Biuro podróży w Chełmnie, Kujawsko-Pomorskie

“Bardzo ładny kościół...warto wejść na wieżę widokową choć wymaga to trochę wysiłku, strome schody ale warto..mówia ze z wieży są najpiękniejsze widoki na świecie.......miasto Świecie. Wejsciowka bilet 10 zlotych ofiara na remont i renowację koscioła, widac na miejscu ze dobrze wykorzystane.Polecam to miejsce”

“Księża bardzo mili, z poczuciem humoru, przyciągają wiernych. Piękny, zadbany, bardzo klimatyczny kościółek. Przyjazna i ciepła atmosfera. Aż chce się tam wracać. Serdecznie polecam.”

“Kościół z przełomu XIII i XIV jest zaliczany do najstarszych na Ziemi Chełmińskiej. Budowla bazylikowa z bogatym szczytem schodkowym w fasadzie zachodniej pięknie zamyka ul. Dominikańską. Kościół trójnawowy, bazylikowy z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Pierwsza wzmianka o dominikanach w Chełmnie pochodzi z 1244 r. i jest to jednocześnie początek budowy klasztoru i prezbiterium kościoła. Korpus pierwotnie jednonawowy rozbudowano w 1311 r. i następnie do 1371 r. z dodaniem drugiej nawy od południa. W XVII w. po pożarze przebudowany na bazylikowy (podniesiono nawę główną). W 1829 r. dokonano kasaty klasztoru, odkąd do 1945 r. kościół użytkowany był przez protestantów. Po pożarze budynku klasztornego w 1830 r. rozebrano go. W 1883 r. dobudowano kruchtę przy fasadzie zachodniej. Wewnątrz nie zachowało się oryginalne wyposażenie, bowiem po przejęciu przez protestantów zostało usunięte. Uwagę zwraca w posadzce prezbiterium gotycka płyta nagrobna Heidenreicha, pierwszego biskupa chełmińskiego. Datowanie: Relikty w obrębie kruchty zachodniej - 2 ćw. XIII w. (?), prezbiterium - 4 ćw. XIII w., korpus - 1 poł. XIV w., dobudowa nawy północnej i szczyt zachodni - 3 ćw. XIV w., przebudowa nawy głównej i barokizacja korpusu - 2 poł. XVII w. Technika, materiał: Murowany z cegły w układzie wendyjskim, częściowo na fundamencie kamiennym. Wymiary: długość - ok. 63 m, szerokość - ok. 19,5 m, wysokość - 31 m, wysokość sklepień prezbiterium - 19,2 m Według miejscowej tradycji dominikańskiej konwent w Chełmnie został założony w 1228 r. przez św. Jacka Odrowąża. Data ta odnosić się może do erygowania klasztoru, natomiast faktyczne osadzenie zakonników mogło nastąpić w czasie lokacji miasta, krótko po 1233 r. W 1243 r. biskupstwo chełmińskie obejmuje Heidenryk, dominikanin i wcześniejszy prowincjał polski, dla którego chełmiński klasztor był prawdopodobnie ważnym punktem oparcia w czasie, gdy jeszcze nie powstała siedziba biskupia w Chełmży. O późniejszym znaczeniu ośrodka chełmińskiego świadczy trzykrotne zwoływanie tu posiedzeń kapituł prowincjonalnych w latach 1370, ok. 1450 i 1519. W okresie reformacji klasztor dominikanów, w przeciwieństwie do chełmińskich franciszkanów, nie uległ rozwiązaniu i cały czas funkcjonował. Po 1594 r. kiedy kanonizowano św. Jacka, wzniesiono obok kościoła kaplicę poświęconą temu świętemu. W 1617 r. na skutek postanowień potrydenckich nastąpiła regulacja życia zakonnego. Począwszy od XVII w. dominikanie rozwinęli kult św. Dominika, św. Tomasza z Akwinu i św. Jacka. Jedną z uroczystości ku czci św. Tomasza zaszczycił swą obecnością biskup chełmiński Kazimierz Opaliński. Największą popularnością cieszył się jednak odpust św. Dominika obchodzony 4 sierpnia. Na 1 poł. XVIII w. przypada wykonanie nowego późnobarokowego wyposażenia: ołtarza, stall zakonnych, ambony, chrzcielnicy, ław i ołtarzy bocznych. W 1772 r. wraz z dostaniem się ziemi chełmińskiej w granice Prus zaczął się proces stopniowego upadku klasztoru, z krótką przerwą w okresie Księstwa Warszawskiego (l. 1807-1813). W 1829 r. wydano edykt o kasacie zakonu, która ostatecznie zakończyła się w 1836 r. Po pożarze w 1830 r. rozebrano zabudowania klasztorne, w 1834 r. kaplicę św. Jacka. Ołtarze boczne przeniesiono do okolicznych kościołów wiejskich m.in. w Dobrczu, Górznie, Grążawach, Kijewie Królewskim, Niedamowie, Łęcku, Linowie i Szczuce. Kościół został objęty przez gminę ewangelicką i stopniowo zmodernizowany, poświęcenie nastąpiło w 1841 r. W 1946 został objęty przez władze polskie, kolejne poświęcenie, tym razem w obrzędzie rzymsko-katolickim, nastąpiło w 1947 r. W 2003 r. rozpoczęto szeroko zakrojone prace remontowe kościoła. W pierwszym etapie wymieniono pokrycie dachu, następnie uporządkowano i udostępniono do zwiedzania wnętrze.”

