Biuro podróży w województwie Lubuskim

“Ten sporych rozmiarów budynek to dawny młyn. Na murze widać tablicę informującą o przebudowie w roku 1737.”

“Nieczynna stacja kolejowa na zlikwidowanej linii kolejowej 303 Rokitki - Kożuchów. Obecnie pełni funkcję mieszkalna.”

“30 lipca 2015 dokładnie w tym miejscu odbyła się konferencja prasowa, podczas której ówczesna premier Beata wygłosiła słynne przemówienie na temat kraju w ruinie. Wziąwszy pod uwagę nazwisko pani premier, nie należy się dziwić, że zdecydowała się wygłosić swoje przemówienie właśnie tutaj, w malowniczych ruinach byłej Fabryki NICI "Odra"...”

“Las, stare drzewa i informacje. Polecam”

“Smaczne i świeże jedzenie bardzo miła atmosfera polecam”

“Mierczany to niewielka wieś na Ziemi Lubuskiej należąca do gminy Torzym w powiecie sulęcińskim. Stoi w niej murowany w stylu barokowym salowy kościółek z wieżą od frontowej strony. Świątynia jest niewielka, na planie prostokąta i zbudowano ją w roku 1747. Początkowo ewangelicki od 19 marca 1958 roku jako kościół św. Józefa Oblubieńca służy katolikom i podlega parafii NMP Królowej Polski w Boczowie.”

“Świetny bezpłatny parking, cisza i spokój, polecam, w pobliżu znajduje się sklep Dino”

“Bobrówko, malutka wieś na Ziemi Lubuskiej leży w powiecie sulęcińskim i gminie Torzym. Stoi w niej nieduży, murowany kościół Podwyższenia Krzyża Świętego. Jest kościołem filialnym parafii Matki Bożej Królowej Polski w Boczowie. Rozmiary ma niewielkie, lecz jego wiek jest okazalszy, bowiem został zbudowany już w XV wieku. Obok kościółka stoi w bardzo opłakanym stanie drewniana dzwonnica z roku 1814, która pewnie niedługo runie jeśli ktoś się nią nie zaopiekuje.”

“Kościół wzniesiono w roku 1749 dzięki fundacji rodziny von Schoenaichów z Gębic. Obecny wygląd zawdzięcza pracom remontowym przeprowadzonym w latach 2007-2008. We wnętrzu kościoła, nakrytym drewnianym stropem belkowym, zachowały się elementy historycznego wystroju: drewniana empora zachodnia wsparta na ośmiu słupach, ceramiczna posadzka oraz drewniany ołtarz.”

“Zaskakujące że na tym cmentarzu jest tak wiele niemieckich pochówków zachowanych, groby nie są okradzione.”

“Zadbany cmentarz z częścią przeznaczoną na poniemieckie nagrobki.”

“Ładnie zachowana wieża, szkoda że wejście na wyższe kondygnacje jest zamurowany, dostępny jest tylko najniższy poziom. Wieża jest dość wysoko, więc z góry rozpościerałyby ładny widok na okolicę.”

“W Szprotawie nie mieszkało zbyt wielu Żydów. Źródła wspominają, że pierwsi żydowscy osadnicy pojawili się tutaj pod koniec XIV w. i dość szybko zostali zmuszeni do opuszczenia miasta. Kolejni zamieszkali tu dopiero w wieku XIX. Niewielka, dziewięćdziesięcioosobowa gmina również dość szybko zaczęła się wyludniać. W chwili wybuchu II wojny mieszkało w Szprotawie już tylko 13 Żydów. Ich los nie jest znany. Społeczność żydowska nie posiadała synagogi, tylko dom modlitewny (spalony podczas nocy kryształowej w listopadzie 1938 r.). Do dnia dzisiejszego zachował się natomiast nieduży XIX wieczny kirkut. W latach 30. XX w. cmentarz zajmował działkę o powierzchni 14 arów. Na jego terenie znajdował się dom przedpogrzebowy. W 1943 r. obiekt zajęło gestapo. 21 marca 1944 r. grunt został sprzedany miastu Szprotawa za cenę 420 RM, dom przedpogrzebowy za 120 RM.”

“Pałac zabezpieczony. Jeszce ok 2005 roku lała się woda deszczowa przez dach jak właścicielem była Agencja Rolna. Teraz park wygląda porządnie i dach nowy w pałacu. Teren ogrodzony.”