Muzeum w województwie Zachodniopomorskim

“Spacerując po porcie jachtowym podziwiałam starego żurawia. To obecnie zabytek i atrakcja miasta”

“Super fachowiec polecam wszystkim”

“Ruiny które robią ogromne wrażenie”

“Tablica upamietniająca osobę która pomagała innym nie żądając nic w zamian.”

“Historyczna boja, która została odnaleziona po latach przez mieszkańców. Służyła na Zalewie jako znak nawigacyjny.”

“Najlepsze Montessoriańskie przedszkole!”

“Pozostałości murów obronnych wolińskiego zamku.”

“Wspaniałą ekspozycja prowadzona przez pasjonata historii. Cieszę się że mogłem odwiedzić to miejsce. Pozdrawiam!”

“Fajne miejsce na zabawę z rodziną plac zabaw obok też jest super”

“Młyn zrobił na mnie szczególne wrażenie.”

“Pomnik na trasie Pętli tatrzańskiej - żółtego szlaku.”

“Miła obsługa, tania budka z jedzeniem obok. Serdecznie Polecam”

“Projekt nie tylko profesjonalny, ale i prowadzony z sercem. Zebrane materiały są mają wartość zarówno dla historyków, jak i pasjonatów przeszłości oraz całej lokalnej społeczności. Oby takich inicjatyw było coraz więcej!”

“Czuliśmy się bardzo komfortowo!!! To naprawdę ładne mieszkanie, a przede wszystkim lokalizacja jest bardzo dobra.”

“Mury obronne i bramę zwaną Bańską lub św. Jerzego zaczęto budować po 1284 roku, gdy książę zezwolił miastu na budowę obwarowań. Kamienne mury na obwodzie 1900 metrów nie powstały z pewnością bezpośrednio po tej dacie, zapewne w pierwszej kolejności otoczono miasto wałem ziemnym, później zdwojonym od strony wschodniej, gdzie naturalne warunki obrony były najmniej korzystne. Mury wzniesiono z kamienia polnego układanego w grube warstwy, wyrównywane co ok. 1m drobnymi kamykami i okrzeskami. Obecna wysokość murów nie przekracza 4 metrów pierwotnie sięgała około 6m. W regularnych odstępach przed linią muru występowały prostokątne czatownie otwarte od strony miasta. Już podczas wojny trzydziestoletniej mury, zwłaszcza na odcinku zachodnim, często podmywane przez wody Regalicy, nie miały znaczenia militarnego. W latach 1750 - 77 wały uległy likwidacji. Do roku 1939 zachowało się około 35% pierwotnej długości murów. Obecnie w najlepszym stanie pozostaje odcinek na południowo - wschodnim narożu miasta, przylegający do parku. Ma on około 70 metrów długości, 4 m wysokości i od 1,0 do 1,5 m grubości. Na tym odcinku wyraźnie widać sposób budowy muru - regularny układ sześciu warstw. Do roku 1876 mur ten ciągnął się dalej wzdłuż parku aż do miejsca po Bramie Szczecińskiej. W tymże 1876 roku postanowiono przedłużyć ulicę Fischerstrasse (dziś 1 Maja) do dworca kolejowego. Przy okazji rozebrano i sprzedano cały ciąg muru przy parku. Uzyskano 542 m3 kamienia, którego użyto do wybrukowania dzisiejszej ulicy Bałtyckiej i odcinka szosy Wełtyń - Gardno. Na zachód od Bramy Bańskiej biegnie odcinek silnie zniszczonego muru o wysokości nie przekraczającej 3 metrów. Tutaj w roku 1910 rozebrano 10 metrów muru w celu przedłużenia ulicy Kościelnej. Na północnym obrzeżu Starego Miasta zachowały się również dwa fragmenty muru po obu stronach ulicy Bolesława Chrobrego.”