mgr Jarosław Łopiński (terapia uzależnień) Usługi medyczne, Stare Miasto, Poznań

Opinie

1. Adrian Palfner ★★★★★

   Długo opierałem się przed pójściem na terapię. Tak naprawdę ciągle stałem w rozkroku między uzależnieniem, a zdrowieniem. Bardzo się cieszę, że trafiłem na Pana Jarosława. Na każdym spotkaniu uczę się jak działa choroba i jakie mechanizmy są jej częścią. Uczę się również wyłapywać mechanizmy uzależnienia na codzień. Widzę jak moje myślenie się zmienia, w stosunku do myślenia sprzed terapii. Czuję również jak każdego dnia pracuje na swoje zdrowienie. Zdobywam narzędzia, dzięki którym mam realny wpływ na moje zdrowienie. Pan Jarosław ma niezwykłą "zdowieniową" energię i przedstawia uzależnienie takim jakim jest. Nie ma tutaj pracy na półgwizdka. Co jest moim zdaniem świetnym podejściem. Ponieważ z uzależnieniem nie ma kompromisów i półśrodków. Chciałbym również zaznaczyć, że na każdym spotkaniu czuję się traktowany z dużym zrozumieniem i szacunkiem.

   prawie 11 miesięcy temu
2. Joanna N ★★★★★

   Bardzo przyjazne miejsce z atmosferą, w ktorej można poczuć się bezpiecznie. Pan Jarosław przeprowadza mnie przez bardzo trudny proces. Nie sądziłam, że dam radę, ale wsparcie i towarzyszenie terapeuty w głębokich przeżyciach, mobilizowały mnie do kolejnego kroku, a życie moje i mojej rodziny zyskało nową jakość. (Terapia współuzależnionych)

   prawie 2 lata temu
3. TruckDriverBuck ★★★★★

   11 miesięcy temu poszedłem na terapię, zmusiłem się, bo było już ze mną bardzo źle, do tego stopnia, że nie mogłem sobie już ufać. Myślałem, że najcięższe będzie po prostu powstrzymanie się od picia i ta świadomość, że będę musiał już zawsze walczyć, ale to nieprawda. Po 11 miesiącach w ogóle już nie myślę o alkoholu, nie tęsknię i właściwie to mam wstręt na samą myśl. To co było rzeczywiście ciężkie, to moment, w którym uświadomiłem sobie ile lat straciłem, ile potencjału zmarnowałem – to dobija i to mocno. Mam do siebie zwyczajny żal i wściekłość, że tak długo z tym zwlekałem, że przeciągałem to picie fantazjując sobie, że wszystko ogarniam albo "kiedyś tam" ogarnę. Mimo to jest coraz lepiej, powoli staję na nogi, w życiu zawodowym robię tak szybki progres, że aż ciężko uwierzyć. Rok temu myślałem o tym, żeby zostać stolarzem (!), bo programowanie w czystym javascript już mi nie szło tak jak kiedyś. Dzisiaj buduję rozsiane systemy mikroserwisów w kilku językach. Wróciłem do gry na pianinie po ponad 20 latach. Rok temu byłbym o tej porze nieprzytomny albo na turbo kacu, dzisiaj jestem po kawie i lekturze mapowania procesów biznesowych. Dużo wysiłku (emocjonalnego) muszę obecnie wkładać w stawianie granic otoczeniu. Niestety, ale pijąc tracimy godność i otoczenie dostraja się do tego. 15 lat temu byłem szanowany, ludzie zwracali się do mnie normalnie. Dzisiaj muszę walczyć z każdym dniem przypominając nawet najbliższym, że już jestem kimś innym. Otoczenie nie tak łatwo to akceptuje. Proszę, nie marnuj ani godziny więcej, terapia serio ratuje życie, w stopniu, o który nawet nie miałem odwagi marzyć. Dobry moment jest teraz. Kamil (40lat)

   prawie 3 lata temu

1. Rafał ★★★★★

   Bardzo dobry specjalista, któremu zależy na moim wyzdrowieniu, który pomógł mi zrozumieć, że jeśli nie mam ochoty iść na wizytę to tym bardziej muszę iść!

   prawie 3 lata temu
2. Dawid Maćkowiak ★★★★★

   Najlepszy terapeuta w Poznaniu. Polecam z całego serca, korzystałem ze spotkań online

   prawie 3 lata temu

Najczęściej zadawane pytania