Szpitale w Polsce

“Bardzo przyjazne profesjonalne miejsce gdzie stawiają na nogi! Personel bardzo miły ,świetni rehabilitanci. Miejsce dla ludzi którzy chcą na prawdę podreperować się i mają chęć pracować. Piękne widoki bardzo ładnie zagospodarowana przestrzeń przed szpitalem. W trakcie częściowych remontów ale wszystko z myślą o pacjentach. Sklepik w szpitalu otwarty 7 dni w tygodniu.”

“Rozciecie na stopie, szybka interwencja, perfekcyjne zszycie. Do tego milo i uprzejmie. Dziekuje Panu Michalowi i Szymonowi z oddzialu ratunkowego. Zapamietam na zawsze :) Pozdrawiam i ciesze sie, ze mamy takich bohaterow. Aga”

“Izba przyjęć kardiologii, bardzo profesjonalna i miła opieka, super lekarze i panie pielęgniarki. Bardzo dziękuję za pomoc.”

“Dzień dobry. Chciałem podzielić się swoją opinią na temat pobytu leczniczego w w/w szpitalu/sanatorium. Bardzo dobrze wspominam pobyt, byłem tam w październiku 2023r. Super obsługa fizjoterapeutyczna, bardzo dobre zabiegi zlecone przez miłą Panią doktor. Jedzenie dobre, szczerze mówiąc wystarczające. Cisza, spokój, piękny widok z balkonu drugiego piętra i super pogoda. Dlaczego piszę dzisiaj. Bo czuję się trochę nieswojo w czasie kolejnego pobytu sanatoryjnego, tym razem w Krynica-Zdrój. Jestem tu drugi tydzień i drugi tydzień trwa remont. Wiercenia, stukanie, wiadomo jak to wygląda. A od 5.12 jak się kończy turnus ma być przerwa remontowa. I zadnej informacji od dyrekcji, słowa przepraszam, jakieś wyjaśnienia. Dlatego szczerze i gorąco polecam szpital uzdrowiskowo-rehabilitacyjny w Kudowie-Zdroju.”

“Bardzo dziękuję wspaniałym, młodym ratownikom, którzy zaopiekowali się mną wczoraj po wypadku rowerowym. Szybka interwencja, pełen profesjonalizm i empatyczne podejście do pacjenta.”

“Zdecydowałam się rodzić w Nowej Dębie i śmiało mogę polecić ten szpital oraz serdecznie podziękować za opiekę. Każda z Pań Położnych bardzo sympatyczna oraz pomocna. Lekarze ginekolodzy profesjonalni i zainteresowani pacjentkami. Co do Pani Doktor od noworodków- rewelacja. Dawno nie spotkałam tak dobrej kobiety, którą z serca odpowie na każde, nawet najgłupsze pytanie młodej mamy :).”

“Ośrodek polecam rehabilitacja super basen i kriokomora, personel miły i rehabilitanci mega,jedyne co to chłodne obiady”

“NFZ Narodowy Fundusz Zdrowia – jedyne miejsce, gdzie możesz wyleczyć się z choroby… …czekając tak długo, że organizm sam się naprawi.”

“Polecam w 100 % . Panie rejestrujące pacjentów przesympatyczne i empatyczne . Przemiłe powitanie . Wizyta lekarska na najwyższym poziomie. Polecam wszystkim”

“Tomografia sprawnie ,szybko, miło. Wyniki dwa dni później.”

“W lata 90-te, ubiegłego już wieku, szpital wszedł ze znacznie zmniejszoną wobec stanu początkowego, ale ciągle znaczną ilością 880 łóżek. Konieczne stało się dostosowanie go do nowej rzeczywistości gospodarczej. W związku z tym w połowie lat 90-tych z części oddziałów dla przewlekle chorych utworzono zakład opiekuńczo-leczniczy. Oddział odwykowy dla uzależnionych od alkoholu przekształcono w oddział koedukacyjny. Utworzono także oddział dla osób w wieku podeszłym z zaburzeniami psychicznymi (psychogeriatryczny). Zmiany te odpowiadały potrzebom zdrowotnym rejonu działania szpitala. Kolejny, istotny zwrot w sytuacji szpitala stanowiły reformy administracyjne i finansowanie opieki zdrowotnej w 1999r. Szpital w Ciborzu stał się znów jednym z trzech dużych szpitali psychiatrycznych na terenie województwa lubuskiego. Przyspieszyło to jego reorganizację, prowadząc do redukcji ilości łóżek i włączenie wszystkich oddziałów dla przewlekle chorych w ramy zakładu opiekuńczo-leczniczego. Przede wszystkim jednak zwrot z opieki wyłącznie stacjonarnej ku leczeniu środowiskowemu. Wyrazem tego było utworzenie przez szpital poradni psychiatrycznych, poradni dla uzależnionych od alkoholu, poradni dla uzależnionych od środków psychoaktywnych i poradni neurologicznej, nie tylko na terenie szpitala, ale także w Zielonej Górze (psychiatrycznej również w Sulechowie). Obecna liczba 642 łóżek w oddziałach szpitalnych i zakładzie opiekuńczo-leczniczym powinna ulec z czasem zmniejszeniu do nie więcej jak 500. Jednak musiałoby to wiązać się z większym udziałem w świadczeniach szpitala różnych form leczenia środowiskowego, a więc poza poradniami odpowiednich oddziałów dziennych dla różnych grup pacjentów. Obecnie bowiem województwo lubuskie ma wysoki wskaźnik łóżek psychiatrycznych, ale też największy w Polsce wskaźnik liczby mieszkańców przypadających na 1 psychiatrę w lecznictwie ambulatoryjnym. Uzasadnione jest więc dążenie do przenoszenia ciężaru świadczonych usług z opieki całodobowej do form pośrednich, leczenia ambulatoryjnego, środowiskowego. Równolegle do zmian organizacyjnych prowadzona jest modernizacja szpitala, oraz poprawa jego możliwości diagnostycznych. Istotne w ostatnich dwóch latach było przestawienie ogrzewania szpitala z węglowego na gazowe. W sferze diagnostyki zaś zainstalowanie na terenie szpitala tomografu komputerowego, uruchomienie jedynej w regionie pracowni elektromiografii (EMG), unowocześnienie wyposażenia laboratorium biochemicznego. Zwiększyło to samodzielność diagnostyczną szpitala, przyczyniając się tym samym do skrócenia pobytu pacjentów w szpitalu. W roku 2004 w szpitalu leczyło się 5401 pacjentów, poradnie udzieliły 15719 porad. Na ile było to możliwe prowadzono bieżące prace remontowe, a także służące przyszłym, nowym działaniom na przykład planowanemu oddziałowi dla młodocianych uzależnionych od środków psychoaktywnych. Wszystkie te działania, zmiany w funkcjonowaniu szpitala byłyby niemożliwe bez dwóch czynników. Mianowicie bez odpowiednio przygotowanego personelu lekarskiego, pielęgniarskiego, psychologów, specjalistów terapii uzależnień, a także zaangażowania innych grup pracowników. Drugim, równie ważnym czynnikiem była i jest życzliwa postawa Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubuskiego, wyrażająca się w zrozumieniu dla potrzeb szpitala, akceptacji proponowanych rozwiązań i aktywnej pomocy, również w miarę możliwości finansowej. Sprzyja to ewolucyjnemu przekształceniu się szpitala z typowego, całodobowego zakładu psychiatrycznego w jednostkę w której leczenie całodobowe będzie tylko jednym z elementów systemu w którym równorzędny udział mieć będzie leczenie prowadzone w środowisku chorego.”