Biuro podróży w województwie Pomorskim

“Piaszczyna niem. Reinwasser wieś położona w województwie pomorskim , powiecie bytowskim , gminie Miastko. Cmentarz położony tuż za zabudowaniami po lewej stronie jadąc w kierunku Miastka. Bardzo zaniedbany , zniszczony i rozkradziony , pozostały szcątki po nagrobkach. Pomnik po wojnie został zniszczony pozostała tylko podstawa z kamienia polnego . Dzięki Rummelsburskiego Związku Ludności Pochodzenia Niemieckiego w 2007 roku ustawiono nowy kamień pamiątkowy z tablicą . Inskrypcje w języku niemieckim i polskim : Den Verstorbenen von Reinwasser, die hier oder fern der Heimat ihre letzte Ruhe gefunden haben zum Gedenken. 2007. Ku pamięci zmarłych z Piaszczyny, którzy tu lub po za ojczyzną odnaleźli spokój ! Niestety brak informacji dokładniejszych fotografii i nie wiadomo co było na oryginalnej tablicy oprócz wyrytego hełmu.”

“Wiekowe dęby we wsi Warblewo, to ciekawostka w trakcie wycieczki rowerowej na szlaku Pierścień Gryfitów. Ogromne pomniki przyrody, rosną tuż przy drodze, które warto zobaczyć.”

“Miejsce po cmentarzu ewangelickim. Niestety nie zachował się żaden nagrobek. Widoczny kamienny mur, który otaczał cmentarz oraz drzewa porośnięte bluszczem.”

“Miejsce po cmentarzu ewangelickim. Niestety nie zachował się żaden nagrobek. Widoczne są tylko porozrzucane kamienie, pochodzące być może z muru otaczającego niegdyś cmentarz.”

“Rzeką w pobliżu jeziora Gardno i Słowińskiego parku narodowego. W pobliżu tzw Diabelski Kamień. Diabelski Kamień w Gardnie Wielkiej - głaz narzutowy z którym związana jest legenda o budowie kościoła na środku jeziora Gardno.Legenda mówi jakoby bardzo dawno temu, prosty rybak imieniem Jost wracał nocą z Rowów do Gardny Wielkiej. Pogoda była fatalna, dął bardzo silny wiatr, co w połączeniu z nieprzeniknionym mrokiem nie wróżyło nieszczęśnikowi dobrze. Wszystko zmieniło się, gdy spotkał na swej drodze diabła, który obiecał mu bezpieczną podróż, w zamian za podpisanie cyrografu. Zrozpaczony chłopina zgodził się, ale postawił Belzebubowi jeden warunek, miał on zbudować kościół w miejscu ich spotkania. Budowla miała powstać z kamienia, nim kur zapieje o poranku. Rybak myślał, że bies temu nie podoła i spokojnie wrócił do swej chatynki. Jednak około północy obudziły go potworne hałasy. Błyskawicznie zerwał się z posłania i aż oniemiał z wrażenia, gdy spostrzegł czarta w otoczeniu piekielnych istot, stojącego tryumfalnie na skale, przy nieomal gotowym kościele. Przerażony chłopina zapiał niczym kur, budząc jednocześnie wszystkie koguty w okolicy. Wściekły demon smagnął niedokończoną budowlę swym biczem, tak, że pozostały z niej tylko surowe głazy. Na skale, z której diabeł dowodził poczynaniami swych sług, pozostały ślady obecności biesa – odcisk końskiego kopyta, kurzych szponów i dziura w miejscu, gdzie opierał swój bicz.”

“Rezerwat Przyrody "Źródliskowe Torfowisko" to prawdziwa perła województwa pomorskiego, zlokalizowana w gminie Dębnica Kaszubska, na obszarze Wysoczyzny Polanowskiej. Utworzony w 2008 roku, chroni unikatowy w skali regionu ekosystem. Sercem rezerwatu jest potężna, izlowana kopuła torfowiska źródliskowego, której miąższość dochodzi do 2 metrów. To właśnie dzięki niej, oraz licznym wysiękom wodnym, miejsce to zyskało "bajkowy" wygląd. Co ciekawe, na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że szata roślinna na terenie rezerwatu od momentu rozwoju torfowiska do chwili obecnej nie ulegała dużym zmianom, co świadczy o jego pierwotnym charakterze. Znaczną część kopuły porasta olsza, a w runie królują turzyce i mszaki. Całość otulona jest malowniczymi lasami bukowymi, tworząc ostoję dla wielu gatunków roślin i zwierząt. Rezerwat zajmuje powierzchnię 8,89 ha i został objęty dodatkową strefą ochronną, tzw. otuliną, o powierzchni 86,40 ha, aby zabezpieczyć jego cenne walory przed zagrożeniami zewnętrznymi. Celem ochrony jest zachowanie w niezmienionym stanie tego niezwykłego obszaru źródliskowego wraz z charakterystycznymi dla niego biocenozami. To miejsce, gdzie przyroda pokazuje swoją siłę i niezmienność od setek lat.”