“Urokliwe miasto, zadbane i ciekawie zagospodarowane. Warto tu wpaść na kilka dni.”

“Stare miasto w Chelmnie jest niezwykle atrakcyjne. Dla turysty to ważne miejsce, historyczne i wstyd zwiedzenia.”

“Pomnik Pamięci Kawalerzystów 8. Pułku Strzelców Konnych, stacjonujących przed drugą wojną światową uczestników kampanii wrześniowej 1939. Depozytariuszem tradycji pułku jest Klub Jeździecki Joker z Działowa, który w 2007 roku otrzymał specjalny dekret w tej sprawie z rąk prezesa Zrzeszenia Kół Pułkowych Kawalerii w Londynie. Środowisko skupione wokół klubu kultywuje tę tradycję m.in. organizując rajdy konne do miejsc związanych ze szlakiem bojowym chełmińskich kawalerzystów. Pomnik, którego budowę wsparł także samorząd województwa, powstał przede wszystkim dzięki darowiznom firm i osób prywatnych, zebranych przez społeczny komitet budowy. Autorem koncepcji pomnika, przedstawiającego ułana na koniu, jest znany z wielu realizacji w Kujawsko-Pomorskiem rzeźbiarz Zbigniew Mikielewicz. Ceremonia odsłonięcia wpisuje się w obchody 100-lecia odzyskania niepodległości. Uroczystość rozpoczęła Msza św. w chełmińskiej "Farze". Pomnik odsłonił ostatni żyjący kawalerzysta z 8. Pułku Strzelców Konnych- Maksymilian KASPRZAK, którego przemówienie bardzo wzruszyło zgromadzoną publiczność. W patriotycznej imprezie uczestniczyło wielu znakomitych gości. Przewodniczącym Komitetu Budowy Pomnika był Piotr Madej.”

“Piękne miejsce warte uwagi! Wzmacnia ducha!”

