Park w województwie Lubuskim

“Piaskowa góra to poprostu wydma usypana przez wiatr”

“Miejsce dość słabo dostępne, zwłaszcza gdy bujna roślinność. Najlepiej udać się pod dąb zimą. Jest on martwy od 2020, niestety na wiosnę tego roku już nie puścił liści.”

“To bardzo stary kamień milowy świadczący że kiedyś była tu droga”

“Biegnie równolegle przy drodze wojewódzkiej 319 relacji Głogów - Sława na wysokości niewielkiej osady Krzydłowiczki. Prawdę powiedziawszy, do chwili obecnej bardziej okazałej alei czerwonych dębów nie spotkałem, a przynajmniej takiej nie pamiętam. Drzewa w liczbie kilkudziesięciu biegną wzdłuż polnej drogi. Wyglądają na zdrowe. Teraz we wrześniu emanują jeszcze żywą zielenią. Najbardziej okazały dąb liczy sobie w pierśnicy 310 cm. Droga nie wygląda na intensywnie eksploatowaną, wręcz przeciwnie - jeździ nią raczej niewiele pojazdów. W dodatku, nie mogą być wysokie, gdyż dębowe konary znajdują się bardzo nisko nad jezdnią. Pozornie wydaje się, że droga prowadzi do lasu położonego nieopodal Wzgórz Pszczółkowskich. Analiza niemieckich map z okresu II wojny światowej pozwoliła na ustalenie, że zaznaczona na nich aleja nosiła nazwę "Drogi Zamkowej" (niem. Schlossweg). Nieco zaś dalej na północny wschód znajduje się miejsce nazywane Zamkową Górą (niem Schlossberg). Możliwe więc, że nazwa alei ma jakiś związek ze wspomnianą górą? Nie można z góry wykluczyć, że jej fundator kierował się tylko i wyłącznie sentymentem do ważnych dla niego obiektów fizjograficznych. Możliwe też jednak, że aleja biegnie po osi średniowiecznej drogi prowadzącej w kierunku Zamkowej Góry? Warto może tylko jeszcze dodać, że niedaleko od Alei Czerwonych Dębów stała stodoła lub inny obiekt gospodarczy. Myślę, że Aleję Czerwonych Dębów powinien zobaczyć każdy miłośnik przyrody.”

“Pojechaliśmy do tego miejsca i odbyliśmy szczerą rozmowę ze starszym mężczyzną. To była cudowna rozmowa.”

“Bardzo dobre miejsce żeby usiąść sobie na ławce i odpocząć. Na uwagę zasługuje mały plac zabaw dla dzieci znajdujący się w centrum skweru.”

“Z informacji na stronie Nadleśnictwa Sława Śląska można wyczytać, że "Żurawie Bagno Sławskie - to dwa torfowiska przedzielone wąskim pasem lasu liściastego przylegające do północno-zachodniego brzegu Jeziora Sławskiego; obszar ma duże znaczenie dla zachowania torfowisk alkalicznych - siedliska wymienionego w Załączniku Dyrektywy Siedliskowej oraz stosunkowo licznej populacji lipiennika Loesela (bylina należąca do rodziny storczykowatych)". Od siebie dodam, że miejsce jest dość tajemnicze i z uwagi na podmokły teren niełatwe do zwiedzania. Ochronę ustanowiono 1 marca 2011 r. Chroniona powierzchnia obejmuje 41.7 ha”

“Fontanna, ozdobą Ratusza i centrum.”

“Prowadzi tu ścieżka, przy której jest palisada, zrobiony jest także punkt widokowy.”