Biuro podróży w województwie Lubuskim

“Miejsce dla wszystkich którzy chcą dotknąć historii lasów i leśnictwa w Polsce. Tysiące eksponatów z duszą zebrane i prezentowane przez wspaniałych pasjonatów leśnych klimatów.”

“Niewielki parking, z dostępem do jeziora.”

“Wieś Pamięcin leży w gminie Górzyca w powiecie słubickim na krawędzi pradoliny Odry. Istniała już w średniowieczu, bowiem wymieniana jest w dokumencie z 1367 roku. Murowany, ewangelicki kościół Wniebowzięcia NMP w Pamięcinie zbudowano w połowie XVIII wieku w miejscu wcześniejszego, średniowiecznego. Od północnej strony ma piętrową zakrystię, a nad prezbiterium mieści się niewielkie poddasze z okienkiem w dachu.Jego ostatni poważny remont odbył się w roku 1970. Od roku 1947 jest użytkowany przez katolików i obecnie jest filią parafii Narodzenia NMP w Laskach Lubuskich. Szkoda, że nie można go obejrzeć z bliska, bo furtka na plac kościelny zamknięta na klucz.”

“Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względu na szczególne wartości przyrodnicze i naukowe siedlisk rzadkich gatunków roślin i zwierząt charakterystycznych dla ekosystemów zbiorników wodnych, torfowisk oraz zbiorowisk lasów łęgowych, a także utrzymanie spontanicznie zachodzących naturalnych procesów przyrodniczych w obszarze. Część północna obejmuje silnie zeutrofizowane zarastające jezioro. Ponad 1/3 lustra wody porośnięta jest roślinnością wynurzoną. Część południowa stanowi kompleks silnie podtopionych torfowisk, porośniętych wysoką roślinnością oczeretową. W centralnej części kompleksu znajduje się niewielki zbiornik wodny, całkowicie porośnięty roślinnością szuwarową. W operatach leśnych obie powierzchnie figurują jako nieużytki.”

“Cudowne miejsce zbudowane i zarządzane przez organizację ochrony zwierząt ProAnimale. Pomnik, prawdopodobnie jedyny w swoim rodzaju na skalę światową, powstał przeciwko wykorzystywaniu naszych bliźnich przez ludzkość. Pomnik i jednocześnie miejsce refleksji. Został nawet nagrodzony przez władze pomnika za udaną rewitalizację i odbudowę tego niegdyś zniszczonego kościoła. Sporadycznie odbywają się wydarzenia organizowane przez stowarzyszenie ProAnimale, takie jak odczyty, dyskusje czy koncerty na rzecz zwierząt”

“Wieś Drzeńsko na Ziemi Lubuskiej w powiecie słubickim posiada cenny zabytek architektury kościelnej. Jest to murowany kościół romański zbudowany z granitowej kostki na początku XIV wieku. W okresie późniejszym był wielokrotnie przebudowywany, ale niektóre cechy romańskie, między innymi okna w ścianie szczytowej i granitowe ściany zachował do dziś. Kościół przebudowywano w XV, XVI, XVIII wieku. Wieża została dobudowana dopiero w wieku XIX. Po zniszczeniach podczas ostatniej wojny odbudowana świątynia, mimo współczesnego wyposażenia warta jest tego, aby się zatrzymać i na nią spojrzeć. Aktualnie kościół Jezusa Miłosiernego w Drzeńsku jest filią parafii w Rzepinie i należy do Lubuskiego Szlaku Romańskiego biegnącego również po drugiej stronie granicy z Niemcami.”

“Grabno to niewielka wieś w gminie Ośno Lubuskie. Jej rodowód sięga wieku XIII o czym świadczy najstarszy dokument z 1286 roku, w którym jest wzmianka o przekazaniu Grabna templariuszom. Uroczy, murowany z kamienia kościółek Józefa Oblubieńca w Grabnie jest obiektem filialnym należącym do parafii w Smogórach dekanatu rzepińskiego. Zbudowano go w drugiej połowie XIX wieku, choć niektóre źródła podają koniec wieku XVII. Dawniej ewangelicki, lecz od 1945 roku służy wyznawcom religii rzymsko-katolickiej.”

“Drogomin, niewielka wieś w gminie i powiecie Sulęcin leży w województwie lubuskim. Już w roku 1244 jest wymieniana w dokumentach jako darowizna na rzecz zakonu templariuszy obok kilku innych wsi łącznie z Sulęcinem. Po kasacie tego zakonu w XIV wieku przejęli ją joannici, którzy władali Drogominem do roku 1810. Kościół w Drogominie ma również bogatą historię, choć jedne źródła uznają za jej początek rok 1405, a inne koniec XV wieku. Wiadomo, że został przebudowany na przełomie XVII i XVIII wieku, a w roku 1871 wzniesiono nową, murowaną wieżę, która zastąpiła poprzednią drewnianą, usuniętą w 1865 roku. Podczas ostatniej wojny bryła kościoła nie ucierpiała, jednak wnętrze zdewastowano i ograbiono. Powtórnie został przekazany do użytkowania wiernym w roku 1952. Kościół św. Wojciecha Biskupa był najpierw filią parafii św. Henryka w Sulęcinie, a od roku 1978 jest kościołem filialnym parafii MB Różańcowej w Długoszynie.”

“Kościół ładny, niestety był zamknięty.”

“Śladami Wisłockiej, nic dodać i nic ująć.”

“Piękne torfowiska na których rośnie dziko żurawina. Na środku torfowisk możemy odnaleźć opuszczone żeremie bobrów.”

“Świetne miejsce rekreacji i aktywnego wypoczynku.”

“Ciekawa atrakcja przyrodnicza. Niestety trudno dojechać samochodem. Jeśli zaparkujesz na oficjalnym parkingu w mieście, prawdopodobnie będziesz musiał przejść 10-15 minut, aby się tam dostać. Ze względu na ogrodzenia zapobiegające pomorowi świń dostępność jest ograniczona, ale nadal możliwa dzięki wbudowanym bramom w ogrodzeniu. Tam Nysa spotyka się z Odrą.”

“Ładny, malutki, kameralny kościółek.”

“Wspaniała 250 letnia aleja wiazow”

“Malutki kościółek. Ksiądz przyjeżdża na mszę z innego miasta. Nie ma plebanii. Nie organizowali procesji Bożego Ciała. Może będą zmiany w przyszłości.”

“Fajna szutrowa droga przez las na gravel lub mtb.”

“Budowla hydrotechniczna o numerze S 617 jest jazem o niewysokim spiętrzeniu Jest jedną z nielicznych budowli z dostępnym pomieszczeniem maszynowni posiadającym wejście z przedsionkiem Jaz obecnie nie piętrzy wody która przepływa stalowym lewarem nad progiem który jest pozostałością po elektrowni Jaz ma nadbudówke gospodarstwa rybackiego w pobliżu znajduje się schron bojowy PZW 589 i tak zwany Tobruk”