Ac w województwie Dolnośląskim

“Pałac w Glince to kolejny z ciekawych, aczkolwiek rzadko tu pokazywanych pałaców. Być może dlatego że jest to jeden z najbardziej tajemniczych pałaców na Dolnym Śląsku, zwany "pałacem wisielców" i od dawna mówiono o tym, że jest nawiedzony. Jak głoszą lokalne podania pałac w Glince miał powstać na terenie starego cmentarza samobójców, nieszczęśników, którzy odbierali sobie życie zawisając na drzewach przypałacowego ogrodu. Według legend, od tamtego czasu jakaś tajemnicza siła przyciągała kolejnych samobójców do pałacu. Co prawda ja osobiście nie wierzę w duchy jednak poruszając się po tych ruinach i to w dzień ciarki przechodzą po plecach. Nie wiem czy zdecydował bym się w nocy wejść na teren obiektu. Dodam jeszcze tylko że pałac wzniesiony został w 2 poł. XVIII w. W tym czasie majątek szlachecki w Glince stanowił własność rodziny von Stosch. W roku 1831 przeszedł na własność rodu von Zobeltitz i w jego posiadaniu pozostawał do 1945 r. Na pocz. XX w. pałac przebudowany został w stylu neobarokowym. Remontowany był w latach 1961-1962. Pałac obecnie jest w postępującej ruinie co widać na dołączonych zdjęciach. Niestety nie warto jechac przeglądać ruiny i narażać swoje życie bedac w okolicy można zajechać przy okazji.”

“Piękny pałac,szkoda że nie dokończony i oddany do użytku ....super”

“niedlugo bedzie tu piękne muzeum cersmiki bolesławieckiej”

“Pałacyk posiada właściciela ale nie jest remontowany . Jest przepiękny ale jeszcze długa droga świetności .”

“Pani Iza doskonale zna się na swojej pracy. Zawsze dobrze doradzi, pomoże.”

“Odrestaurowany Pałac w urokliwej miejscowości.”

“Ogółem jest fajnie, dobrze, że jest brama, bo wcześniej nie było i piesek wybiegał na ulicę- doceniam interwencję. Aczkolwiek nie wiem czemu ludzie się wypowiadają, bo to teren prywatny.”

“W niewielkim Jodłowniku, przysiółku Ostroszowic, u stóp gór Sowich znajduje się piękny pałac. Jest to założenie trójkondygnacjowe, kryte dachem spadowym, powstałe na planie prostokąta. Od strony północno - zachodniej umieszczono wyniosłą, cylindryczną wieżyczkę. Pałac jest otoczony wielkim parkiem z pięknym i starym drzewostanem. Obecnie jest w rękach prywatnych. Wg. . Pałacyk myśliwski rodziny Seher-Thoss z Ostroszowic. Mieszkał w nim nadleśniczy dóbr tej rodziny w Górach Sowich (w 1943 r, był nim August Otte). Po II WŚ ośrodek kolonijny Fabryki Wrzecion i Urządzeń Włókienniczych. Obok pałacyku wybudowano baraki mieszkalne z kotłownią, kuchnią i stołowką na ok. 200 miejsc . W przyległym parku wybudowano duży odkryty basen pływacki. W grudniu 1981 r. obiekty te stały się, na kilka tygodni, miejscem internowania działaczy opozycji z powiatu dzierżoniowskiego”

“Bardzo fajne miejsce . Sielski klimat , miła obsługa . Jedyne co do czego można się doczepić to trochę ubogie śniadanie . Ale to drobiazg a pobyt zaliczam do wyjątkowo udanych !”

“Późnobarokowy pałac z początku XVIII w. z charakterystycznymi narożnymi alkierzami. Obecnie własność prywatna, ale nie jest zamieszkały. Obiekt wymaga remontu, choć wciąż jest pod dachem.”

“Fajny wystrój i fajni nauczyciele. pozdrawiam”

“Magiczne miejsce. Cudowni właściciele.”