“Miejsce zapomniane , zniszczone i rozkradzione przez mieszkańców. Szkoda”

“Zapomniany cmentarzyk w lesie . Zniszczony i rozkradziony z cenniejszych materiałów.”

“Budynek dawnej szkoły w Sominach, znajduje się przy głównej drodze.”

“Aby dojść do miejsca docelowego trzeba przejść przez pole , cmentarz robi wrażenie warto przyjechać”

“Przepiękny kościółek z zadbanym otoczeniem. Niestety, kto na Mszę późno przychodzi, ten na zewnątrz stoi. Więc nie wiem czy w środku też jest tak samo ładnie, jak na zewnątrz.”

“Fajnie się robi ognisko w studni”

“Niestety na cmentarzu nie zachował się żaden nagrobek. Widocznie są wyłącznie drzewa porośnięte bluszczem, sugerujące, że znajdował się tu cmentarz.”

“Pan leśniczy chociaż nie mógł pomóc gdyż go nie było na miejscu mimo późnej godziny weekendowej udzielił pełnych informacji i wskazał różne możliwości wyjścia z opresji w jaką wpadliśmy podczas naszej wycieczki. Gdyby nie on nasza wyprawa by się skomplikowała i byłaby znacznie bardziej problematyczna. Polecam współpracę z tym Panem. Trójka osób od zakopanego auta w lesie.”

“Ważne miejsce pamięci. Zadbane, oznaczone. Przydałaby się tablica historyczna z informacjami.”

“Cmentarz zniszczony i rozkradziony , pozostała roślinność (barwinek pospolity).”

“Kościół filialny pw. Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych w Będziechowie został wzniesiony w latach 80. XX wieku, kie­dy na fali wiosny Solidarności komunistyczna administracja pań­stwowa w ramach odwilży wyraziła zgodę na budowę w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej kilkunastu świątyń. Wieś znacznie oddalona od kościoła parafialnego w Główczycach z zapałem przystąpiła do wsparcia inicjatywy proboszcza ks. Gustawa Zająca, salezjanina. Przyjęto projekt nowoczesnej skromnej świątyni salowej o kurtynowo ustawionych ścianach bocz­nych, z prezbiterium włączonym do nawy. Bezwieżową bryłę dopełnia tylko nowoczesna sygnaturka. Mieszkańcy ofiarami finansowymi i własną pracą dali świadectwo zaangażowania. Zwieńczeniem dzieła było poświęcenie kościoła w dniu 4 paź­dziernika 1987 roku, którego w asyście licznie zgromadzonych księży i wiernych dokonał biskup Tadeusz Werno.”

“Tajemnicze i mroczne miejsce niestety jest zapomnimy”

“Cmentarz usytuowany jest w lesie na zachód od wsi . Jak większość nekropoli został rozkradziony i zdewastowany przez nowych mieszkańców . O umiejscowieniu w tym miejscu świadczy głównie roślinność „barwinek pospolity“ i nieliczne fragmenty nagrobków . Zachował się jeden krzyż żeliwny z inskrypcjami .”

“Na cmentarzu zachowało się kilka nagrobków. Na niektórych czytelne inskrypcje.”

“Cmentarz położony około 400 metrów na północ od zabudowań wsi na niewielkim wzgórzu . Miejsce strasznie zaniedbane , zniszczone i rozkradzione , brak żeliwnych krzyży . Można zobaczyć reszki bramy wejściowej z czerwonej cegły , parę kamiennych krzyży , podstawy od krzyży żeliwnych , fragmenty nagrobków i o dziwo w dosyć dobrym stanie pomnik . Pomnik ku czci mieszkańców poległych w Wielkiej Wojnie . Wzniesiony na dwustopniowej kamiennej podstawie , kamienna płyta z krzyżem z wmurowaną tablicą . Inskrypcje na krzyżu : NIEMAND HAT GRöSSERE LIEBE DENN DIE, DASS ER SEIN LEBEN LäSSET FüR SEINE FREUNDE. (NIKT NIE MA WIĘKSZEJ MIŁOŚCI OD TEJ GDY KTOŚ ŻYCIE SWOJE ODDAJE ZA PRZYJACIÓŁ SWOICH ) Na tablicy wizerunek żelaznego krzyża EK pod nim liście dębowe po niżej inskrypcje : DEN HELDENTOD STARBEN IM WELTKRIEGE 1914-18 AUS ZEDLIN : (BOHATERSKĄ ŚMIERCIĄ ZGINĘLI W WOJNIE ŚWIATOWEJ 1914 - 1918 MIESZKAŃCY SIODŁONI:) Landw. August Reetz * 29.12.1880 + 26.2.1915 Landstm. Wilhelm Denzin * 6.3.1886 + 26.10.1915 Gef. Ernst Kurrasch * 9.10.1878, vermisst 7.11.1915 Untffz. Wilhelm Wick * 28.1.1896 + 11.4.1918 Jäg. Paul Berndt * 19.9.1895 + 26.4.1918 Musk August Berndt * 28.12.1897 + 5.6.1918 Ltn. d. Res. Paul Schuth * 16.7.1894 + 23.8.1918 Obermatr. Otto Pollex * 17.3.1882 + 18.9.1918”