Kino w województwie Mazowieckim

“Świetne, kameralne miejsce. Widać, że zaczyna się tutaj dziać coraz więcej. Szczerze polecam, w szczególności sztuki teatralne.”

“Lubię nasze lokalne kino. Za historię i klimat. Jest dobrze wentylowane więc nie ma zaduchu przy pełnej widowni. Z repertuarem różnie, nie zawsze trafia w mój gust, ale wtedy nie korzystam po prostu. Na ogół filmy są wyświetlane ok. 1 mies od premiery co uważam za szybki termin. Dom Kultury MCKiS z kinem organizują też występy teatrów, koncerty muzyczne, stand-upy. Uważam że oferta kina w ciągu 10 lat bardzo się rozwinęła. Ja lubię, chodzę i bede korzystać. Niedrogo, przyjemnie i może się człowiek ukulturalnić na miejscu bez jeżdżenia do stolicy”

“Przytulnie miła obsługa dobre jedzenie”

“Kultowe miejsce na mapie kin katowickich. Wydodna sala kinowa , doskonały repertuar. Bardzo miłe Panie w kasie ... studyjne kino w Katowicach z długą historią ... jedno z wielkiej trójcy kin studyjnych w Kato... najbliższe mojemu sercu.”

“Ja i moje dzieci bardzo lubimy Kino Len.”

“Super miejsce szczególnie dla dzieci. Przy seansach są krzesła dla rodziców, a dla dzieci często są pufy czy materace żeby można było na prawdę komfortowo oglądać”

“Bardzo małe, przyjemne kameralne kino, aż wstyd przyznać że od 49 lat mieszkam w Warszawie i nigdy tu nie byłem.”

“Lubię oglądać Wasze stacje naziemne Stopklatka TV i Zoom TV :)”

“super miejsce, pani bardzo miła, wygodne siedzenia poprostu super polecam każdemu”

“Uroczyste otwarcie kina o nazwie "CORSO" przy ówczesnej ulicy Kościelnej odbyło się 28 września 1918 roku. (W następnym roku ulicę przemianowano na Moniuszki). Na inaugurację wyswietlono nowy polski film, oczywiście niemy pt. "Carska faworyta", dramat dworski, którego bohaterem był rosyjski następca tronu, grany przez słynnego aktora Józefa Węgrzyna. W 1932 roku kino otrzymało aparaturę dźwiękową, a pierwszym filmem dźwiękowym tu granym był film francuski w wersji oryginalnej, pt. "Spóźniony romans". Wielu mieszkańców Radomia znało język francuski sala więc była pełna. W lecie 1934 roku kino przebudowano, zainstalowano nową aparaturę dźwiękową firmy "Europa Junjor" i zmieniono nazwę na "ADRIA". Prasa pisała, że teraz kino jest wytworne, na poziomie pierwszorzędnych kin warszawskich. Na inaugurację "Adrii" wybrano znów film francuski w wersji oryginalnej pt. "Kobiety jego życia" W czasie okupacji niemieckiej kino dalej funkcjonowało , grając dla ludności polskiej. (Dla Niemców przebudowane zostało kino "Apollo" na Placu Jagiellońskim). Wyświetlano tu filmy niemieckie, włoskie, ale i kilkanaście filmów polskich przedwojennych, np: "Znachor", "Testament Prof. Wilczura", "Gehennę" z Lindą Wysocką, "Bolek i Lolek" oraz "Wacuś" z Dymszą i inne. W "Adrii" występowali też artyści warszawscy. I tak, w 1942 roku, dał tu koncerty Chór Juranda, dwukrotnie śpiewał tu Mieczysław Fogg, występowała tu Stefania Górska, balet Tacjany Wysockiej czy rewelesi w spódnicy czyli trzy siostry Burskie. Podobno na filmach niemieckich było gazowanie kina ("Tylko świnie siedza w kinie"), przyznajś się do tego kombatanci z Szarych Szeregów. Wykonywali je: Ryszard Zawadzki "Wilk", Jerzy Maszczyk "Jurand" i Stanisław Bartkiewicz "Szyszka". Na początku 1945 roku znów zmiana nazwy na "BAŁTYK". Było kinem premierowym i wielu mieszkańców pamięta jak trudno było dostać bilety na "Zakazane piosenki" w 1948 r., na "Krzyżaków" w 1960 r., czy na "Hubala" w 1973 r. Sala kinowa spełniała też funkcję sali widowiskowej, teatralnej, imprezowej. Już w pierwszym dniu niepodległości w Radomiu, 3 listopada 1918 roku, w sali "Corso" odbyły się dwa potężne wiece polityczne. Kobiety radomskie żśdały pełni praw politycznych i wyborczych. Przewodniczyła temu wiecowi Maria Kelles-Krauzowa, socalistka, późniejsza prezeska Rady Miejskiej w Radomiu w latach 1919-1926. Drugi wiec zorganizowali robotnicy z PPS i SDKPiL wysuwając postulat rządów robotniczo - chłopskich. W sali przy ul. Moniuszki koncertowały znane radomskie orkiestry dęte: Kolejowa, pod batutą Dominika Kozłowskiego, wojskowa 72 pułku piechoty por. Więckowskiego, a orkiestra Związków Zawodowych pod kierunkiem Stanisława Trześniewskiego na niedzielnych porankach muzycznych prezentowała utwory dla młodzieży szkolnej. Koncertowały tu też radomskie chóry: chór "Lutnia", chór "Pieśni" z żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego, czy chór "Hasło" ze Szkoły Technicznej. Wystawiono tu w 1925 roku operetkę "Dziewczynka" w wykonaniu artystów warszawskich na rzecz funduszu na sztandar Straży Ogniowej Fabryki Broni. Gościli tu słynni pisarze i naukowcy. W roku 1918 wygłosił odczyt znany pisarz, Wacław Sieroszewski, w 1923 roku o ochronie przyrody w Polsce mówił profesor UJ, Władysław Szafer, w1926 roku o twórczości Stefana Żeromskiego mówił Juliusz Kaden - Bandrowski - jeden z najpopularniejszych wówczas pisarzy. Wreszcie w listopadzie 1945 roku zawitała do "Bałtyku" Maria Dąbrowska. (Bywała tu i przed wojną, ale nie w tej sali - świadczą o tym jej "Dzienniki" wydane drukiem w 1988 roku). Swym czytelnikom zaprezentowała fragmenty nowego dramatu pt. "Stanisław i Bogumił" i odpowiadała na pytania. źródło-histeria.pl, tekst: Władysław Machrzyński”