“Pałac rodziny von Üchtritz z XIX w. Znajduje się na terenie folwarku i nie jest użytkowany / zamieszkały ale jego stan określam jako dobry.”

“Miejsca, które dzięki wspaniałym gospodarzom wyglada co raz wspanialej. Przybywających wita imponujący stary platan. Piękna brama, podświetlenia. Będzie wspaniale.”

“Fajnie tam było, Ale jakieś dziecko krzyczało....”

“Budowla bardzo urokliwa. Miejsce dosyć czyste i zadbane.”

“Biało-czerwoni przyszli i rozdupcyli. Bo sami nie potrafią lepiej zrobić.”

“Roztocznik, gmina Dzierżoniów (nazwa niemiecka: Olbersdorf, Kreis Reichenbach) Pałac w Roztoczniku powstał pod koniec XVIII wieku dla rodziny von Seherr-Thoss, ówczesnych właścicieli miejscowego majątku. Został wzniesiony w miejscu wcześniejszego renesansowego dworu z XVI wieku, którego fragmenty murów zachowały się w obecnej substancji budynku. Około 1910 roku, już za rządów rodu von Seidlitz-Sandreczki, rezydencja została gruntownie przebudowana i rozbudowana, uzyskując neobarokowy charakter, dodatkową kondygnację, ryzalit oraz północne skrzydło. Ostatnim właścicielem pałacu był major Adolf graf von Seidlitz-Sandreczki. Podczas II wojny światowej w pałacu ukrywano zbiory Archiwum Państwowego we Wrocławiu. Po 1945 roku budynek pełnił funkcje oświatowe – mieściła się tu szkoła rolnicza, później Zespół Szkół Mechanizacji Rolnictwa. W 1993 roku pałac przeszedł remont, jednak po opuszczeniu obiektu przez szkołę w 2005 roku stopniowo popadał w ruinę. W 2012 roku zespół pałacowo-parkowy został zakupiony przez prywatnego inwestora z zamiarem adaptacji na ośrodek opieki dla osób starszych. Obecnie pałac pozostaje zabezpieczony. Rezydencja ma formę dwuskrzydłowej, dwukondygnacyjnej budowli murowanej, wzniesionej na planie litery „L”, z użytkowym poddaszem i dachem mansardowym z lukarnami. Do głównego wejścia prowadzi owalny, symetryczny podjazd. Jedenastoosiowa fasada zdobiona jest lizenami w wielkim porządku, narożnym boniowaniem oraz rozbudowanym gzymsem koronującym. Centralny ryzalit wieńczy trójkątny tympanon, nad wejściem znajduje się balkon z dekoracyjną balustradą oraz kartusz herbowy z labrami i trzymaczami w postaci dwóch żołnierzy. Wnętrza zachowały bogaty neobarokowy wystrój sztukatorski z motywami rocaille, girland roślinnych i medalionów. Szczególnie reprezentacyjny jest dawny salon na piętrze, z dekoracją obejmującą ściany i sufit, niszami na rzeźby oraz plafonem z freskiem przedstawiającym tańczące dzieci. Pałac otacza park krajobrazowy o powierzchni około 6,5 ha, założony pod koniec XVIII wieku, z zachowanym częściowo układem alejek, starodrzewiem i stawem. W obrębie zespołu zachowały się również dawna kuźnia i wozownia oraz współczesny budynek byłego internatu.”

“Pałac z 2. połowy XIX w. zbudowany w stylu klasycyzującym. W kiepskim stanie, pełni rolę budynku wielorodzinnego.”

“Barokowy pałac w centrum Głuszyc, z końca XVIII w. a konkretnie z 1800 r. Zabytek dziś pełni rolę budynku wielorodzinnego, pięknie odrestaurowany.”

“Pałac z II połowy XVIII w. Do niedawna jeszcze pod dachem, dziś wszytko runęło. Ostała się jeszcze wieża kryta hełmem oraz portal wejściowy z umieszczonym wysoko pod wieżą kartuszem herbowym.”

“Świetne miejsce, rewelacyjne na wyjazd,polecam”