Zespół Szpitali Miejskich w Chorzowie Szpital, Chorzów

Opinie

1. Viktor Ostapenko ★★★★★

   Chciałabym zostawić opinię o sytuacji, która wydarzyła się dziś w środku dnia. Mój syn doznał poparzenia wrzątkiem — cała ręka była poparzona. Karetka przyjechała bardzo szybko — niech Bóg da im zdrowie! Ratownicy medyczni byli wspaniali: udzielili pełnej pomocy, wszystko robili profesjonalnie, a po przyjeździe do szpitala nosili mojego syna na rękach i od początku do końca przeprowadzili nas przez wszystkie etapy tak, jak należy. Również na oddziale chirurgii lekarze wykonali wszystko, co było potrzebne — byli życzliwi, uprzejmi i pomocni. Podsumowując — cała pomoc medyczna była na mocną 5. Serdecznie dziękuję wszystkim lekarzom i ratownikom za dzisiejszą pomoc!

   prawie 9 miesięcy temu
2. Anna Lazaj ★☆☆☆☆

   Bylam z 4letnim synkiem na sorze u chirurga. Szpital dziecięcy, a kompletny brak empati. Dziecko było trzymane przez kilku mężczyzn, krzyczał, że nie umie oddychać, ze potrzebuje do toalety, a oni nic, z czego jeden przygniatał plecy ponieważ rana, która wymagała opatrzenia była na udzie blisko pośladka. Opatrzenie tej rany u nich polegało na zerwaniu strupa z niezabliżnionej jeszcze rany bez żadnego znieczulenia u tak małego dziecka. Przykleili plaster, który po 2 minutach musiałam odklejać u pediatry, a jak wiadomo skóra w tym miejscu jest delikatna i już podrażniona, dziecko też wystraszone cała sytuacja, a następnie kiedy pediatra już sprawdziła rane, to powiedziała że mam plaster przykleić ponownie. Kiedy powiedziałam, że tego nie zrobię, bo jest już brudny, to musiałam iść z dzieckiem przez cały korytarz bez ubranych spodni i w mokrych majteczkach (bo z tego wszystkiego nie mogąc iść do toalety w końcu popuściło) spowrotem do chirurgów. Jak dla mnie to kompletna porażka i nie jest to właściwe podejście do dzieci, ani rodziców, którzy naprawdę jakby nie musieli to by tam nie przyjeżdżali.. Aktualizując: po tygodniu od smutnej wizyty w szpitalu okazało sie, że przypadłość gdzie pediatra nie widziała nic niepokojącego to liszajec, a maść ktora została przepisana tylko zaszkodziła, także zastanawiam się gdzie lekarze ze szpitala dostali dyplom..

   prawie 10 miesięcy temu
3. Alicja Mikoda ★★★★☆

   Serdeczne podziękowania dla całego zespołu Oddziału Okulistyki Dziecięcej za wspaniałą opiekę nad naszą córką. Szczególne wyrazy wdzięczności dla Pani Ordynator, dr Bogny Teodorowicz-Rachuby – za szybką i trafną diagnozę, sprawny zabieg oraz ogromne zaangażowanie i empatyczne podejście. Byliśmy na bieżąco informowani o każdym etapie leczenia, co dawało nam poczucie spokoju i zaufania. Wielkie uznanie również dla Pań pielęgniarek, zwłaszcza Pani Oliwii – za serdeczność, troskę i niesamowite podejście do dzieci. Odpowiednie osoby w odpowiednim miejscu, których praca pozostawia bardzo dobre wrażenie o szpitalu. Dziękuję. Jedynym minusem było badanie u dr Magdaleny Frystackiej-Adamczyk. Nie każdy ma podejście do dzieci, nie jest to grzech. Jednak ton, sposób badania tak małego dziecka na bardzo niskim poziomie. Dodatkowo komentarze podważające kompetencje rodzica były bardzo nieprofesjonalne i szokujące w obecnych czasach. Pomimo tego bardzo dobrze oceniamy cały oddział, dziękujemy za pomoc ❤️

