Ac w województwie Wielkopolskim

“Piękne miejsce, szkoda że tak zaniedbane.”

“Pałac w Lusowie to prawdziwa perełka z duszą – pięknie odrestaurowany obiekt w urokliwym parku. Idealne miejsce na spacer, romantyczne zdjęcia i chwilę wyciszenia. Historia miejsca jest ciekawie przedstawiona, a okolica sprzyja odpoczynkowi z dala od zgiełku miasta.”

“Piękny dworek w stylu neoklasycystycznym / neobarokowym zbudowany 1910 r. na miejscu wcześniejszego założenia. Obecnie w rękach prywatnych, zamieszkały w dobrym stanie.”

“Pałac zwraca uwagę,warto zobaczyć.”

“Największy absurd dotacji z Unii Europejskiej na jednym ze zdjęć Załączyłem opis do tej inwestycji widać że to się nic nie wydarzy wydano kupę pieniędzy totalnie w błoto ciekawe czy kiedykolwiek ktoś za to odpowie pewnie nie”

“Ciekawy pałacyk klasycystyczny, obecnie nie czynny. Miejsce na niedzielne spacery.”

“Ok. 1793 r. Smuszewo należało do Władysława Binkowskiego. To on w latach 1870-1880 wybudował dwór i założył wokół niego park. Obiekt został usytuowany na niewielkim wzniesieniu. W 1906 r. nowym właścicielem majątku został hrabia Stanisław Breza-Goraja, a po nim w 1914 r. Roman Kossobudzki. Po zakończeniu I wojny światowej dwór kupił Edward Donimirski, który rozbudował go w latach 20. XX w. Zmodernizował również park. Powstał dwukondygnacyjny, murowany i prawie w całości podpiwniczony pałac. Rodzina Donimirskich utrzymała majątek do 1939 roku. Ostatnim jego przedwojennym właścicielem był Edward Donimirski herbu Brochwicz. Donimirski był rolnikiem z powołania wraz z solidnym uniwersyteckim przygotowaniem. Ukończył gimnazjum humanistyczne w Chełmnie a następnie odbył studia rolnicze w Lipsku i Berlinie. Był też świetnym gospodarzem, patronował okolicznym kółkom rolniczym i uczył okolicznych włościan efektywnego gospodarowania. Według legendy Pan na Włościach miał zwyczaj codziennie wdrapywać się na pałacową wieżę, z której miał doskonały wgląd na folwark i okoliczne pola. Celem tej codziennej wspinaczki nie było jednak podziwianie rozległych widoków, lecz dozór pracujących. W trakcie takich obserwacji zwyczajowo wypalał fajeczkę, po czym odnotowawszy, kogo należy zganić a kogo pochwalić, schodził na dół. W 1939 r. właściciele zostali zmuszeni do opuszczenia majątku; ponoć dziedzic zdążył ukryć w pałacu część kosztowności, które w 1947 r. odnalazła Janina Donimirska. W okresie 2. wojny światowej majątkiem zarządzał Niemiec o nazwisku Winteler, zaś wieś nosiła nazwę Ulenflucht. Po zakończeniu II wojny światowej majątek przejął Skarb Państwa Polskiego, ówczesny Wojewódzki Urząd Ziemski w Poznaniu. Zarządzany był przez Urząd Gminy Damasławek. Po wojnie pan Donimirski wprawdzie wrócił do Smuszewa, ale został wyrzucony z pałacu, w którym utworzono mieszkania dla byłych pracowników. W 1968 r. wyodrębniono z majątku park oraz grunty rolne, które otrzymał PGR Niemczyn. W pałacu zamieszkali lokatorzy. Po 1989 r. zaczęli oni systematycznie opuszczać pałac. Ostatecznie obiekt padł łupem okolicznych wandali. Gmina Damasławek na początku XXI w. sprzedała zabytek prywatnemu inwestorowi. W 2012 r. pałac ponownie zmienił właściciela.”

“Piękny, niszczejący zabytek. Szkoda.”

“Szkoda, ze tak podupada... całe moje dzieciństwo w nim spędziłam..”

“Ładny pałac z pięknym, zadbanym parkiem. Słabo dostępny, choć nie zamknięty na kłódkę. Dzieli właściwie wejście z pobliskim skupem zboża więc może kapitałowo jest jakos powiązany, bo wygląda na własność prywatna.”