Wspaniali fizjoterapeuci, pełni wiedzy i życzliwości. Z serca polecam oddział dzienny i ambulatorium. Mam wrażenie ze jest to jeden z najmocniejszych elementów tego szpitala. Naprawdę mój kręgosłup przestał cierpieć.
Przyjechałam na SOR o godzinie 19:30 ze skierowaniem do szpitala, oznaczonym jako pilne, z rozpoznanym ostrym zapaleniem trzustki. Mimo powagi sytuacji zostałam wpisana jako kolejny numer na listę oczekujących na SOR. Po krótkim wywiadzie nakazano mi czekać na lekarza. Czekanie trwało aż do północy. Gdy wcześniej dopytywałam, czy w ogóle jest możliwość przyjęcia na oddział słyszałam jedynie, że „lekarz ma mnóstwo pacjentów” i jest zajęty. Okazało się jednak, że lekarz, który miał mnie przyjąć, spędzał czas w gabinecie na sorze oglądając mecz Polski, o czym chwalił się pielęgniarką w przerwie, a ja sama widziałam, jak wychodzi po Pepsi i Colę do automatu, aby umilić sobie seans. W pewnym momencie wyszedł z gabinetu, spojrzał na salę SOR-u i powiedział „nie ma nikogo”, mimo że przed jego gabinetem czekało około 9 osób. Dopiero o 24:00 zostałam wezwana do gabinetu. Lekarz stwierdził, że muszę mieć wykonane nowe badania, mimo że dostarczyłam aktualne wyniki z tego samego dnia – uznano je za „nieaktualne”. Podczas dalszej diagnostyki zostałam niemal „cudownie uzdrowiona”, ponieważ radiolog w opisie badań… stwierdził istnienie pęcherzyka żółciowego, którego nie mam od 15 lat. Po wszystkich tych perypetiach, około godziny 2:00, poinformowano mnie, że ze skierowaniem mam położyć się na korytarzu, obok nietrzeźwych mężczyzn i czekać do godziny 9:00 na lekarza, który może zdecyduje się przyjąć mnie na oddział. Takie traktowanie pacjenta z ostrym zapaleniem trzustki, z pilnym skierowaniem, jest dla mnie absolutnie niedopuszczalne. Brak profesjonalizmu, brak empatii i kompletna dezorganizacja pracy na SORze.
Przebywałem na oddziale chirurgii szczękowo-twarzowej przez 5 dni. Bardzo wysoko oceniam organizację pracy I profesjonalizm lekarzy, pielęgniarek oraz pań salowych. Udzielono mi skutecznej pomocy z serdecznością i uśmiechem. W takich okolicznościach szybciej wraca się do zdrowia. Oby więcej podobnych miejsc w szpitalach. Wzòr do naśladowania!
Dziś mój mąż pojechał na sor tegoż szpitala po tym jak został dzień wcześniej potrącony przez cofającą taksówkę ale wtedy nie odczuwał bólu w kolanie,dziś natomiast kolano jest bardzo opuchnięte i fioletowe.Ma problem ze wstaniem z lóżka czy fotela i z poruszaniem się.Lekarz który był ma dyżurze odesłał go do lekarza rodzinnego do przychodni stwierdził że mógł przyjść zaraz po upadku a dziś to już jest za późno na prześwietlenie czy diagnozę co się dzieje.Masakra co za ludzie pełnią tam dyżur???za karę? Bo z powołania żeby nieść ludziom pomoc na pewno nie!!!
Moja dzisiejsza wizyta na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym to było jedno z najbardziej upokarzających doświadczeń w życiu. Lekarz, który mnie przyjmował, zachował się w sposób arogancki, nieuprzejmy i całkowicie pozbawiony empatii. Zamiast spróbować mi pomóc, zlekceważył moje objawy, dając jasno do zrozumienia, że nie traktuje mnie poważnie. Wyśmiał mnie, kiedy próbowałam opisać swój problem, i używał skomplikowanego języka medycznego, którego nie rozumiałam nie raczył nawet wyjaśnić, co konkretnie miał na myśli. Gdy poprosiłam o doprecyzowanie, odpowiedział z pogardą. Czułam się nie tylko zignorowana, ale wręcz upokorzona i bezradna. Zamiast troski i pomocy dostałam obojętność i zniecierpliwienie. Taki lekarz nie powinien pracować z pacjentami, szczególnie w miejscu, gdzie ludzie przychodzą często w bólu, stresie i strachu.
Męża przywieziono karetką z nagłym niedociśnieniem. Wykonano badania oraz tomograf. Panie i panowie na SORze bardzo mili i uprzejmi. Odpowiadają na wszystkie pytania i wszystko wyjaśniają. Szybko przeprowadzone badania i wyniki, nowe zalecenia i rady. Na SOR czysto i w miarę nowocześnie. Aż dziwne że to Polska. Mimo piątku i później godziny jesteśmy bardzo zadowoleni z udzielonej nam pomocy. Takich placówek jak ta potrzeba więcej. Dziękujemy za pomoc.
Zero opieki na sorze spędziłem ,3 dni szkoda słów
Chciałam serdecznie podziękować personelowi oddziału chirurgii. Przecudowni ludzie, pełni serca i oddania dla pacjenta. Przede wszystkim pielęgniarce z zabiegowego, która asystuje przy badaniu kolonoskopii. Dziękuję i serdecznie jeszcze raz dziękuję. Pacjentka Stanisława.
Spędziłem 3 dni w tym szpitalu na oddziale chirurgicznym. Jestem pod pełnym wrażeniem jak profesjonalna kadra pracuje w tym szpitalu. Panie salowe, panie od wyżywienia, pielęgniarki i lekarze - wspaniali ludzie. Tak ogromnej EMPATII do drugiego człowieka jeszcze nie spotkałem w żadnej placówce zdrowia. Rozumieją, że każdy pacjent jest inny, i że ma prawo odczuwać strach przed operacją, jednak dzięki empatycznemu i życzliwemu podejściu nie strach się położyć na stole operacyjnym (mimo działania 'głupiego jasia'). Szpital czysty, schludny, zadbany. Jedzenie jak to szpitalne, ale dobre, pożywne i świeże. Jak już trzeba dać się pokroić to tylko w tym szpitalu.
Spędziłam ostatnio w szpitalu MSWiA 2 tygodnie z covidem. Dzięki wspaniałej opiece i poświęceniu personelu medycznego wróciłam do domu w bardzo dobrym stanie.Wyniki bardzo zle na początku szybko wracały do normy. Jest to niewątpliwie zasługa władz szpitala i ordynatora oddziału covidowego. Fachowe podejście i wysoka kultura personelu spowodowały, że pobyt na oddziale mimo groźnej choroby nie był bardzo uciążliwy.Dodatkowym plusem było bardzo dobre jedzenie. Zawsze świeże, gorące i smaczne.Dziekuje.Marzena lat 61.
Szpital MSWiA znajduje się przy Wojska Polskiego 51, 25-375 Kielce, Świętokrzyskie, Polska
Można skontaktować się z Szpital MSWiA pod numerem +48 412 605 566
Do Szpital MSWiA można dotrzeć, korzystając z poniższego linku