Broni. Gościli tu słynni pisarze i naukowcy. W roku 1918 wygłosił odczyt znany pisarz, Wacław Sieroszewski, w 1923 roku o ochronie przyrody w Polsce mówił profesor UJ, Władysław Szafer, w1926 roku o twórczości Stefana Żeromskiego mówił Juliusz Kaden - Bandrowski - jeden z najpopularniejszych wówczas pisarzy. Wreszcie w listopadzie 1945 roku zawitała do "Bałtyku" Maria Dąbrowska. (Bywała tu i przed wojną, ale nie w tej sali - świadczą o tym jej "Dzienniki" wydane drukiem w 1988 roku). Swym czytelnikom zaprezentowała fragmenty nowego dramatu pt. "Stanisław i Bogumił" i odpowiadała na pytania. źródło-histeria.pl, tekst: Władysław Machrzyński”

“Panowie pomogli dobrać znakomite kolumny. Wziąłem ze sobą amplituner. Udostępniono mi salę odsłuchową. Fachowe doradztwo oraz pomoc przy wyborze sprzętu audio. Po instalacji gra jak trzeba. Z czystym sumieniem polecam! Parking przy sklepie darmowy do dwóch godzin ;)”

“Organizowaliśmy wieczór kawalerski na 10 osób. Wszystko czego potrzebowaliśmy było dostępne. Duży teren zielony, możliwość pogrania w piłkę, siatkówkę, dostępny SUP oraz zejście do rzeczki z pomostem. Bezproblemowy kontakt z właścicielem. Polecamy gorąco.”

“Samo miejsce jest niezbyt ciekawe. Stara szkła i jej mała szła gimnastyczna przystosowana do przedstawień. Za to repertuar dosyć ciekawy. Warto odwiedzić”

“profesjonaliści w każdym calu, najlepsza obsługa planu w kraju. przy tym w większości uśmiechnięci i sympatyczni”

“Kolejny raz tu nocowałem i jestem zadowolony z pobytu. Gospodarze mili i pomocni. Warunki bardzo dobre, pokoje przestronne, łazienka czysta, kuchnia doposażona. Mogłem zaparkować auto ze sprzętem na ogrodzonej posesji dzięki temu mogłem spać spokojnie :) Dom znajduje się w prawdziwym Zaciszu - nazwa adekwatna - Polecam serdecznie. Marcel”

“Jeden z najlepszych salonów audio w jakim byłem. Wyjątkowe podejście do klienta, wszystko da się załatwić włącznie z wypożyczeniem sprzętu i odsłuchami w domu.”