Biuro podróży w województwie Dolnośląskim

“Dworek z I. połowy XIX w. Obecnie budynek wielorodzinny.”

“Nic nie Wiadomości więcej o yum”

“Bardzo ciekawe miejsce. Robi wrażenie”

“Warto zobaczyć dla zainteresowanych tego typu obiektami.”

“Szkoda że obiekt zniszczony, mam nadzieję że doczeka się rewitalizacji.”

“Stara barokowa fontanna oryginalnie znajdująca się gdzieś na terenie zamku w Owieśnie przeniesiona w latach 90s z obawy przed szabrownikami”

“Bardzo malownicza ścieżka, dróżka, idealna na wycieczkę rowerowa czy pieszą wycieczkę.”

“Pomnik - figura. Postawiona na moście nad potokiem w 1711 roku. Rzeźba barokowa.”

“Piękne widoki, spokojne miejsce bez tłumów.”

“Roztocznik, gmina Dzierżoniów (nazwa niemiecka: Olbersdorf, Kreis Reichenbach) Pałac w Roztoczniku powstał pod koniec XVIII wieku dla rodziny von Seherr-Thoss, ówczesnych właścicieli miejscowego majątku. Został wzniesiony w miejscu wcześniejszego renesansowego dworu z XVI wieku, którego fragmenty murów zachowały się w obecnej substancji budynku. Około 1910 roku, już za rządów rodu von Seidlitz-Sandreczki, rezydencja została gruntownie przebudowana i rozbudowana, uzyskując neobarokowy charakter, dodatkową kondygnację, ryzalit oraz północne skrzydło. Ostatnim właścicielem pałacu był major Adolf graf von Seidlitz-Sandreczki. Podczas II wojny światowej w pałacu ukrywano zbiory Archiwum Państwowego we Wrocławiu. Po 1945 roku budynek pełnił funkcje oświatowe – mieściła się tu szkoła rolnicza, później Zespół Szkół Mechanizacji Rolnictwa. W 1993 roku pałac przeszedł remont, jednak po opuszczeniu obiektu przez szkołę w 2005 roku stopniowo popadał w ruinę. W 2012 roku zespół pałacowo-parkowy został zakupiony przez prywatnego inwestora z zamiarem adaptacji na ośrodek opieki dla osób starszych. Obecnie pałac pozostaje zabezpieczony. Rezydencja ma formę dwuskrzydłowej, dwukondygnacyjnej budowli murowanej, wzniesionej na planie litery „L”, z użytkowym poddaszem i dachem mansardowym z lukarnami. Do głównego wejścia prowadzi owalny, symetryczny podjazd. Jedenastoosiowa fasada zdobiona jest lizenami w wielkim porządku, narożnym boniowaniem oraz rozbudowanym gzymsem koronującym. Centralny ryzalit wieńczy trójkątny tympanon, nad wejściem znajduje się balkon z dekoracyjną balustradą oraz kartusz herbowy z labrami i trzymaczami w postaci dwóch żołnierzy. Wnętrza zachowały bogaty neobarokowy wystrój sztukatorski z motywami rocaille, girland roślinnych i medalionów. Szczególnie reprezentacyjny jest dawny salon na piętrze, z dekoracją obejmującą ściany i sufit, niszami na rzeźby oraz plafonem z freskiem przedstawiającym tańczące dzieci. Pałac otacza park krajobrazowy o powierzchni około 6,5 ha, założony pod koniec XVIII wieku, z zachowanym częściowo układem alejek, starodrzewiem i stawem. W obrębie zespołu zachowały się również dawna kuźnia i wozownia oraz współczesny budynek byłego internatu.”

“Warto zapoznać się z historią tego mało znanego pisarza. Dobrze, iż chociaż tablicę mu postawili. Henryk Worcell, właśc. Tadeusz Kurtyka (ur. 1 sierpnia 1909 w Krzyżu, zm. 1 czerwca 1982 we Wrocławiu) – polski prozaik i publicysta, znany m.in. ze zekranizowanych dzieł pt. Zaklęte rewiry i Grzech Antoniego Grudy. W okresie powojennym utrwalał w licznych opowiadaniach i publikacjach prasowych życie polskich osadników w poniemieckich wsiach na ziemi kłodzkiej.”

“Ciekawostka w drodze Zamku na Skale do Bystrzycy Kłodzkiej.”