Pl w województwie Mazowieckim

“Miła obsługa, spory asortyment. Ceny przystępne. Zakupiona biżuteria ładnie zapakowana stosownie do okazji. Polecam.”

“Od kilku lat jeżdżę z moimi pieskami do tego gabinetu. Jest godny polecenia za profesjonalność, podejście do zwierząt, za to , że zawsze można liczyć na pomoc w nagłych sytuacjach.”

“Polecam jako miejsce wypadowe na rower. Przez rezerwat biegnie czerwony szlak rowerowy.”

“Najlepsza apteka na okolice. Super ceny i obsługa.”

“Polecam, bardzo miła obsługa i pyszne słodkości;)”

“Paczkomaty to super sprawa. Odkąd da się coś z tego odebrać to wcale nie korzystam z innej formy wysyłek.”

“Wszystko na czas.Paczka nieuszkodzona.”

“Piękny kościół i baaardzo super i miły probosz.”

“Kuczki - wieś nad Pacynką, w powiecie radomskim, gmina Gózd. Wieś powstała w XV wieku na południowym krańcu ówczesnej wielkiej Puszczy Kozienickiej. Jej właścicielami byli kolejno: Kuczkowscy, Kochanowscy, Promińscy, Goździkowscy, Brudziccy, Chociszewscy. 7 rodzin w ciągu pięciu wieków - to dowód na to jak wszystko zmienia się w czasie. Nazwa wsi przypomina dawne polskie (przedwojenne) określenie bud, szop, jakie na "Święto Kuczek" wznosili Żydzi - były to właśnie "kuczki". Miały on im przypominać, w jakich marnych warunkach mieszkali Izraelici w czasie ucieczki z Egiptu. Pobożni Żydzi zamieszkiwali w nich na tydzień w czasie wspomnianego święta Sukkot ("Kuczki"), umiarkowani Żydzi korzystali z nich tylko podczas modlitw. Święto to trwało siedem dni, na ten czas Żydzi wyprowadzali się ze swoich domów (w miastach często na.. balkon), ale w miasteczkach budowali specjalnie prowizoryczne szopy. Po hebrajsku szopy (budy, namity, szałasy) nie nazywały się oczywiście "kuczka" lecz "sukkot", tak więc wątek żydowski należy zupełnie pominąć. Językoznawcy utrzymują iż nazwa "kuczki" wywodzi się od starego słowiańskiego słowa "kucza" (po rosyjsku do dziś: куча = kupa / kupka czegoś i.. nie tylko..). Tak więc słowiańskie słowo „kucza” to coś małego, nie za dużego.. np. szałas, lichy budyneczek, buda leśna, albo - śródleśna osada składająca się z prowizorycznych bud i szałasów, taka "chałupka - kupka". Kościół postanowiono wznieść w Kuczkach dopiero w końcu XIX wieku. Wieś była wtedy siedzibą gminy (a gminy zaczęli ustanawiać na ziemiach polskich dopiero Rosjanie, po Powstaniu Styczniowym, biorąc się za sprawniejsze administrowanie niepokornymi ziemiami polskimi). Kuczki należały wówczas do odległej o 10 km parafii w Skaryszewie. Grunt pod świątynię przeznaczył ówczesny właściciel byłego dworu który tu się znajdował - Żyd z Radomia - Rufin Bekerman. Problemem był jednak brak zgody władz rosyjskich. Nikt ze wsi nie potrafił jej przez kilka lat uzyskać, dopiero Bekerman - po uruchomieniu swoich kontaktów.. sprawę załatwił, i to aż w Petersburgu. Początkowo stanęła tu niewielka drewniana kaplica, a budowę murowanego kościoła rozpoczęto dopiero w 1930. Ukończono ją w 1935 roku (co wyraźnie widać na bramie), a konsekracja miała miejsce w.. 1947 r. Kościół udekorowany jest w skromnej wersji stylu neobarokowego. Tuż po drugiej wojnie światowej Kuczki przestały pełnić funkcję gminy, którą przeniesiono 2 km dalej - do Gózdu. Gózd jest wsią o 300 lat młodszą, a jego nazwa oznacza (w dawnej polszczyźnie) „nieprzebyty las, miejsce odludne i ostatnie" [np.: guzdrać się..]. Gózd zyskał przewagę nad Kuczkami tym, że znajdował się przy trakcie z Radomia do Lublina. Parafia Gózd (z niewielkim kościółkiem) powstała dopiero w 1989 roku, poprzez wydzielenie ośmiu wiosek z parafii Kuczki (ale cmentarz nadal jest wspólny, w Kuczkach).”

“Wspaniałe miejsce na rower na spacer; jako ucieczka od koronaświrusa. Uważam że takich miejsc powinno być więcej.”

“Polecam Serdecznie . Profesjonalne podejście lekarzy do pacjenta . Bardzo wysoka kultura. Wizyta trwa tyle ile potrzeba. Wykonywane są badania niezbędne, pacjenci nie są naciągami na zbędne koszty.”

“Wspaniałe Kazania i nabożeństwa. Księża głoszą mądre kazania i zrozumiałe dla wszystkich.”

“super sprawa..swietne miejsce dla dzieci. duzy potencjal na plac zabaw :)”

“Pięknie położone Seminarium w Nowym Opolu.Goscilismy na sztuce przygotowanej przez Seminarzystów o sw.Stanislawie Kostce.Po sztuce zwiedzaliśmy seminarium.”