Biuro podróży w województwie Pomorskim

“Na skwerze przy ulicy Kossaka w Słupsku wyrasta konstrukcja, którą można by wziąć za luksusowy zbiornik na ryby. Ale nie dajcie się zwieść – to nie akwarium, choć w środku rzeczywiście panuje boska cisza, a spojrzenia dwóch koronowanych postaci zdają się przebijać szybę i wpadać prosto w twoje sumienie. Tak, to Matka Boska Wspomożycielka Wiernych. I nie ma żartów – to nie jest Matka Boska od wszystkiego. To Wspomożycielka. Tu przychodzisz, kiedy już próbowałeś wszystkiego innego. Wysoka na jakieś cztery albo pięć metrów, z nierdzewną stalą, kolumnami i szkłem grubszym niż w bankomacie, kapliczka wygląda jakby ktoś zamknął Watykan w sarkofagu IKEA. A jednak coś w niej przyciąga. Może to te idealnie przystrzyżone żywopłoty. Może to berło w ręce Maryi, które zdaje się mówić: „Tak, słucham. Ale lepiej, żeby to było ważne.” A może to otwarte dłonie Dzieciątka, które najwyraźniej jeszcze nie wie, że przy tej robocie każą ci coś trzymać – jabłko królewskie, gołąbka albo przynajmniej chusteczkę. I chociaż mamy w Polsce prezydenta, premiera i niezliczoną ilość kierowników średniego szczebla, to korony są tylko dwie – złote i niemałe – i lśnią jakby były sponsorowane przez jakiś luksusowy jubilera z Watykanu. Bo jak się już króluje, to z rozmachem. Maryja stoi dumnie, jakby sprawdzała, kto znów zaparkował na trawniku. A Dzieciątko? Owszem, nie trzyma niczego, ale gesty ma wymowne. Trochę jakby mówiło: „No i co teraz, człowieku?”. Całość ogrodzona dyskretnie – niskim, czarnym płotkiem. Bo owszem, zapraszamy, ale bez przesady. To przestrzeń sakralna, nie miejsce na piknik z colą i głośnym podcastem. W środku – szkło, stal, figura. Na zewnątrz – kwiaty, znicze i spojrzenia przechodniów, które wahają się między nabożnością a pytaniem: „Czy to na pewno nie coś nowoczesnego? Może przystanek?” Ale nie – to po prostu XXI-wieczna forma starej tęsknoty. Trochę nowoczesna, trochę kiczowata, bardzo szczera. Kapliczka – jak Polska: z jednej strony konserwatywna, z drugiej – z metalu i szkła. W połowie droga między świętością a domem towarowym. W końcu, jak mawia klasyk: "jak trwoga, to do szkła". A tu masz i trwogę, i szkło najwyższej próby – i królową z berłem, która, choć zamknięta w gablocie, na pewno słyszy lepiej niż niejedna infolinia.”

“Ten mural, „A reflexion about conscient memories” autorstwa Francisco Camilo, to nie tyle malowidło, co międzygalaktyczny atak nostalgii na bezbronną ścianę kamienicy przy Frąckowskiego 7. Jakby sam Michał Anioł po trzech espresso, trzech trudnych związkach i trzech odcinkach „Black Mirror” postanowił rzucić pędzle i złapać puszkę sprayu. Tu nie ma przypadków. Widzimy psa wyjącego do mlecznej drogi, parę kochanków dryfujących w czasoprzestrzeni niczym Titanic przez emocjonalny wszechświat i kubek kawy unoszący się jak kielich ostatecznego ratunku. Co to znaczy? Nie wiadomo. Ale wygląda, jakby znaczyło wszystko. Sztuka ta nie pyta, czy pamiętasz dzieciństwo — ona delikatnie, acz stanowczo szepcze „PRZYPOMNIJ SOBIE WSZYSTKO!” wprost do twojej podświadomości. Zaiste, tu wspomnienia mają kształt kapsułek czasu z plastiku, romantyzmu i lekko przeterminowanego idealizmu. Graffiti? Nie. To psychodeliczny fresk epoki mleka w proszku i wspomnień z VHS-ów. Gdyby Salvador Dalí miał kuzyna ze Słupska, i ten kuzyn przypadkiem dorwałby się do farb w czasach młodzieńczej weny — stworzyłby właśnie coś takiego. To jednocześnie hymn ku chwale pamięci i barwny bunt przeciwko szarej codzienności. Podsumowując: arcydzieło. Szkoda tylko, że Michał Anioł nie żył wystarczająco długo, by zobaczyć to cudo. Kto wie — może porzuciłby Kaplicę Sykstyńską i pomalowałby blokowisko.”

