Biuro podróży w województwie Podkarpackim

“Najlepsza jednostka w okolicy Wykonujecie dobrą robotę.”

“bdb. Utrzymana KAPLiCZKA - tj. MiEJSCE Kultu Religii Katolickiej z Kilkoma Wiekami Historii Rodu hr TARNOWSKiCH.”

“Cudowne miejsce, z rewelacyjnymi ludźmi!”

“Mała to fajna z ciekawym placem zabaw”

“Nie zrażajcie się na początku trasy widokiem monokultury sosnowej. Po chwili spaceru zobaczycie pierwotny las w całej okazałości. Ochroną objęto tutaj lasy grądowe subkontynentalne (ze starodrzewem dębowym) i bory mieszane sosnowe o dużym stopniu naturalności, stanowiące fragmenty dawnej Puszczy Sandomierskiej. Rezerwat leży w środkowej części kompleksu leśnego, którego obszar obejmuje około 1500 ha. Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 271,76 ha.”

“Jedno z wielu miejsc żydowskiej martyrologii w Mielcu. Zadbane i łatwo dostępne.”

“bardzo dobrze spedzałem sobie tutaj czas wieczorem, gdy podszedł do mnie miły pan który miał na imię andrzej i był z drugiego końca polski i miał na imie andrzej i sobie miło spędzałem czas w mielcu cukiereczku z mielca”

“Kapliczka z tabliczką gdzie zaznaczony jest poziom wody podczas powodzi w lipcu 1934 roku.”

“Budynek OSP w spokojnej lokalizacji.”

“Cmentarz znajduje się na osiedlu Miechocin. Jest to stary i zabytkowy cmentarz, który od lat jest remontowany. W Zaduszki jest tam organizowane przedstawienie. Cmentarz, który posiada swoją duszę.”

“Idealne miejsce, aby pielęgnować polskie patriotyczne tradycje.”

“Piękne tereny na rower czy spacer”

“Modernizacja trwa i wszystko idzie w dobrą stronę!!!”

“Historia klasztoru i kaplicy: Kierując się duchem apostolskim, na prośbę ks. Wojciecha Harmaty, proboszcza w Bielinach i w Ulanowie koło Niska zdecydowała się Matka Kolumba Białecka założyć tam drugi klasztor. Ks. Wojciech Harmata będąc częstym gościem w Wielowsi, miał możność z bliska przypatrzyć się bardzo ofiarnej i pożytecznej pracy całego klasztoru w tamtejszej parafii. Uprosił u Matki, że siostry już od 1868 r. przyjeżdżały do Bielin na dwa miesiące, aby prowadzić tu pracę katechetyczną i pielęgnowanie chorych. Pozwolenia na taki sposób pracy w parafii udzielił ówczesny bp. przemyski Józef, Antoni Manastyrski. Sprawa stałego pobytu sióstr w Bielinach nabrała realnych kształtów, kiedy na placu podarowanym przez hrabiostwo Mniszchów 23 kwietnia 1870 r. został poświęcony kamień węgielny pod klasztor i kaplicę w Bielinach. Po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń dnia 23 listopada 1871 roku odbyła się uroczysta instalacja sióstr na nowej fundacji. Wszystkich wzruszyła pokorna postawa Matki, która wraz z siostrami wprowadzona przez proboszcza do kościoła parafialnego upadła krzyżem, prosząc Pana o błogosławieństwo dla tego klasztoru . Z braku innego pomieszczenia na razie zamieszkały na organistówce, w warunkach podobnie ubogich jak w czasie fundacji wielowiejskiej. Mimo tych skromnych początków siostry z całą gorliwością oddały się pracy; założyły szkołę, katechizowały dzieci i starszych, organizowały spotkania z młodzieżą, pielęgnowały chorych. Szczególnie wielkie usługi oddały cierpiącym w czasie epidemii cholery. Budowa klasztoru i kaplicy w Bielinach napotykała na wielkie trudności finansowe. Urządzano kwesty i podejmowano inne sposoby w celu zdobycia potrzebnych środków. Ostatecznie 23 listopada 1876 r. odbyło się poświęcenie klasztoru i szkoły, natomiast budowę kaplicy ukończono już po śmierci Założycielki. 23 listopada 1887 – poświecenie kaplicy przez ks. kan. W. Harmatę”

“Najlepsze z takich miejsc które dotychczas odwiedziłem. W zasadzie to jedyne.”

“Miejsce gdzie czas się zatrzymał... wszyscy kiedyś żywi doszli do celu.”

“Miejsce, w którym można przemyśleć rzeczy istotne.”

“Park mały raczej słaby na spacery zato można tutaj usiąść i odpocząć przyjść z dziećmi na plac zabaw minusem są panowie siedzący najczęściej przy pomniku którzy zawsze mają małe albo duże " co nie co " za pazuchą plusem jest organizowanie w nim kiermaszy i innych uroczystości”