Kościół w województwie Pomorskim

“Msza w niedzielę: 8:30 i 11:00; Wielki dar mają w tej parafii - kazania księdza proboszcza”

“Pięknie prowadzona msza. Dziękuję!”

“Wesoły i sympatyczny ksiądz, na pewno zmieni parafię. Już widać zmianę jest normalny dla ludzi”

“Kościół nic specjalnego, ale sąsiaujący z nim cmentarz to zupełnie inna historia.”

“Mały uroczy kościółek z podjazdem na wózek inwalidzki .”

“Rychnowy wspulnie z szefami i pracownikami polozylismy polbrug w okul kosciola z podjazdem”

“Warto zwiedzić tom Świątynię , bardzo ciekawa historia.”

“Fajnie można sie pomodlić, czy zjeść batonika pod ławką od księdza”

“Kościół mi się podoba. Czas na zadumę. Przemyślenia życiowe.”

“Ładny kościół i okolice polecam wszystkim piękne tereny zielone na spacery z rodziną i nie tylko”

“Piękny kościół warto się zatrzymać i zobaczyć z bliska.”

“Jest to jedne z bardzo pięknych miejsc, wspaniały proboszcz,piekne mszę. Szczególnie polecam w każdy pierwszy wtorek miesiąca.”

“Msza Święta w ,,Świętej Trójcy" to wysokiej klasy przeżycie mistyczne i estetyczne zarazem.”

“Ładny starodawny kościół zabytkowy”

“jestem wierzący i kiedy mam potrzebę idę właśnie tu, atmosfer bywa podniosła co dodaje mi spokój i dodaje SIŁ....”

“Nie wiadomo, kto to wszystko zaprojektował. Nie wiadomo, czy miał plan, czy tylko dostęp do różnych epok. Ale jedno wiadomo: ten kościół w Sierakowie to nie jest budowla, to jest opowieść. I to taka, która nie trzyma się jednego wątku. Z przodu stoi XV-wieczna wieża. Dumnie, bez zbędnych ozdobników. Jak stary rycerz, który swoje już widział i nie musi niczego udowadniać. Ostrołukowe detale, pionowe linie, surowa cegła — wszystko mówi: „jestem z epoki, która nie znała kompromisów.” Na tej wieży — zegar. Drewniana tarcza, bez cyfr, bez wyjaśnień. Czy tak budowano zegary w XVIII wieku? Niewiadomo. Czy ktoś zapomniał domalować cyfry? Niewiadomo. Może miały być, ale się zmyły. Może nigdy ich nie było, bo „wszyscy i tak wiedzą, która godzina.” Niewiadomo. Zegar nie chodzi. Czy się zepsuł? Może. Czy nikt go nie nakręca? Możliwe. Czy pokazuje dobrą godzinę dwa razy na dobę? Prawdopodobnie. Ale wygląda — i to się liczy. Wygląda jakby był wycięty ze starej stodoły i przybity na próbę. Czy ktoś go tam naprawdę przybił? Niewiadomo. Ale pasuje. W sposób, którego nie da się logicznie wyjaśnić. Prezbiterium — barokowe, z 1736 roku. Trochę bardziej miękkie w formie, z łagodniejszymi liniami. Jakby ktoś chciał dodać odrobinę elegancji do tej gotyckiej surowości. Nie dominuje, ale dobrze się wpisuje. Absyda — początek XX wieku. Ceglana, trójboczna, stylizowana na neogotyk. Wygląda jak próba rekonstrukcji średniowiecza według katalogu z fabryki. Schludna, ale zbyt równa, żeby była autentyczna. Czy ktoś ją projektował z pasją? Niewiadomo. Ale stoi. I na koniec — dobudówka z czasów PRL. Betonowy, toporny klocek z tyłu, który wygląda, jakby powstał po długiej naradzie: „Towarzysze, zbudujmy coś taniego i koniecznie tak, żeby kłuło w oczy każdego historyka sztuki”. Zero stylu, zero wdzięku, ale stoi. Architektoniczny odpowiednik pustaka — nieudawany, nieprzepraszający. Czy ktoś próbował to wkomponować w całość? Niewiadomo. Czy to miało sens? Niewiadomo. Ale przetrwało. Efekt? Kościół z kilkusetletnią historią, do którego ktoś dokleił zaplecze rodem z GS-u. A jednak — wszystko razem działa. Nie jako dzieło sztuki, ale jako opowieść. O tym, że każda epoka zostawia po sobie ślad. Nawet jeśli to ślad z betonu. Nawet jeśli zegar nie chodzi. Nawet jeśli nie wiadomo, dlaczego.”

“Ładny kościół, warto zobaczyć samemu ⛪”

“Miły starszy ksiądz. Msza św. w niedzielę o 8.00, 10.00, 12.00 i 19.00”

“Kościół jest zadbany, a duszpasterstwo prowadzone w sposób rzetelny i spokojny. Chciałabym szczególnie pochwalić Pana organistę, którego gra znacząco podnosi jakość liturgii i tworzy wyjątkową atmosferę podczas mszy świętych. Szkoda jedynie, że jest on obecny wyłącznie w niedziele. Uważam, że jego udział w liturgii częściej w tygodniu byłby dużą wartością dla parafii i wiernych.”