Parki w województwie Pomorskim

“Nocą można napotkać nie jednego bobra tylko trzeba się bez szelestnie poruszać.”

“Rezerwat utworzony 1 maja 1985 roku o powierzchni 50,57 ha. Jedno z bardziej urokliwych jezior lobeliowych w okolicach Miastka.”

“Dobrze poprowadzony szlak rowerowy w lesie, z dala od głównej drogi.”

“Rzeką w pobliżu jeziora Gardno i Słowińskiego parku narodowego. W pobliżu tzw Diabelski Kamień. Diabelski Kamień w Gardnie Wielkiej - głaz narzutowy z którym związana jest legenda o budowie kościoła na środku jeziora Gardno.Legenda mówi jakoby bardzo dawno temu, prosty rybak imieniem Jost wracał nocą z Rowów do Gardny Wielkiej. Pogoda była fatalna, dął bardzo silny wiatr, co w połączeniu z nieprzeniknionym mrokiem nie wróżyło nieszczęśnikowi dobrze. Wszystko zmieniło się, gdy spotkał na swej drodze diabła, który obiecał mu bezpieczną podróż, w zamian za podpisanie cyrografu. Zrozpaczony chłopina zgodził się, ale postawił Belzebubowi jeden warunek, miał on zbudować kościół w miejscu ich spotkania. Budowla miała powstać z kamienia, nim kur zapieje o poranku. Rybak myślał, że bies temu nie podoła i spokojnie wrócił do swej chatynki. Jednak około północy obudziły go potworne hałasy. Błyskawicznie zerwał się z posłania i aż oniemiał z wrażenia, gdy spostrzegł czarta w otoczeniu piekielnych istot, stojącego tryumfalnie na skale, przy nieomal gotowym kościele. Przerażony chłopina zapiał niczym kur, budząc jednocześnie wszystkie koguty w okolicy. Wściekły demon smagnął niedokończoną budowlę swym biczem, tak, że pozostały z niej tylko surowe głazy. Na skale, z której diabeł dowodził poczynaniami swych sług, pozostały ślady obecności biesa – odcisk końskiego kopyta, kurzych szponów i dziura w miejscu, gdzie opierał swój bicz.”

“Rezerwat Przyrody "Źródliskowe Torfowisko" to prawdziwa perła województwa pomorskiego, zlokalizowana w gminie Dębnica Kaszubska, na obszarze Wysoczyzny Polanowskiej. Utworzony w 2008 roku, chroni unikatowy w skali regionu ekosystem. Sercem rezerwatu jest potężna, izlowana kopuła torfowiska źródliskowego, której miąższość dochodzi do 2 metrów. To właśnie dzięki niej, oraz licznym wysiękom wodnym, miejsce to zyskało "bajkowy" wygląd. Co ciekawe, na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że szata roślinna na terenie rezerwatu od momentu rozwoju torfowiska do chwili obecnej nie ulegała dużym zmianom, co świadczy o jego pierwotnym charakterze. Znaczną część kopuły porasta olsza, a w runie królują turzyce i mszaki. Całość otulona jest malowniczymi lasami bukowymi, tworząc ostoję dla wielu gatunków roślin i zwierząt. Rezerwat zajmuje powierzchnię 8,89 ha i został objęty dodatkową strefą ochronną, tzw. otuliną, o powierzchni 86,40 ha, aby zabezpieczyć jego cenne walory przed zagrożeniami zewnętrznymi. Celem ochrony jest zachowanie w niezmienionym stanie tego niezwykłego obszaru źródliskowego wraz z charakterystycznymi dla niego biocenozami. To miejsce, gdzie przyroda pokazuje swoją siłę i niezmienność od setek lat.”