“Bardzo ciekawy. Przeddtawia głowę artysty oraz poniżej postać przy fortepianie. Namalowany na ścianie bloku przy Bibliotece Miejskiej”

“W miejscowości są dwa cmentarze ewangelickie opisywany w tym poście znajduje się w północnej części wsi . Jak większość innych cmentarz został zdewastowany i rozkradziony przez Polaków . Jednak parę lat temu dzięki inicjatywie pasjonatów historii miejsce uporządkowano i stworzono coś w rodzaju lapidarium . Można zobaczyć tu liczne podstawy od żeliwnych krzyży , resztki nagrobków , fragmenty tablic , jeden krzyż żeliwny , obelisk i przewrócona granitowa płyta . Granitowa płyta to pomnik ku czci mieszkańców poległych w Wielkiej Wojnie . Pierwotnie stał w centrum wsi lecz w latach 90 XX wieku zaczął komuś przeszkadzać i przeniesiono go tu . Na górze płyty wizerunek żelaznego krzyża EK poniżej inskrypcje w języku niemieckim : AUS SCHMAATZ / STARBEN DEN HELDENTOD / FüRS VATERLAND IM WELTKRIEGE / 1914-1918 (Mieszkańcy Siemianic, którzy polegli bohatersko za Ojczyznę w Wojnie Światowej 1914-1918) Pod imiona nazwiska i daty śmierci : Hermann Heyer 20.8.1914 Walter Mach 24.10.1914 Otto Redmann 14.11.1914 Karl Heyer 7.1.1915 Otto Nipkow 18...1915 Paul Dargusch 29.6.1915 Bruno Völz 11.6.1916 Franz Gliewe 17.9.1916 Friedrich Bonnke 12.12.1916 Karl Lossin 20.3.1917 Artur Magulla 4.10.1917 Otto Rosin 4.4 .1918 Max Rethke 20.7.1918 Robert Töpper 11.8.1918 Karl Mielke 31.10.1918 Na samym dole : EHRE IHREM ANDENKEN (Cześć ich pamięci) Myślę że pomnik był zwieńczony orłem lub krzyżem pozostało widoczne mocowanie jednak nie mogę tego potwierdzić brak archiwalnych fotografii .”

“Tu lecą moi Dziadkowie i Wujek Podlubni. Zawsze tu przyjeżdżam z tęskno tą i radości. Szkoda tylko, że wycięto zasadzone przez moich Rodziców tuje bo to był znak pamięci o byciu i mieszkaniu w Dębnicy . Czuli korzeniach.”

“Miło i sympatycznie, ale czasami gdy kogoś chowają to jest trochę za głośno. A mogłem się postarać o jakieś wygłuszenie do trumny...”

“Borzęcino niem. Bornzin wieś położona w województwie pomorskim , powiecie słupskim , gminie Dębnica Kaszubska. Cmentarz usytuowany na zachodnim skraju wsi , w kształcie prostokąta. Miejsce bardzo zniszczone i rozkradzione przez polskich mieszkańców. Można zobaczyć fragmenty nagrobków , podstawy z obciętymi żeliwnymi krzyżami . Co ciekawe jest parę murowanych z cegły jam grobowych , świadczy to o majętności pochowanych tam osób.”

“Bardzo ciekawe miejsce chociaż brak jakichkolwiek informacji ... z którego roku ? jakiej rodziny ? Może ktoś coś ?”

“Jestem ministrantem w tej oto parafii powołania,, jasno górskiej królowej Polski.”

