Firmy 9 601–9 630 z 21 461
“Pomnik po odnowieniu i zmianie koncepcji. Teraz to po prostu dzieło sztuki.”
“Bardzo ładny zabytkowy stary budynek”
“Warto zobaczyć jeśli jest się w pobliżu”
“Wizyta 26 sierpnia 2023 r. .Kaplica Krzyża Świętego usytuowana pod kościołem Pw Matko Bożej Częstochowskiej. Ładna, mała kapliczka.”
“"Never Again" is now. "Nigdy Więcej" to teraz.”
“Bardzo czysto. Przestronne alejki. Często odwiedzam tam moich bliskich.”
“Widoki powalają z nóg jest piękny widok z wieży widokowej polecam”
“najlepsze miejsce do czilowania ”
“Brak dojścia. Pogląd z zewnątrz”
“Bardzo przydatne miejsce. Zrzut nieczystości za darmo, a za wodę - 15l za złotówkę. Płatność kartą. Wjazd mógłby być trochę bardziej utwardzony, ale polecam wjechać z rozpędu pod docelowe miejsce, gdzie jest już stabilnie.”
“Szkoła ma piękną nowa elewację. Podkreślające piękno starego dworku”
“Ocena maszyny nie jest trudna, o ile działa”
“Miejscówka spoko ale koleś troche sztywny :)”
“Dobre miejsce na odpoczynek. Wieczorami spokój, w dzień czasem przechodnie przechodzą koło pomnika. Tak ogólnie czysto, jest gdzie zaparkować jak rodzina wleci na odwiedziny, kosze regularnie sprzątane.”
“Bardzo polecam zobaczyć póki jeszcze cokolwiek z niego zostało. Żal patrzeć, brama wejściowa jest piękna, zachowała się w bardzo dobrym stanie i powinna być pilnie odremontowana. Cmentarz z 18(!!!)wieku,jeden z nagrobków -w sumie najlepiej zachowany-należy do Szabelana króla Stanisława Augusta. Niestety mauzoleum właścicieli w ruinie,rozwalona figura i ciężko odczytać napis na nagrobku.”
“Bardzo łatwy dostęp. Idealny do urbexu, dom w parku jest otwarty i można go zwidzić. Ale jak do góry czy do piwnicy to nie da się. Schody zerwałe. A tak to spoko. Trochę dalej jest jeszcze dom ogrodnika, toalety. I ruiny. Na ogół bardzo polecam ”
“Bardzo ładnie i funkcjonalnie zagospodarowane osiedle z ktorego, z górnych kondygnacji bloków 4.piętrowych widać pięknie panoramę Poznania.”
“Cicho i spokojnie. Świetny efekt robią drzewa rosnące prosto z wody. Co prawda drogi rezerwatu przecinają się z dojazdowymi do posesji, ale nie jest to wielki problem. Idealne miejsce na odpoczynek rowerowy, na spędzenie czasu z rodziną czy spacer”
“Bardzo szybki rozladunek wzięli godz przed awizacja”
“Warto zobaczyć przejeżdżając. Polecam.”
“Wieczna chwała wszystkim poległym w obronie Ojczyzny.”
“Oryginalna architektura - tego typu projekt nie jest powszechny w regionie Wielkopolski i Dolnego Śląska, choć bliźniaczo podobna wieża stoi na stacji Skokowa. Obecnie obiekt jest wyłączony z eksploatacji i praktycznie ‘przejęty’ przez gołębie. Mam nadzieję, że nie zostanie zburzony i w przyszłości doczeka się ciekawego oraz wartościowego wykorzystania, bo ma ku temu potencjał.”
“Pałac w Próchnowie postawiony został w 1789 r. jako letnia rezydencja Antoniny Skórzewskiej z domu Garczyńskiej (1770-1824), żony właściciela Margonina hrabiego Fryderyka Skórzewskiego (1768-1832). Kolejnym właścicielem majątku Próchnowo został ich syn Heliodor Skórzewski (1792-1858), który w latach 1824-1848 kilkakrotnie przebudowywał pałac z letniej rezydencji na siedzibę rodową Skórzewskich. Kolejnej przebudowy dokonano w latach 1867-1871, gdy właścicielami Próchnowa była córka Heliodora, Ofelia Skórzewska (1827-1906) i jej mąż hrabia Józef Potulicki (1828-1870). Z tego okresu do dzisiaj zachował się podstawowy obrys budynku oraz fronton z herbami Skórzewskich i Potulickich. Ostatnim "ordynatem" był hrabia Roman Jerzy Potulicki-Skórzewski (1894-1950), który w 1938 r. musiał opuścił zadłużony majątek próchnowski. Wprowadzono wówczas przymusowy zarząd sądowy. Przez lata wojenne administrowali majątkiem Niemcy, a po 1945 r. w pałacu umieszczono przedszkole, bibliotekę publiczną, a pozostałe pomieszczenia zamieniono na kuchnię, stołówkę i mieszkania dla pracowników PGR-u. Od 1993 roku pałac jest siedzibą Ochotniczego Hufca Pracy. W 2004 r. dobudowano prawe skrzydło i zmodernizowano pomieszczenia pałacowe. Pałac otoczony był wspaniałym parkiem o powierzchni 12 ha. z ciekawymi okazami drzew i trzema stawami. Przed pałacem rośnie wyniosły jesion, zwany "jesionem Mickiewicza". Według podania został posadzony z nasiona jesionu ze Śmiłowa . Ten śmiłowski jesion zasadził w 1831 r. Adam Mickiewicz , gdy przebywał w Wielkopolsce.”
“Przemiły Pan, super asortyment- gdy chodziłem do szkoły, to właściwie tylko tam kupowałem podręczniki, a nawet i teraz coś się zdarzy kupić. No i też można odebrać paczki, gdy kurierom się nie chce zawozić pod adres”