Wojewódzki Szpital Neuropsychiatryczny im. dr. Emila Cyrana w Lublińcu Lubliniec

Opinie

1. Eryk Krupa ★☆☆☆☆

   Współczuję każdemu kto tam trafił to miejsce cię nie wyleczy tylko zniszczy jeszcze bardziej, w łazienkach syf i rozwalone kible, pielęgniarki zamykają pacjentów na pół dnia na świetlicy albo w pokojach, wyśmiewają się z nich, straszą pasami i przedłużeniem pobytu na oddziale, samookaleczanie się pacjentów jest tam na pożądku dziennym, podczas trzech tygodni tam miałem jedną rozmowę z lekarzem prowadzącym i 3 rozmowy z psychologiem każda po maksymalnie 5 minut, o kontakt z rodziną to graniczy z cudem, pielęgniarki nie szanują też osób transpłóciowych podkreślają ich płeć z którą się nie identyfikują i jeżeli taka osoba używa wbranego przez siebie imienia pielęgniarki zachowują się agresywnie w stosunku do tej osoby, to miejsce to syf i patologia nie życzę nikomu. Rodzice nie posyłajcie tam swoich dzieci!

   prawie 6 miesięcy temu
2. Roksana ★☆☆☆☆

   Żałuję, że zgodziłam się zgłosić na hospitalizację do tego szpitala dobrowolnie, kiedy byłam w ciężkim stanie psychicznym. Hospitalizowana byłam w 2020 roku, więc może coś się zmieniło. Trafiłam na oddział młodzieżowy w wieku 17 lat. W szpitalu przebywałam miesiąc, z psychologiem gadałam przez cały pobyt tylko 2 razy. Psychiatrę widziałam raz, tylko przy przyjęciu mnie do szpitala. W szpitalu zaczęłam miewać jeszcze większe myśli s, które tylko się pogłębiały przez stosunek pielęgniarek do dzieci i młodzieży, który był po prostu okropny. Jedyne co odbywało się regularnie to spotkania grupowe z psychologami które były x2 razy w tygodniu i polegały na robieniu ćwiczeń grupowych - nie wiem w jaki sposób miało to pomóc. Kiedy rodzic zauważył mój pogarszający się z dnia na dzień stan, chciał mnie wypisać ze szpitala - zaczęto mu grozić pozwami i policją. Dodam, że nie było ku temu powodu, ponieważ byłam uważana za dobrego pacjenta i nie zgłaszałam nigdy wprost tego, że źle się czuję.

   prawie 7 miesięcy temu
3. Eliza Nowek ★★☆☆☆

   DRAMAT, zostałam tam przetransportowana, bo nigdzie na całym Śląsku nie było miejsca. Jak pielęgniarki i terapeuci zajęciowi, to CUDO, bo pomagają ile się da i są do rany przyłóż, tak reszta, to masakra. Przez miesiąc pobytu miałam RAZ psychologa oraz psychiatrę. Wypisano mnie z myślami S oraz autoagresji. Co najzabawniejsze, na wypisie mam, że jestem alkoholiczką, bo UWAGA: przez TELEFON powiedziała jedna osoba, przez telefon, to może każdy za każdego się podszywać i mówić co chcę

   prawie 7 miesięcy temu

1. Nikodem ★☆☆☆☆

   W szpitalu przebywałem dwukrotnie w trakcie roku 2025. Podczas konsultacji przy pierwszym pobycie, kiedy nie chciałem wyrazić zgody na przyjęcie, zaczęto grozić mi sądem i umieszczeniem w szpitalu bez zgody. Jest to schemat postępowania, który zauważyłem także po rozmowie z co najmniej czterema innymi pacjentami. Uważam, że takie praktyki są co najmniej bezczelne i że szpital w ten sposób próbuje jedynie zarobić na pacjentach. Podczas drugiego pobytu, ze względu na ciężki stan psychiczny i w celu uniknięcia dodatkowego stresu, zgodziłem się na przyjęcie mimo niechęci po wcześniejszych doświadczeniach. Opiszę teraz swoje doświadczenia z przebywaniem na odcinku A, na obu piętrach. Jeżeli chodzi o piętro pierwsze – jest to jednym słowem tragedia. Na oddziale panuje brud i chaos. Wszyscy pacjenci wrzucani są do jednego „wora” – mam na myśli osoby ciężko niepełnosprawne fizycznie i/lub intelektualnie mieszane z resztą pacjentów, którzy potrafią samodzielnie zadbać o higienę osobistą. Przez to na oddziale stale utrzymuje się ogromny brud, który zdaje się nie znikać, mimo że teoretycznie kilka razy dziennie odbywa się sprzątanie (być może ma to związek z jakością owego „sprzątania”, ale to pozostawiam do oceny innym pacjentom). Drugie piętro po remoncie jest naprawdę w porządku, ale odnoszę wrażenie, że trafienie tam jest formą przywileju, a nie standardem opieki. Chciałbym też zwrócić uwagę na kwestię wyżywienia. Porcje jedzenia podawane pacjentom różnią się znacząco wielkością i wyglądem od tych, które szpital prezentuje na swojej stronie internetowej. To budzi poczucie oszukania i dodatkowo obniża komfort pobytu. Co więcej, podczas żadnego z moich pobytów nie czułem się właściwie zaopiekowany przez personel. Przy pierwszym pobycie zostałem wypisany do domu z pozostawionymi w ranie szwami, co później spowodowało ogromne komplikacje. Przy drugim pobycie ordynator w odpowiedzi na moją obawę o przyrost masy ciała po lekach stwierdził, że „to problem wyłącznie w mojej głowie”, co uznałem za brak profesjonalizmu i empatii.

