Firmy 8 071–8 100 z 21 461
“Jedyna firma estradowa we Wronkach i okolicy, działająca na terenie całego kraju i nie tylko. Dzięki ciągłemu rozwojowi każdym kolejna instalacja zaskakuje coraz większą liczbą efektów. Dzięki temu widzów czeka zawsze niepowtarzalny spektakl”
“Malowniczy zespół kamieniczek z XVIII - XIX w. posadowionych szczytowo. Międzychodzki deptak”
“Piękny, zielony zakątek w mieście, zadbany i chętnie znowu odwiedze.Warto przyjść pospacerować”
“Znajduje się w centrum wsi, u zbiegu ulic Jeziornej i Wiejskiej, od 1 VI 1947 r. znajduje się figura Serca Jezusowego i dzwonnica. Przy nich w 1991 r. umieszczono na płycie granitowej dwie tablice ze sztucznego kamienia poświęcone ofiarom I i II wojny światowej i powstańcom wlkp., z nazwiskami 20 mieszkańców wsi poległych w latach 1914-19 (w LS nie figurują) i 13 ofiar z lat 1939-45.”
“Byłem tam raz i fajnie jest. Mieszkam nie daleko tego miejsca”
“This charming park, located in a small and quiet town, is a perfect spot for those seeking peace and relaxation. Especially on summer evenings, it offers a wonderful place to unwind with the soothing sound of flowing water. I highly recommend stopping by to experience this calm atmosphere Ten uroczy park, położony w małym i spokojnym miasteczku, jest idealnym miejscem dla osób szukających ciszy i relaksu. Szczególnie w letnie wieczory można tu wspaniale odpocząć przy kojącym dźwięku płynącej wody. Gorąco polecam odwiedzić to miejsce i pop”
“Przepiękna. Warto zobaczyć. Chyba najładniejsza rzecz w Wilkowie.”
“Miejsce spoczynku dla byłych mieszkańców. Mało zieleni.”
“Bardzo pięknie odprawiane mszę szczególnie przez Gwardiana o. Jessego”
“Miejsce spełnia swoją funkcję edukacyjną polecam”
“Polecam bardzo ładne miejsce, zwłaszcza wiosna i latem. Ogrodzone płotem lokalne ogródki działkowe należące dawniej do pracowników jednego z trzech zakładów pracy. Wejście przypisane Modenie znajdujące się na koncu ulicy Pogodnej. Można jednak dostać się blizej drogi - wejściem przypisanym Rozwój i Elbud..”
“Warto obejrzeć przed remizą zabytkową sikawkę.”
“Bardzo dobrze utrzymany obiekt. Tutaj każdy może się pomodlić i spędzić czas w skupieniu. Przychodzę tutaj co najmniej raz w tygodniu i zawsze mile to wspominam. Boga spotykam wszędzie, moich współparafian w takiej liczbie tylko tutaj.”
“Bardzo sprawna jednostka jak na OSP. Dysponująca świeżymi i bardzo dobrze wyposażonymi autami. Budynek przeszedł kilka lat temu modernizacje więc jest zadbany i w dobrym stanie. Załoga sprawna dobrze wyposażona.”
“Ja jestem tam ministrantem i jest bajaaaa”
“Załadunek około 2 h, papiery godzina Można kręcić pauzę, duży plac.”
“Bardzo dobrze, że to miejsce jest zadbane. Nie można zapomnieć o ludziach, którzy kiedyś tworzyli daną społeczność i konkretne miejsce!”
“Kościółek pod wezwaniem św. Wawrzyńca. Stanowi on jeden z nielicznych już w powiecie wolsztyńskim zabytków budownictwa ludowego. Kościółek ten służy obecnie za kaplicę cmentarną. Zaś przez kilkadziesiąt lat służył on parafianom kębłowskim jako miejsce odprawiana wszystkich nabożeństw, do czasu udostępnienia wiernym budującego się murowanego kościoła wznoszonego na miejscu dawniejszego drewnianego, który spłonął podczas pożaru w 1823 roku. O kościółku tym wspominają kroniki z 1587 r., ale zbudowano go wcześniej, gdyż na jego wieży wieżyczce znajduje się data 1582, co zresztą może stanowić jedynie datę np. kolejnego remontu wieżyczki, a nie budowy kościoła, który mógł powstać o cały wiek wcześniej. Nieprawdopodobnym jest jednak, aby kościółek ten miał pochodzić z jeszcze wcześniejszego okresu, zachowując chociażby skromny fragment najstarszego i pierwszego w Kębłowie kościoła p.w. św. Wawrzyńca, wybudowanego- według sugestii ks. Nowackiego- jakoby już w XI stuleciu. Libowicz w 1724 r. tak o nim pisze: „Kościół, albo raczej kapliczka pod tytułem św. Wawrzyńca za miastem Kębłowo, wcielona do ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym, jest z drzewa postawiona, dosyć ozdobna, chyląca się ku upadkowi”. W latach dwudziestych ubiegłego wieku kościółek św. Wawrzyńca był tak bardzo zniszczony, że pruskie władze policyjne nakazały pod wysoką karą zamknięcie kościółka i przeprowadzenie najkonieczniejszego remontu. Kościółek nieczynny był przez osiem miesięcy, aż do dnia 16 października 1830 r., odkąd zaczęto ponownie odprawiać nabożeństwa. W latach 1842- 43 przeprowadzono kosztem 720 talarów dalsze reperacje przedłużające żywot tej zabytkowej świątyni. W 1845 r. wyreperowano organy, a w cztery lata później ukończono budowę dzwonnicy, która została później rozebrana z niewyjaśnionych przyczyn. Dzisiaj kościółek nie posiada ani dzwonnicy ani też żadnego dzwonu. Jedyny dzwon z tego kościoła o wadze ok.. 30 kg zabrany został przez hitlerowskie władze okupacyjne. Mimo tylu zabiegów kościółek św. Wawrzyńca poczynał chylić się coraz bardziej ku upadkowi, co skłoniło dozór kościelny do powzięcia decyzji, aby zabytek ten po prostu zupełnie rozebrać. Sprzeciwiła się temu stanowczo władza kościelna, pisząc dnia 10 listopada 1865 r. „Konsystorz nie może pozwolić na jej rozebranie i pozostawia gorliwości parafian miejscowych obmyślenie środków, aby zabezpieczyć trwałość starożytnej tej i miłej ludowi pobożnemu świątyni”. Kościoła, więc nie rozebrano, ale generalny remont został przeprowadzony dopiero w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Założono wówczas nową posadzkę, ustawiono boczne ołtarze, odnowiono główny ołtarz i w ogóle odrestaurowano całe wnętrze. Dnia 14 października 1888 r. ten zabytkowy obiekt sakralny został oddany wiernym z powrotem do użytku. W latach powojennych 1945- 46 naprawiono w tym kościółku prawie zniszczone organy, a w 1947 r. przełożono i uzupełniono dach na kościele. Kaplica św. Wawrzyńca wymaga jednak dalszych prac reparacyjnych i konserwatorskich, chociaż w międzyczasie przeprowadzono szereg drobniejszych napraw i reperacji. FRAGMENT KSIĄŻKI DZIEJE KĘBŁOWA”