   prawie 11 miesięcy temu

1. Marzena Marzena ★☆☆☆☆

   W dniu 21.10.2025 r. mój partner zgłosił się z moją córką na izbę przyjęć w Szpitalu w Chorzowie przy ul. Truchana z podejrzeniem złamania lub silnego stłuczenia palca. Dziecko miało opuchniętą i bolesną rękę, więc wymagało natychmiastowego zbadania i wykonania RTG. Pomimo tego, odmówiono udzielenia pomocy – nie wykonano prześwietlenia ani badania przez chirurga, ponieważ nie mogłam być obecna osobiście (byłam w pracy). Pielęgniarka Pani Katarzyna Kubica poinformowała, że pisemna zgoda matki nie wystarczy, a musi być notarialna, co jest niezgodne z prawem i całkowicie absurdalne w sytuacji medycznej wymagającej interwencji. Co więcej, Pani Katarzyna Kubica w sposób lekceważący stwierdziła, że „córka nie umiera”, i poleciła, aby czekać na korytarzu aż do mojego przyjazdu – mimo że dziecko zgłosiło się na SOR przed godziną 18:00, a mój przyjazd był możliwy dopiero około godziny 22:00. Takie podejście uważam za rażąco nieprofesjonalne, nieetyczne i niezgodne z obowiązkiem udzielania świadczeń zdrowotnych osobom małoletnim w stanie, który może wymagać pilnej diagnostyki. Odmowa badania z powodów formalnych, przy jednoczesnym bagatelizowaniu stanu dziecka, jest nie do przyjęcia. Oczekuję, że dyrekcja szpitala przeprowadzi postępowanie wyjaśniające wobec personelu, w szczególności wobec Pani Katarzyny Kubicy, oraz że zostaną podjęte działania zapobiegające podobnym sytuacjom w przyszłości. W przypadku braku reakcji, rozważę zgłoszenie sprawy do Rzecznika Praw Pacjenta.

   1 rok temu
2. Natasza Ferdyn ★★★★☆

   Sor to jedna wielka katastrofa. Bałagan z kolejką, numerkami, nikt nic nie wie, czeski film. Drzwi się otwierają jak w jakimś garażu, wychodzi blondynka i pyta głośno kto i z czym przychodzi. Chcesz czy nie musisz podać powód swojej wizyty przy wszystkich bo inaczej nie wejdziesz...katastrofa. Potem jest już trochę lepiej. Szkoda, że Pani w rejestracji nie mówi że nadany numerek należy pamiętać bo będziesz człowieku nim wołany wszędzie. Oczekiwanie na lekarzy różnie, ja akurat z 10 minut. Babeczka obok mnie 4 godziny czekała na wyniki... Przyjęcie na oddział ok. Neurologia całkiem spoko. Lekarze mili, pielęgniarki bardzo fajne. Chodzą, pytają, zaglądają często. Opieka na poziomie dobrym. Warunki jak najbardziej też.

   prawie 3 lata temu
3. Brygida Szeląg ★★★★★

   Przyszłam z córką, gdzie miała gorączke, wymioty, ból brzucha. Czas oczekiwania na wizytę u pediatry - 1,5h Mimo wszystko, warto było Zostały zrobione wszystkie badania, krwi, moczu itd Pani Doktor zdiagnozowała, wyjaśniła krok po kroku, co należy robić. Bardzo dziękuję Pani Urszulo! ❤️

   prawie 4 lata temu

1. Marzena Ciołek ★★☆☆☆

   Miałam "przyjemność" pobytu na oddziale chirurgii z synem. O ile SOR przeszliśmy szybko i profesjonalnie tak już sam oddział to katastrofa. Lekarzy trzeba gonić żeby udzielili jakichkolwiek informacji. Tylko jeden lekarz rozmawiał ze mną normalnie. Pielęgniarki gubią się w dziwnych, czasami absurdalnych zasadach panujących na oddziale - bardziej to przypomina więzienie niż szpital. Nie ma odwiedzin, nie można używać czajników bezprzewodowych, nie można wyjść z oddziału z dzieckiem, nie można rozłożyć leżanki w ciągu dnia, nie można wejść do kuchni, nie można spacerować po oddziale.. w zależności kto ma dyżur. Brakuje czasem takiej zwyczajnej ludzkiej życzliwości. Wyposażenie pozostawia wiele do życzenia, łóżka skrzypią, brodzik przecieka, nie we wszystkich pokojach jest łazienka. Oby nigdy więcej..

   prawie 4 lata temu

Najczęściej zadawane pytania