Biuro podróży w Polsce

“Po raz kolejny miałem przyjemność porozmawiać z obecnym właścicielem. Przemiły człowiek (tak jak jego partnerka). Chwała takim ludziom, że mimo przeróżnych trudności robią co mogą by uchronić przed zniszczeniem takie obiekty. Trzymam za nich kciuki i oby nie porzucali swych marzeń. Jeśli grzecznie zapytacie pewnie nie odmówią i będziecie mogli oglądnąć pałac z bliska.”

“Dostęp do boisk na wysokim poziomie.”

“Niezwykła architektura i przyjemny ksiądz dla ludzi.”

“Przyrodniczo piękne miejsce z ciekawym drzewostanem”

“Pierwsze wzmianki o Więckowicach pochodzą z 1387 roku. Od XIV do XVI wieku wieś należała do rodziny Więckowskich. W XVII wieku majątek w rękach Zbijewskich, a od 1699 roku do Bielińskich, następnie Drwęskich. Roch Drwęski sprzedał Więckowice Andrzejowi Turno. W latach 1825-32 Więckowice należały do Mycielskich. W latach 1832-1939 właścicielami byli Brezowie. Pierwotny dwór zbudowano w XVIII wieku dla Bielińskich. Pałac to budynek piętrowy, w kształcie litery U. Pierwotny korpus główny został rozbudowany o skrzydła, do tych dobudowano symetrycznie dwie części dwupiętrowe. Przy jednej z elewacji kaplica zbudowana w latach 1882-1893, w fasadzie głównej, ganek z filarami, nad nimi balkon. Pierwotny dwór został zbudowany pod koniec XVII wieku dla Bielińskich, przebudowywany i rozbudowywany w drugiej połowie XIX wieku. Przebudowa również po roku 1945. Po wojnie był tu PGR, później dom kultury, przedszkole. Budynek zabezpieczony jednak niszczeje.”

“Super śpiew w kościele podczas sumy odpustowej.”

“Świetnie miejsce , na spacer idealnie przyroda i spokój to jest to”

“Duża stacja jest wyposażona w tankowanie TIR jest myjnia i dobrze zaopatrzony sklep. Polecam zakupy i tankowanie.”

“Sprawny i szybki załadunek miła atmosfera”

“Ładnie. Z miejscem na odprawienie mszy.”

“Miejsce wyjątkowe dla tych którzy szukają pozytywnej energii, kultury i wyciszenia. Jest okazja spotkać się z ludźmi wyjątkowymi którzy doceniają pałac Mankowskich.”

“Sympatyczne miejsce. Można zrobić prelekcje dla dzieci. Jest miejsce na grill. Przesypatyczny Pan leśniczy.”

“Ciekawie wygląda ale nie mieliśmy czasu zobaczyć budynku z bliska :(”

“Cichowo to urokliwa, położona nad jeziorem miejscowość, jest jedną z najstarszych w powiecie kościańskim. Pierwszy raz na kartach historii pojawiła się bowiem w roku 1181 jako własność szlachecka. W pierwszej połowie XIII stulecia została nadana klasztorowi benedyktynów w Lubiniu. Zakonnicy władali Cichowem do 1797 roku, kiedy to po rozwiązaniu zakonu, wieś przeszła na własność Skarbu Państwa Pruskiego. W 1845 roku jej właścicielem został Stanisław Zakrzewski. Po kilku zmianach właścicielskich, w roku 1898 roku Cichowo kupuje Mieczysław Bukowiecki. I tu zaczyna się wielka historia tej małej wsi. Nowy właściciel buduje w 1908 roku dwór. Jego projektantem jest Roger Sławski, znany i bardzo ceniony w Wielkopolsce architekt. Tutaj w 1910 roku Mieczysław Bukowiecki, wówczas 41-letni oficer, sprowadza swoją świeżo poślubioną żonę, młodziutką (zaledwie 20-letnią) Aleksandrę z domu Dzierżykraj-Morawską. Generał Mieczysław Bukowiecki był mocno zaangażowany w przygotowania do powstania wielkopolskiego. Jego żona, Aleksandra, jeszcze przed wybuchem powstania wielkopolskiego w piwnicach dworu gromadziła broń, w tym ciężkie karabiny maszynowe. Z jej inspiracji w Cichowie powstał oddział powstańczy, a kiedy wybuchły walki wspierała ochotników udzielając im schronienia i zaopatrując w żywność. Za swoją działalność Aleksandra została zamęczona przez Niemców w owianym złą sławą poznańskim Forcie VII.”

“Miła Pani. Profesjonalnie, szybko, sprawnie. Bardzo przydatny punkt!”

“Rozładunek towaru na innym magazynie oddalonym 15km od siedziby firmy w msc.Góra . Chłopaki na magazynie nie lecą w kulki tylko biorą się za robotę wjechalem na plac firmy zaraz rampa 25min i towar rozładowany papiery od ręki. Oby więcej takich firm .”

“Klimatyczny dom w środku lasu. W bardzo złym stanie. Szkoda, że niszczeje. Nie radzę wchodzić do środka. Teren ogrodzony.”

“Dobre miejsce na spacer po lesie nad jeziorem lub do wędkowania. Łatwy dojazd z Poznania, na miejscu parking. Poniżej zapory meandrująca przez las rzeka Główna. Polecam”

“Bardzo czysto, trochę piasku ale też trochę trawy i drzew. Bardzo przyjemnie. Poza sezonem praktycznie pusto.”

“W weekend dużo ludzi, ale mimo wszystko są miejsca, gdzie można z psem poplażować.”

“Piekne miejsce kultu religijnego.”

“Jest to mój kościół parafialny chodzę tam od urodzenia. Wiele dobrych wspomnień się z tym miejscem wiąże.”

“Sprawiedliwość w słowniku pod ''s''”

“Robi wrażenie, szkoda, że zaniedbany”