Okropne miejsce , okropne.........brak opieki , personel paskudny wredny ,empatyczny brak nad personelem osoby nadzorującej . Przenigdy nie dawajcie państwo bliskich w takie miejsce.
Leżała tam moja mama 10 lat temu i teraz niestety siostra. Za pierwszym razem miejsce wspaniałe ze wspaniałym personelem który umożliwił mojej mamie odejście w spokoju i bez cierpienia. Niestety teraz bardzo obojętna obsługa pacjentów przez personel. Zero inicjatywy z ich strony. Ja rozumiem, że raczej tam każdego pacjenta czeka taki sam los. Jednak od tych ludzi trzeba informacje wyciągać na siłę. Przykładem jest napojenie umierającego pacjenta. Maja specjalne przyrządy do tego (gąbki) Jednak nikt nie zaoferuje tego jak się nie zapytasz i ciągniesz za język....W końcu poinformowała i przyniosła to urządzenie wolentaruszka.Znieczulica straszna Tlen podany na sam koniec.Gdzie powinien być podany ze dwa dni wcześniej.Nikt naprawdę nie liczy w tym miejscu na radykalną terapię,ale w hospicjum idą wręcz przeciwnie. Bardzo duża rutyna i brak zaangażowania.. Nie chciałem o tym miejscu tak pisać, ale naprawdę obniżyło swe usługi które są dla rodzin,a przede wszystkim chorych takie istotne. Szkoda, że na przestrzeni lat mimo widocznych remontów itd. miejsce stało się zwykłym szpitalem na koniec życia. Remonty i wygląd placówki nie jest dla umierających ludzi tak ważny jak ludzkie i empatyczne podejście którego próżno tam szukać
Bardzo dziękuję całemu personelowi,wolontariuszom,oraz wszystkim którzy przyczynili się do tego,że ostatnie trzy miesiące życia mojej mamy były łatwiejsze do zniesienia. Za ulżenie w bólu i rodzinna atmosferę. Takie miejsce nie powinno zniknąć z mapy Poznania. Moja mama Halina odeszła godnie,otoczona wspaniałymi ludźmi..
Beznadziejna opieka ze strony fizjoterapeutów, byłam tam w grudniu na 2 tygodniowym pooperacyjnym po mastektomi rehabilitacji ,. Co z tego że dostaliśmy skierowanie of naszych onkologów jak zero poprawy. Mówiłam ciągle, że mnie ręką boli prawa strona gdzie piers operowana , to mieli pomoc ,chyba na zegarki patrzeli bg odbębnić dzień! Pani Katarzyny fizjoterapia I pana Tomka nie polecam absolutnie , 2 mc w plecy , z bólem borykam się so teraz ,a straciłam czas na dojazd na drugi koniec Poznania ,praca z ich strony na odpieprz sie-( Do tego mało, miałam zamówiony rękaw na wymiar ktory tez zamaly ,200 zł zapłacone!tragedia jestem obuzona tymi ludźmi myślałam że opieka jest solidna
Miejsce, które na nasze czasy jest niezbędne do funkcjonowania osób chorych terminalnie i umierających. Doskonała profesjonalna opieka przez 24h. Ludzie ludziom uszykowali taki azyl. Oczywiście pobyt jest zaliczony na NFZ czyli każdego stać na takie odchodzenie. Trzeba by takich miejsc pobudować jeszcze parę żeby choć w części zaspokoić zapotrzebowanie. Wielki szacunek i podziękowanie dla tych którzy tam pracują.
Ze zdziwieniem przeczytałam negatywny komentarz dotyczący Pani doktor Jońskiej. Uważam że Pani doktor jest cudownym, pełnym empatii lekarzem, podejście Pani doktor do mojej mamy było profesjonalne, pełne zrozumienia, ciepła i chęci pomocy. Bardzo bardzo dziękuję Pani doktor Agnieszka Szulczyńska
Witam, Chciałam podzielić się moimi koszmarnymi przeżyciami. W maju ubiegłego roku otrzymałam zgodę z hospicjum na os, Rusa na domowego hospicjum dla mojego męża u którego stwierdzono raka głowy trzustki. Pani dr Jońska przyjechała 1 raz zaraz po otrzymaniu zgody na opiekę powiedziała że teraz ona jest lekarzem opiekującym się mężem i mogę kontaktować się tylko z nią podała mi numer swojej komórki. Uświadomiła mnie że jest to najbardziej bolesny rak i trzeba zapewnić choremu godne umieranie. Następnie po 4 dniach przyszła pielęgniarka i pokazała mi jak mam mieszać zastrzyki, które mam podawać mężowi co 2 godziny. Mam 72 lata i nie bardzo sobie z tym radziłam ale pomagały mi pielęgniarki z Przychodni na Os, Lecha. Stan męża pogarszał się z dnia na dzień ale Pani doktor nigdy nie miała czasu żeby przyjechać to miała popsuty samochód, to inne umówione wizyty na koniec wyjechała na wypoczynek. Obył tylko jeden raz a mój mąż tak cierpiał że modliłam się o śmierć dla niego. Nie mogłam wypowiedzieć się wcześniej bo leczyłam się silnymi lekami na depresję teraz biorę słabsze leki i bardzo chciałam przestrzec wszystkich chorych i ich rodziny przed panią doktor Jońską. O empatii dla chorych. Pozdrawiam wszystkich i życzę dużo zdrowia
Trzeba się cieszyć, że istnieją takie miejsca jak hospicjum gdzie można o każdej porze zadzwonić i zadać pytanie, bo pacjent przecież jest chory całą dobę a nie tylko od 8 do 16-stej. Jednak jak każda placówka publiczna i tam zdarzyły się dwie czarne owce i cóż zrobić. Lekarz też na mnie nakrzyczał, że powinnam zadzwonić z potrzebą przed 22-gą, bo teraz po 10-ej wieczorem to on będzie musiał do mnie wysyłać pielęgniarkę z drugiego końca Poznania a ona przecież rano musi iść do pracy. Dziwne, prawda? Jeśli ktoś pełni dyżur nocny i ma za to płacone to chyba nie powinien iść rano do pracy??? Czasem pomocni a czasem jakby czekali kiedy ten pacjent im już zejdzie z tego świata, bo nie mają ochoty tu do niego przyjeżdżać.
Miejsce w którym liczysz na pomoc i życzliwość a zostajesz wyzwana przez lekarza, który "wyświadcza Ci wielką przysługę". Niestety nie doświadczyłam ani pomocy ani empatii, przykre że w takim miejscu można spotkać takich ludzi:(
Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 Przemienienia Pańskiego. Hospicjum Palium znajduje się przy osiedle Rusa 55, Nowe Miasto, 61-245 Poznań, Wielkopolskie, Polska
Można skontaktować się z Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 Przemienienia Pańskiego. Hospicjum Palium pod numerem +48 618 738 300
Do Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 Przemienienia Pańskiego. Hospicjum Palium można dotrzeć, korzystając z poniższego linku