Cmentarz w województwie Lubuskim

“Miejsce zadbane, choć niewielkie to jednak malownicze i skłaniające do refleksji. Mury XVIII-wiecznego kościoła otoczone starym, ewangelickim cmentarzem. Wiele nagrobków ma tu formę ściętego pnia drzewa, symbolizując ścięte drzewo życia. Dość wiernie oddają kształt pni, co stanowi o kunszcie ich wykonawców. Zachęcamy do odwiedzenia - warto.”

“Miejsce wiecznego spoczynku, położone na uboczu, otoczone pięknym lasem. Miejsce ciszy, zadumy, wspomnień...”

“Symboliczny cmentarz niemiecki...”

“Warto zadbać o to miejsce. I warto je zobaczyć.”

“Ośno Lubuskie to malutka miejscowość – 4 tysiące mieszkańców, czyli mniej więcej tyle, ile widzów ma przeciętny kabaret w remizie. A wiecie, czym może się pochwalić? Aż czterema cmentarzami! Tak, cztery: współczesny, stary, św. Gertrudy i żydowski. To tak, jakby każdy mieszkaniec miał zarezerwowany swój kącik na wieczny spoczynek, a jeszcze został jeden na zapas – może dla turystów? Kiedyś ten cmentarz był miejscem spoczynku niemieckich mieszkańców. W dużym cmentarnym parku, który teraz wygląda jak dzika łąka po imprezie survivalowej, tu i ówdzie można natknąć się na grobowe tumby i samotne nagrobki. Hitem są te w kształcie pnia drzewa – nie, to nie pomnik dla drwali, tylko symbol zwięzłości życia. „Hej, życie jest krótkie jak ten pień” – zdaje się mówić każdy z nich. Połamane gałęzie? Mogą (ale nie muszą) oznaczać liczbę pochowanych tu członków rodziny. Trochę jak liczenie pierścionków na drzewie, tyle że w wersji cmentarnej. Liść dębu i żołądź to już klasyka: siła, honor, niezłomność. Szkoda, że niezłomne nie były same nagrobki, bo większość padła łupem złomiarzy. Ot, taka współczesna filozofia zero waste. W północnym rogu tego starego cmentarza po wojnie zaczęto chować polskich osadników. Ale w latach 50. ktoś stwierdził: „E, za dużo roboty, przenosimy się na drugą stronę ulicy!”. I tak zrobili. Po co grzebać w jednym miejscu, skoro można w dwóch? Logika godna biurokraty. Najbardziej widocznym śladem po dawnych mieszkańcach były tablice wkomponowane w cmentarny mur. Były, bo już zniknęły. A w tle? Kaplica grobowa majętnych Niemców – kiedyś ich duma, teraz zapomniany pomnik próżności. W środku wyblakłe freski – kiedyś zachwycały, dziś wyglądają, jakby malował je ktoś, kto zapomniał, co chciał namalować. Pewnie sceny z życia wiecznego, ale teraz bardziej pasują do horroru klasy B.”

“Daję 5 gwiazdek, bo to jest prawdziwa perełka. Groby sprzed 150 lat. Niszczeją...nie ma nawet drogowskazu, ścieżki. Gdzies obok polnej drogi, w lesie.”

“Nagrobki tego cmentarza ewangelicki są nadal czytelne chociaż ich stan z dnia na dzień jest coraz gorszy.”

“Zaniedbane miejsce. Ale są jeszcze szczątkowe elementy wyposażenia”

“Miejsce z bardzo ciekawą historią, ale, niestety, w opłakanym stanie. Wiele śladów dziewiętnastowiecznych grobów, a także groby z okresu po 2. wojnie światowej i współczesne. W tle tego wszystkiego historia największej katastrofy kolejowej na tych ziemiach (katastrofa kolejowa w Drzewcach w 1941 roku). Warto pamiętać o tym cmentarzu. I tak też uzasadniam 5 gwiazdek, bo ocena opisana domyślnie jako "Fantastycznie" jest w tym przypadku nie na miejscu.”

“Położony na niewielkim pagórku. Zna nawet powiedzieć, że jest malowniczy.”

“Naprawdę super!!! >:( ludzie nie maja szacunku i zniszczyli powojenny cmentarz, mimo wszystko leżą pozostałości i można z nich wyczytać imiona i nazwiska oraz datę. Ciekawe miejsce dla osób ciekawiących się historią.”