Biuro podróży w województwie Śląskim

“Polecam miła atmosfera, miła obsługa, możliwość drobnych zakupów. I innych kurierów. A nawet gier hazardowych”

“Najbardziej podnoszący na duchu cmentarz, jaki kiedykolwiek spotkałem. Każdy grób jest czysty i ozdobiony kwiatami. Nagrobki wyrażają wiarę zmarłego; są piękne krucyfiksy, wizerunki Matki Najświętszej, sceny z Biblii. Zauważyłem dwie zakonnice spacerujące między grobami i opiekujące się nimi. Tutaj nie zapomina się o zmarłych. Nadal są częścią rodziny chrześcijańskiej.”

“Bardzo ładnie, super, wszystko super.”

“Dom towarowy w centrum dawnego Giszowca. Do dzisiaj mieści się tutaj kilka firm i sklepów. Polecam cukiernię. Budynek ładnie utrzymany. Budynek na skraju starej i nowej zabudowy. Za nim Biedronka i PRL-owskie bloki.”

“Nie wiem o co chodzi z tak fatalnymi opiniami na temat tego biura- może zadowolonym klientom nie chce się fatygować, a niezadowoleni muszą się uzewnętrznić? Ja w każdym razie jestem zadowolona. Placówka oświatowa, w której pracuję korzysta z usług pana Piotra już od 4 lat i każda wycieczka spełnia nasze oczekiwania w 100%. Hotele są porządne, oprowadzają nas dobrzy przewodnicy, oferta jest zgodna ze stanem faktycznym, a p. Piotr jest bardzo sympatycznym człowiekiem.”

“Konkurencyjne ceny, a miejsce jest nieskazitelnie czyste. Idealne do przechowywania moich rzeczy!”

“Miejsce gdzie można załatwić formalności cmentarne.”

“Fundek jest bardzo sprytny: stoi w widocznym miejscu, ale żeby go znaleźć, trzeba go poszukać.”

“Dom Zapałkiewiczów – zabytkowa, klasycystyczna kamienica w Częstochowie, w I Alei, zbudowana w 1871 roku. Kamienicę wzniesiono w 1871 roku według projektu Aleksandra Lie dla Teofila Zapałkiewicza z przeznaczeniem na siedzibę teatru, jednak zaprojektowana sala miała złą akustykę. W 1908 roku uruchomiono w sali teatralnej kino, które od 1923 roku nosiło nazwę "Paryskie". W sali widowiskowej odbywały się także pokazy zapasów kobiet. Po 1923 roku budynek stał się własnością Banku Związku Ziemian SA, po II wojnie światowej działały w nim Bank Rolny i Gminna Kasa Spółdzielcza, a obecnie giełdowy bank PKO BP. Dawny gmach teatru, zbudowany przed 1871, teatr funkcjonował do 1908. Następnie do 1923 mieściło się tu kino „Paryskie”, później różne instytucje finansowe (obecnie bank PKO BP). Późnoklasycystyczny.”

“Stary Zajazd, narożnik Wałów Dwernickiego – kamienica zbudowana po 1850. Legenda głosi, że nocowali tu Fryderyk Chopin i konfederaci barscy. Późnoklasycystyczny, z ryzalitami.”

“Wzniesiony na podwójnej działce przed 1849, należał do rodziny Wolbergów. Na przełomie XIX i XX w. siedziba drukarni i hotel żydowski, w dwudziestoleciu międzywojennym mieścił się w nim teatr letni („ogródek Wolbergów”), w którym wystawiano sztuki, wygłaszano odczyty, odbywały się występy kabaretów i operetek oraz festyny. Po II wojnie światowej kino „Tęcza”. Obecnie po przebudowach ulokowano w nim domy handlowe.”

“super skrzynka, dobrze się wrzuca listy.”

“Dom Ficenesa – właścicielem był Józef Ficenes, dyrektor Stowarzyszenia Kupców Polskich i członek Rady Częstochowskiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu.”

“Popówka – zabytkowa, późnoklasycystyczna kamienica w Częstochowie, w III Alei, zbudowana w 1875 roku. Kamienica została zbudowana w 1875 roku na rogu obecnych III Alei i ul. Nowowiejskiego, przy Placu Władysława Biegańskiego. Początkowo była siedzibą prawosławnej parafii, w okresie międzywojennym stała się siedzibą biskupa rzymskokatolickiego. Po II wojnie światowej ulokowano w niej Powiatowy Sztab Wojskowy. Znajdowała się tutaj placówka Informacji Wojskowej. W piwnicach przetrzymywano więźniów, czego pamiątką są napisy na ścianach wyryte przez więźniów. W latach 70. XX wieku zmieniono przeznaczenie budynku na Galerię Malarstwa Polskiego Muzeum Częstochowskiego, a w 2007 roku, po remoncie, kamienica stała się siedzibą muzeum ruchu pielgrzymkowego. Kamienica wpisana jest do rejestru zabytków pod numerami 268/60 z 7 marca 1960 oraz 9/78 z 13 lutego 1978.”

“Dom Kohna (Dom Bata) wybudowany w 1865 na narożniku al. Wolności. Na parterze mieściła się cukiernia z drewnianą werandą od strony al. Wolności (ta ostatnia przetrwała do lat 50. XX w.), a w latach 30. XX w. – sklep obuwniczy firmy Bata (stąd nazwa). Na piętrze znajdował się początkowo kinematograf, później kinoteatr „Corso”, a w latach 1916–1939 kino „Odeon”. Późnoklasycystyczny, o elementach eklektyzmu z przewagą cech neorenesansowych.”