Muzea w województwie Lubuskim

“Cudowna pani z obsługi, ciekawy klimat”

“Miejsce pamięci, dobrze utrzymane.Ale brak o nim informacji w mediach.”

“Jak mówią pierwsze wzmianki w literaturze, zamek w Osieku wraz z przybocznym folwarkiem został zbudowany w XVII wieku. Niektóre przekazy mówią, że zabudowania zostały wzniesione w wieku XV, jednakże nie znajduje to jednoznacznego potwierdzenia. W pierwotnej odsłonie zamek miał kształt regularnego prostokąta z 4 narożnymi wieżami. W późniejszym okresie podlegał remontom, przebudowie, co znacznie zmieniło jego architekturę i styl. Do 1928 r. pałac w Osieku stanowił indywidualną własność różnych ważnych osobistości. W tamtym czasie życie całej wsi toczyło się wokół tego obiektu. W 1928 r. pałac został odkupiony od prywatnych właścicieli przez niemiecki Skarb Państwa i zaadaptowany na Instytut dla Głuchoniemych. W 1938 r. zamek przejęła organizacja Hitlerjugend i utworzono w nim jedną ze szkół organizacji Związku Dziewcząt Niemieckich, gdzie młode Niemki przechodziły przeszkolenie sanitarne, niesienia pomocy rannym i poszkodowanym oraz w zakresie pomocy domowych. Lata 30-ste i 40-ste XX wieku stanowiły okres największej świetności pałacu. Do 1945 r. pałac poza rolą centrum kulturowego we wsi, stanowił również centrum wychowawczo-szkoleniowe, co rozsławiło i podniosło znaczenie Osieka w regionie. Po II wojnie światowej, w latach 50 XX wieku do pałacu została przeniesiona świetlica wiejska, co tchnęło w jego mury „nowe życie”. Jednakże nierozstrzygnięte sprawy własnościowe przyczyniły się do tego, że obiekt nienadzorowany, nieremontowany, szybko popadał w ruinę. Stał się również obiektem częstych grabieży.”

“Wały Śląskie w okolicy Sierakowa.”

“Prom wycofany z eksploatacji w celu inspekcji.”

“Drogowskaz poniemiecki. Petersdorf to dzisiejsze Piotrowice. Idąc tą drogą około 2 km dochodzimy do szerokiej poprzecznej z Piotrowic do Leszna Górnego.(w prawo około 6km, pieszo nie polecam, rower ok). Skręcamy w lewo i po około 1 km. dochodzimy do martwego pomnika przyrody Dąb Chrobry. Przy pomniku wiata wypoczynkowa.”

“Park Goepperta w Szprotawie to perfekcyjne połączenie krajobrazu z przyrodą i historią. Ponad 100 lat temu mieszkańcy Szprotawy bazując na średniowiecznych umocnieniach miejskich utworzyli ogród botaniczny, tworząc zielony pierścień wokół zabytkowego centrum. Park posiada osobliwy mikroklimat dzięki usytuowaniu w pradolinie rzeki Szprotawy, która przez wieki stanowiła naturalny element fortyfikacji miasta. Granicę parku wyznacza kamienny mur obronny z basztami i bastejami. Patronem parku jest urodzony w Szprotawie światowej sławy botanik Heinrich Goeppert.”

“Dworzec to za dużo powIedziane. Był to zwykły przystanek osobowy z budka,żeby można było schować się przed deszczem”

“Fantastyczne muzeum! Wiele interesujących eksponatów i ciekawych informacji.”

“Dobre miejsce na poznanie przeszłości.”

“Trochę mało wyeksponowane i reklamowane miejsce. Można przejechać i nie zauważyć. Bardzo ładny i stylowy obelisk. Historycznie mega ważne miejsce dla naszego Państwa. Przydałby się jakaś tablica z szerszym opisem, trochę znaków informujących na drogach dojazdowych do Szprotawy.”

“Miejsce dla wszystkich którzy chcą dotknąć historii lasów i leśnictwa w Polsce. Tysiące eksponatów z duszą zebrane i prezentowane przez wspaniałych pasjonatów leśnych klimatów.”

“Szprotawa jest bogata w Parki, Ogrody , tereny zalesione, wodę , natura. To jest kolejny przepiękny Park.”

“Stare, poniemiecke drogowskazy, które przetrwały w dość dobrym stanie.”

“Niestety miejsce jest zapuszczone, w okolicy znajduje się kapliczka w opłakanym stanie. Myślę, że fajnie jest pospacerować po okolicy, oraz zobaczyć te dwa obiekty. Polecam!”

“Polozony w centrum Szprotawy, nieopodal ratusza zabytkowy dom slynnego naukowca z rodziny aptekarskiej, jeszcze ok 35 lat temu na dole byla apteka.Dom odnowiony z piekna postacia murzynka w narozu oraz z tablica pamiatkowa slynnego naukowca pochodzacego z Szprotawy, jego honorowego obywatela.Polecam.”

“Urokliwe miejsce. Przemili ludzie, przepyszny jabłecznik. Pan Marian świetnie oprowadza, opowiada i dzieli się doświadczeniami. Na pewno tam wrócimy. Warto umówić się wcześniej na wizytę.”

“Maluteńkie, wiejskie muzeum, ale jakże urocze. Warto tu zajrzeć choćby na chwilę.”