“Baszta Prochowa należy do najbardziej autentycznych elementów architektury militarnej Polski Północnej. Wzniesiona była na przełomie XIII/XIV wieku, najpierw jako trójścienna, otwarta w stronę miasta. W XVI wieku domurowano czwartą ścianę. Obiekt służył celom obronnym, jako magazyn sprzętu wojennego i miejsce wyrobu prochu. W czasach nowszych spełniał zadania gospodarczo – porządkowe, stopniowo ulegając zaniedbaniu i dewastacji. Po przeprowadzonych pracach konserwacyjno – adaptacyjnych w 1977 roku Baszta Prochowa tymczasową siedzibą muzeum regionalnego. Od 1983 roku mieści się tu dział archeologiczny muzeum. Obecnie w Baszcie Prochowej prezentowana jest wystawa stała: „Z pradziejów Chełmna i okolic”, która ilustruje najstarsze dzieje miasta związane z osadami w Kałdusie i Starogrodzie. Ponadto znajduje się tu również niewielka ekspozycja etnograficzna. Według legendy, w baszcie na poddaszu, więziony jest duch Bernarda Szumborskiego. Był on zaciężnikiem krzyżackim, który podstępnie wdarł się do Chełmna rankiem 24 października 1457 roku na czele 2000 oddziału zaciężnych krzyżackich. Okupacja wojsk zaciężnych trwała 22 lata i wywarła ujemny wpływ na przyszłe losy miasta. Bernard Szumborski został otruty i zmarł w Chełmnie w 1470 roku. Po wielu latach pamięć okrutnych czynów Bernarda i jego następców spowodowała, że w dniu 24 października 1975 roku odbył się tajemniczy proces, skazujący ducha Bernarda na wieczne uwięzienie na poddaszu Baszty Prochowej. Domniemana czaszka wzbogaca zbiory muzealne.”

“Świetne miejsce na odwiedziny z dziećmi. Poza sezonem niestety często zamknięte.”

“Dziękuję serdecznie poniom z biura CHełmińskiej Informacji Turystycznej za pomoc w pozyskaniu przewodnika i materiały promujące miasto. Dziękuję pani Jadwidze Alaba-Wesołowskiej za piękne przewodnictwo po pięknym mieście. Grupa seniorów z Inowrocławia była zachwycona ogromną wiedzą i "widoczną" pasją pani Jadwigi. Życzymy pani dużo sił do dalszej pracy na rzecz promocji Waszego nietuzinkowego miasta. Polecamy, dziękujemy - organizatorki: Agnieszka i Urszula”

“Idealny urząd. Bardzo szybko załatwiłem sprawę. Na dodatek tego pracownicy są bardzo zrozumiałe z empatią.”

“Kompetencja na poziomie akademickim, obsługa punktu informacyjnego z wysoką kulturą osobistą”

“Ciekawy pomysł, bardzo dobre wykonanie.”

“Baszta Dominikańska – XIV-wieczna baszta usytuowana na terenie Starego Miasta w Chełmnie, stanowiąca element zewnętrznego muru obronnego miasta. Baszta Dominikańska została wzniesiona na początku XIV wieku przez zakon dominikanów. Jest budowlą w kształcie prostokąta, otwartą od strony miasta[1]. Została wykupiona od zakonu przez miasto w 1307 roku. Na początku XXI wieku była siedzibą bractwa kurkowego i klubu seniora. Od 2013 roku siedziba Chełmińskiego Klubu motocyklowego”