   prawie 10 miesięcy temu
2. Kla Ra ★☆☆☆☆

   Mój ojciec, chory na raka mózgu (glejak IV stopnia), przebywa w oddziale psychiatrycznym Szpitala w Lublińcu. Dziś przewrócił się, ma podbite oko i zmoczył łóżko. Po zgłoszeniu usłyszałam od pracownicy, że „najpierw musi zjeść śniadanie” i dopiero potem zostanie wymieniona pościel. Pościel NIE została wymieniona przez personel – dano ją pacjentowi, aby sam sobie ją zmienił! Nikt nie sprawdził, w jakim stanie jest materac, czy jest suchy i czysty. To jest HAŃBA i brak elementarnego szacunku dla chorego człowieka. Pacjent w stanie paliatywnym nie może być zmuszany do leżenia w mokrym łóżku ani samodzielnego zmieniania pościeli! Pokoje nie są sprzątane, a tłumaczenie, że „jest święto”, jest skandaliczną wymówką dla rażących zaniedbań. Zamierzam nagłośnić tę sytuację, poinformować Rzecznika Praw Pacjenta, odpowiednie instytucje kontrolne oraz media. Takie traktowanie pacjentów musi się skończyć.

   prawie 11 miesięcy temu
3. Martulaa ★★★★★

   Oddział dzieciency dla dziewczyn, ogolnie atmosfera jest dobra, czysto, posiłki zjadliwe, personel mieszany, raz miła pielegniarka raz wredna, terapie indywidualne raz w tygodniu, terapie grupowe 3 razy w tygodniu, pozdrawiam panią celinke ktora jest super

   prawie 3 lata temu

1. Julia Działach ★★★★☆

   Dziękuję całemu personelowi za nadzieję, okazane zainteresowanie, różne rodzaje proponowanej terapii, czas i profesjonalną pomoc. Szczególne podziękowania dla Pań terapeutek zajęciowych: Kasi, Basi, Danusi, Cecylii, dla Pań psycholożek: Grażyny i Agaty, Pana psychologa Bartłomieja, ordynatorów II i III oddziału: Pani Anny i Pana Stanisława, Pani doktor Janiny oraz pozostałych pracowników Szpitala.

   prawie 3 lata temu
2. Brakstar ★☆☆☆☆

   Jesli chcesz się tam dodzwonic -zycze powodzenia :) pielęgniarki udają, że cię nie słyszą, specjalnie nie odbierają telefonów. Traumatyzyje miejsce w które rodzice wysyłają swoje dzieci za karę. Nie żeby pomóc. Takie podejście też ma chyba personel i lekarze. Oby karma do nich wróciła i o by był w to w końcu zamieszany sąd

   prawie 3 lata temu
3. noname noname ★☆☆☆☆

   agresja pielęgniarek, prześmiewcza postawa personelu, jestem wegetarianka, a w jedzeniu miałam kawałki mięsa, owocowki, jedzenie było zimne. w pasy zapinali za wszystko, w łazience był grzyb, wszędzie brud. JAK CHCESZ UMIEŚCIĆ SWOJE DZIECKO TO NIE RADZę, MAM KOLEJNA TRAUMĘ!!!! powinno się wezwać tam sanepid i zgłosić tą nędzna zadłużona placówkę. LUDZKIE PRAWA BYŁY TAM ŁAMANE SKANNNNNDALLL

   prawie 3 lata temu

1. uxaleznienie _ ★☆☆☆☆

   byłam tam przez 2 tygodnie wróciłam w jeszcze gorszym stanie niż tam przyjechałam. Pielęgniarki są po prostu bezczelne zero empatii, jedzenie tam nie powinno być nazywane jedzeniem. Prosiłam pielęgniarkę o dezodorant z depozytu nie chciała mi dać „bo nie”. Najgorsza jest odpowiedzialność zbiorowa mimo ze trafiłam tam po aferze obowiązywały mnie kary. Podczas pobytu jedna rozmowa z psycholog i jedna z lekarzem zalosne. Całe dnie zamknięci na świetlicy albo w pokojach zero zainteresowania. Błagam jeśli jesteś rodzicem to nigdy nie wysyłaj tu swojego dziecka bo zrobisz mu ogromna krzywdę.

   prawie 3 lata temu

Najczęściej zadawane pytania