Biuro podróży w województwie Wielkopolskim

“Duża stacja jest wyposażona w tankowanie TIR jest myjnia i dobrze zaopatrzony sklep. Polecam zakupy i tankowanie.”

“Sprawny i szybki załadunek miła atmosfera”

“Ładnie. Z miejscem na odprawienie mszy.”

“Miejsce wyjątkowe dla tych którzy szukają pozytywnej energii, kultury i wyciszenia. Jest okazja spotkać się z ludźmi wyjątkowymi którzy doceniają pałac Mankowskich.”

“Sympatyczne miejsce. Można zrobić prelekcje dla dzieci. Jest miejsce na grill. Przesypatyczny Pan leśniczy.”

“Ciekawie wygląda ale nie mieliśmy czasu zobaczyć budynku z bliska :(”

“Cichowo to urokliwa, położona nad jeziorem miejscowość, jest jedną z najstarszych w powiecie kościańskim. Pierwszy raz na kartach historii pojawiła się bowiem w roku 1181 jako własność szlachecka. W pierwszej połowie XIII stulecia została nadana klasztorowi benedyktynów w Lubiniu. Zakonnicy władali Cichowem do 1797 roku, kiedy to po rozwiązaniu zakonu, wieś przeszła na własność Skarbu Państwa Pruskiego. W 1845 roku jej właścicielem został Stanisław Zakrzewski. Po kilku zmianach właścicielskich, w roku 1898 roku Cichowo kupuje Mieczysław Bukowiecki. I tu zaczyna się wielka historia tej małej wsi. Nowy właściciel buduje w 1908 roku dwór. Jego projektantem jest Roger Sławski, znany i bardzo ceniony w Wielkopolsce architekt. Tutaj w 1910 roku Mieczysław Bukowiecki, wówczas 41-letni oficer, sprowadza swoją świeżo poślubioną żonę, młodziutką (zaledwie 20-letnią) Aleksandrę z domu Dzierżykraj-Morawską. Generał Mieczysław Bukowiecki był mocno zaangażowany w przygotowania do powstania wielkopolskiego. Jego żona, Aleksandra, jeszcze przed wybuchem powstania wielkopolskiego w piwnicach dworu gromadziła broń, w tym ciężkie karabiny maszynowe. Z jej inspiracji w Cichowie powstał oddział powstańczy, a kiedy wybuchły walki wspierała ochotników udzielając im schronienia i zaopatrując w żywność. Za swoją działalność Aleksandra została zamęczona przez Niemców w owianym złą sławą poznańskim Forcie VII.”

“Miła Pani. Profesjonalnie, szybko, sprawnie. Bardzo przydatny punkt!”

“Rozładunek towaru na innym magazynie oddalonym 15km od siedziby firmy w msc.Góra . Chłopaki na magazynie nie lecą w kulki tylko biorą się za robotę wjechalem na plac firmy zaraz rampa 25min i towar rozładowany papiery od ręki. Oby więcej takich firm .”

“Klimatyczny dom w środku lasu. W bardzo złym stanie. Szkoda, że niszczeje. Nie radzę wchodzić do środka. Teren ogrodzony.”

“Dobre miejsce na spacer po lesie nad jeziorem lub do wędkowania. Łatwy dojazd z Poznania, na miejscu parking. Poniżej zapory meandrująca przez las rzeka Główna. Polecam”

“Bardzo czysto, trochę piasku ale też trochę trawy i drzew. Bardzo przyjemnie. Poza sezonem praktycznie pusto.”

“W weekend dużo ludzi, ale mimo wszystko są miejsca, gdzie można z psem poplażować.”

“Piekne miejsce kultu religijnego.”

“Jest to mój kościół parafialny chodzę tam od urodzenia. Wiele dobrych wspomnień się z tym miejscem wiąże.”

“Sprawiedliwość w słowniku pod ''s''”

“Robi wrażenie, szkoda, że zaniedbany”

“Polecam punkt Epaka, wszystko na najwyższym poziomie, obsługa bardzo sympatyczna.”

“Mając w pamięci co było w mediach gdy przedłużała się jego budowa to w sumie nie wiem po co był ten hałas. Obiekt bym powiedział super. Tafla duża, na tyle że można zrobić fajny trening i się zmęczyć. Do tego utrzymywana niska temperatura wewnątrz. Jedynie trzeba pamiętać, że ilość biletów poszczególne wejścia jest ograniczona.”

“Nareszcie dostępny parking, małe dobrze zaopatrzone sklepy,z miłą obsługą.”

“Dwór w Oporowie wzmiankowany był już w roku 1457. W 1793r. Wojciech Morawski odkupił majątek od rodziny Turnów. W październiku 1831 r. gościł tutaj Adam Mickiewicz. Rezydencję zbudowano w 1800 roku dla Józefa Ignacego Morawskiego i jego żony Pauliny z Łubieńskich. W 1906r. dwór został przebudowany wg projektu Rogera Sławskiego. W rękach rodziny Dzierżykraj Morawskich majątek pozostał do 1939 roku. We dworze rodzina Morawskich zgromadziła cenne pamiątki rodzinne, jak kolekcję sztychów, pamiątki napoleońskie, oraz dzieła nowoczesnej sztuki malarskiej, Falata czy Malczewskiego. Sam majątek był w wysokim stopniu uprzemysłowiony, posiadając własną gorzelnię, cegielnię, suszarnię, płatkarnię, tartaki oraz wzorową własną mleczarnię, przerabiającą 1000 Itr. mleka, centralę elektryczną i własne warsztaty reperacyjne do zapędu motorowego. Uprawa mechaniczna majątku odbywa się przy pomocy 2 traktorów „Grossbulldog". Na drzwiach tej rezydencji znajduje się Herb - Nałęcz Niewiązany .Na bramie wjazdowej znajdują się inicjały " W.M." od Witolda Morawskiego ostatniego właściciela tego majątku. W Pałacu po wojnie znajdowały się Biura i Punkt lekarski. Na terenie pobliskiego kościółka znajdują się groby zasłużonych rodziny Dzierżykraj Morawskch. Znajduje się tu okazały, przypominający grecką świątynię, grobowiec rodziny Ponikiewskich z Brylewa.”

“Piekny palac wzniesiony około roku 1800 dla Antoniego Szczanieckiego. W latach 60 tych byl tu gabinet a na dole poczta.”

“Milo spędzony czas z rodziną i przyjaciółmi, będziemy przyjeżdżać częściej!”

“Przepiękny klasycystyczny pałac, którego wznoszenie pod koniec XVIII w. rozpoczął podkomorzy wschowski Jan Radoliński, ale na początku wieku XIX przeszedł w posiadanie starosty kościańskiego Andrzeja Potworowskiego i w rękach tej rodziny pozostał do 1939 r. Obiekt jest w rękach prywatnych, był niedawno remontowany co widać a a nawet można było wynająć w nim nocleg. Niestety na chwilę obecną wygląda na opuszczony, albo bardzo zaniedbany. Szkoda, oby obecny właściciel zatroszczył się o zabytek, albo aby znalazł się inny, który nie dopuści do zrujnowania tak pięknego obiektu.”

“Super polecam dobrze poszukac a wszystko sie znajdzie”