“Chełmno – pręt, czyli miara długości Na jednej ze ścian ratusza w Chełmnie (woj. kujawsko-pomorskie), pomiędzy oknami wisi żelazny pręt. Pośrodku wyryty jest napis: Culmer Ruthe. Co to takiego? To średniowieczny wzorzec miary. Napis znaczy chełmiński pręt (Culmen to nazwa łacińska miasta). Pręt służył w XIII wieku do zakładania miast na tzw. surowym korzeniu, czyli od podstaw, na terenie dotąd niezamieszkałym. Pręt miał 4,35 metra długości. Dzielił się na łokcie i stopy. Dziesięć prętów dawało 1 sznur. Pręt chełmiński był podstawową jednostką długości był w całych Polskich (Królewskich) Prusach. Zakładane z jego pomocą miasto było wzorcem dla ponad 220 miast Polski. W nowych miastach przyjęto szachownicowy układ ulic, przecinających się pod kątem prostym i dzielących miasto na kwartały. Ulicom nadano szerokość 2,5 pręta, czyli ok. 11 metrów. Większa część kwartałów chełmińskich ulic to kwadraty o boku 2 sznurów. W Chełmnie był kwartał wielki, ograniczony ulicą Grubińską i Tłustą (obecnie ul. Grudziądzka i ul. Rycerska), w którym zamieszkali najbogatsi mieszczanie, oraz kwartał mały, na którym stanął kościół farny, kościół i szpital św. Ducha oraz kaplica św. Marcin. Kwartał franciszkański obejmował zespół klasztorny franciszkanów i cysterek, a w kwartale dominikańskim był klasztor, zgodnie z nazwą – dominikanów. Ta część miasta byka najbardziej zaludniona. W centrum miasta zaplanowano prostokątny rynek o wymiarach 111×156 metrów, na którym stanął ratusz. W jednej części rynku znajdowały się ławy – parterowe zabudowania handlowe: chlebowa, mięsna, szewska. W innej części była wartownia (rozebrana w XIX wieku), pręgierz, basen przeciwpożarowy, trzy studnie – pompy oraz wieża ciśnień. Według tradycji pręt chełmiński pierwotnie znajdował się w kościele farnym, a w latach 80. XIX wieku powieszono go na zewnętrznej ścianie ratusza. Kiedy we wrześniu 2010 roku postanowiono zrobić jego kopię, przy pomiarze okazało się, że jego dolna i górna część różnią się: w dolnej części pręt ma długość 4,326 m, a w górnej 4,330 m. Skąd różnica? Otóż pręt jest wykonany z nieznanego stopu metali. Po wpływem warunków atmosferycznych, jego długość uległa niewielkim odchyleniom.”

“Absolutnie najlepszy kemping i miejsce na nocleg z namiotem w okolicy (Chełmno, Toruń, Bydgoszcz). Jezioro z plażą, restauracja, dobra cena, brak tłumów, przyroda wokół. Blisko chełmińskiej starówki, łatwy dojazd samochodem do Torunia i Bydgoszczy (40 minut jazdy). Tylko toalety mogłyby być w lepszym stanie.”

“Kosciół wstępnie został odrestaurowany, msza odbywa się raz w roku - 29 czerwca.”

“Kaplica św. Marcina w Chełmnie Ta ceglana budowla, wzniesiona w wątku gotyckim, jest najmłodsza spośród średniowiecznych budowli sakralnych Chełmna. Wnętrze niegdyś bardzo skromne, obecnie przystosowano do nowej, świeckiej funkcji; na zewnątrz głównym elementem dekoracyjnym prostej bryły jest schodkowy szczyt zachodni. Historia Kaplica została wybudowana zapewne ok. połowy XIV w., wnętrze przekształcono w XVII w. oraz w XIX w. Pełniła funkcje pomocnicze dla kościoła farnego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Od XIX w. kaplica nie była użytkowana do celów sakralnych. Gruntownie odnowiona w latach 1936 -1938. W 2005 r. wykonano remont dachu i poddasza; w 2013 r. przeprowadzono prace konserwatorskie, badania archeologiczne i kompleksowy remont obiektu oraz zmieniono sposób użytkowania zabytkowej kaplicy na bibliotekę i multitekę. Obecnie wyposażenie i podział wnętrza są całkowicie nowe, przystosowane do nowej funkcji; z zewnątrz uzupełniono ubytki muru i detal architektoniczny.”

“Załatwiając sprawy w Urzędzie Skarbowym zawsze wychodziłam miłe zadowolona. Obsługa urzędnicza bardzo pomocna i przyjemna. Nie mamy tu do czynienia z biurokratami, ale z osobami, które naprawdę chcą pomoc drugiej osobie :)”