“Wrzeście wieś położona w województwie pomorskim , powiecie lęborskim , gminie wicko . Podzielona na dwie osobne miejscowości Wrzeście niem. Adlig Freist i Wrześcienko niem. Königlich Freist. Cmentarz położony jest przy drodze do Chabrowa po prawej stronie w miejscu zwanym Charbrowo Młyn. Miejsce bardzo zaniedbane i zniszczone nieliczne pozostałości podstaw krzyży i tumb. Nekropolie otaczał murek z kamienia polnego po środku jego od ulicy pozostałości bramy dwa ceglane słupki. O dziwo zachował się pomnik poświęcony mieszkańcom poległym w I wojnie światowej. Na archiwalnej fotografii znalezionej w sieci widzimy na szczycie krzyż i podstawa jest inna można wnioskować że pomnik został zniszczony wiele lat po wojnie przez mieszkańców potem odbudowany. Ociosany duży kamień na podstawie z mniejszych z wmurowaną tablicą z inskrypcjami w języku niemieckim: Im Weltkriege starben den Heldentod für's Vaterland aus des Gemeinde Kgl Freist „W wojnie światowej zginął bohaterską śmiercią za ojczyznę z gminy Kgl Freist“ Poniżej imiona i nazwiska poległych żołnierzy oraz gdzie zginęli : Gegen Russland „Przeciw Rosji „ , Gegen Frankreich „Przeciwko Francji“ i In Deutschland „W Niemczech“ Gren. GODELMANN Richard 08.02.1889 17.08.1914 geg. Russland Landw. GROMOLL Karl 07.11.1880 verm. Gren. KLOTZ Max 15.09.1897 13.04.1917 geg. Frankreich Jäger NEY Ernst 10.04.1893 23.02.1915 geg. Russland Res. NEY Max 16.03.1890 18.11.1914 geg. Russland Res. PAULITZ Hermann 13.12.1886 07.08.1915 geg. Russland Kan. PIOTRASCHKE Arnold 20.01.1897 28.05.1920 in Deutschland Landst. RIETER Adolf 13.09.1871 10.11.1917 in Deutschland Kan. SCHMUCKAL Paul 04.01.1894 30.06.1915 in Deutschland Gefr. WEGNER Max 15.11.1886 03.10.1918 geg. Frankreich Landw. ZESCHIN Ernst 06.09.1882 25.10.1914 geg. Russland Res. ZUR Paul 24.07.1885 12.11.1914 geg. Russland Landw. ZUR Richard 20.06.1883 verm. Na samym dole tablicy cytat z pisma świętego : Fürchte dich nicht, ich habe dich erlöset, du bist mein. Jes. 43,1. „Nie bój się, odkupiłem cię, jesteś mój. Iz. 43,1.“”

“Miejsce lądowania helikopterów w nagłych wypadkach.”

“Ciekawe miejsce . Warto zobaczyć..............”

“Piękne miejsce o każdej porze roku. Jeżeli ktoś szuka oazy ciszy i spokoju , a jednocześnie pięknnych widoków, to są jeszcze takie nieliczne miejsca. Mimo, że to miejsce nie ominął huragan, który spustoszył część tych pięknych lasów, to co pozostało też może cieszyć oko.”

“Zielony Punkt Kontrolny jest koncepcją udostępniania lasu z wykorzystaniem elementów orientacji sportowej. W celu uatrakcyjnienia Twojego wypoczynku, umieściliśmy w lesie 38 punktów kontrolnych w postaci drewnianych słupków. Część słupków znajdziesz przy drogach i ścieżkach, inne natomiast ukryte są głębiej w lesie: na pagórkach, w dołkach czy bagienkach. Każdy z tych punktów ma swój indywidulny numer oraz zaopatrzony jest w trzy różne rodzaje potwierdzenia Twojej obecności – perforator, kod QR oraz TAG NFC.”

“Boisko z dala od głównej ulicy. Nieosłonięte jedynie ogrodzone parkanem. Co ważne niespecjalnie oblegane i właściwie o każdej porze dostępne dla użytkowników. Włożone ratanem. Można na nim grać w koszykówkę i siatkówkę, a także w piłkę nożną, bo ma bramki.”

“Przyjazne miejsce, dobry dojazd. Są gry logiczne i zabawy dla dzieci, boisko. 10 minut wolnym krokiem nad brzeg jeziora Raduńskiego.”

“Bardzo przyjemne i zadbane miejsce”

“Miejsce pamięci . Zadbany cmentarzyk . Pamiętajmy”