“Najwspanialsze kino w Poznaniu :)”

“Panowie pomogli dobrać znakomite kolumny. Wziąłem ze sobą amplituner. Udostępniono mi salę odsłuchową. Fachowe doradztwo oraz pomoc przy wyborze sprzętu audio. Po instalacji gra jak trzeba. Z czystym sumieniem polecam! Parking przy sklepie darmowy do dwóch godzin ;)”

“Rewelacyjna obsługa — od etapu doradztwa po sam montaż wszystko zrealizowane zostało perfekcyjnie.”

“Samo miejsce jest niezbyt ciekawe. Stara szkła i jej mała szła gimnastyczna przystosowana do przedstawień. Za to repertuar dosyć ciekawy. Warto odwiedzić”

“profesjonaliści w każdym calu, najlepsza obsługa planu w kraju. przy tym w większości uśmiechnięci i sympatyczni”

“Byłam bardzo pozytywnie zaskoczona wynajętym domkiem, wszystko pod ręką, cała zastawa kuchenna, bardzo czysto. Obiekt ogromny i genialnie przystosowany, jest możliwość zrobienia grilla/ogniska, wypożyczalnia rowerów, plac zabaw dla dzieci, sklep otwarty 24/7, trochę drogie ale pyszne śniadania. Z pewnością tam wrócę jak będzie cieplej aby skorzystać ze wszystkich udogodnień”

“Wspaniały hotel dosłownie pierwsza liga. Wszystko zasługuje na pochwałę. Po pierwsze wnętrza. Hotel urządzony ze smakiem i poczuciem wysokiej estetyki. Pokój przestronny, łóżko co ważne bardzo wygodne. Po drugie śniadanie świeże i bardzo urozmaicone. Do tego ta kawa niezwykle aromatyczna klasy premium. Dobry hotel to jednak nie tylko wnętrza ale zwłaszcza ludzie. Obsługa w hotelu jest fantastyczna i bardzo profesjonalna. Pracownicy hotelu na recepcji i w restauracji budują niezwykłą atmosferę. To ludzie, których życzliwość i uśmiech (Pani Diana) oraz zaangażowanie i profesjonalizm (Pani Palina) sprawiają, że w tym hotelu gość naprawdę czuje się gościem. Bardzo polecam!”