Obecnie park jest w procesie przekształcania i renowacji ze względu na budowę hotelu Solphur Spa na terenie parku. Nie mniej jednak już teraz jest wiele odrestaurowanych willi uzdrowiskowych. Jest również częściowo odnowiona główna aleja parkowa z ławeczkami i rabatami kwiatowymi.
Pomieszkując przez kilka dni na obrzeżu Solca Zdroju, w ramach porannego joggingu ustalałem trasę zgodną z Google Maps, by przebiec się po parku i dobiec do pijalni wód. Park okazał się twierdzą otoczoną trzymetrowymi brzydkimi parkanami lub w najlepszym razie ogrodzeniem z siatki na takiejż wysokości. Pełni on znakomicie funkcję miejskiej bariery i odstraszacza turystów, blokując możliwość przejścia z jednej strony miasta do drugiej. Równie starannie odstrasza regulamin zabraniający wszystkiego, lecz na szczęście znajdzie go tylko ten, kto znajdzie JEDYNE wejście do parku, mianowicie od strony kościoła. Park kompozycyjnie zniszczony: drzewa zagęszczone, młode jodły posadzone wszędzie, gdzie było nieco miejsca, brak zamysłu estetycznego. Wszystko to skutkuje tym, że w parku nie ma ludzi. Bo i po co?
Niestety widać,że park jest prywatny. Bardzo zapuszczone alejki, ogrodzenia bez sensu. A prawdziwym kuriozum jest zakaz wprowadzania psów. Fobie jak się dumnie określają właścicieli przenoszą się na turystów.
Tak jak park zdrojowy przystało, cisza i spokój, można spacerować po wszystkich zakątkach.
Park jest ładny, ale mały, piękne kwiaty. Na końcu deptaka tężnia, która nie działa za co możemy podziękować PSLowi i do której się nie dostaniemy, bo prywatni właściciele nie mogą się dogadać. Na końcu wykopy. Podobno ma tutaj na terenie uzdrowiska powstać elektrociepłownia co jest paranoją. Daje tylko dwie gwiazdki za te niedogodności dla kuracjuszy i za te debilne pomysły z elektrociepłownią.
Początkowo miejsce mnie zachwyciło, ponieważ jeśli szukamy spokoju i skromnego miejsca to czujemy się naprawdę dobrze. Okolice sanatoriów są zadbane i takie minimalistyczno-urocze. Jesień w tle dodaje melancholii. Biorąc jednak pod uwagę, że jest to Park Zdrojowy przez który przechodzą osoby często borykające się z problemami zdrowotnymi..już tak kolorowo nie jest. Ścieżki są w opłakanym stanie, miejsce jest faktycznie ogrodzone co już nie ma takiego naturalnego efektu. Pomijam, że na tężnie nie można dostać się z każdej strony. Widzimy pełno ogrodzeń, które może są tymczasowe ale psują to miejsce. Mimo wszystko moja ocena wynika z ogólnego wrażenia, a jeśli szukamy spokojnego, kameralnego pobytu to jest to idealna okazja aby odwiedzić to miejsce.
Z racji obecnego miejsca zamieszkania, jesteśmy z córką częstymi bywalczyniami parku. Zwiedziłyśmy go wzdłuż i wszerz, jak to przy dziecięcych wędrówkach bywa. Jesteśmy oczarowane różnorodnością roślin, jak i dbałością o nie, znajdziemy tu zarówno część z drzewami iglastymi, jak i liściastymi, czy owocowymi. Są rododendrony/azalie, jest i ogrom alejek i klombów z różami: ogrodowe/parkowe, jak i pergole z pnącymi. Jesienią można zbierać kasztany i szyszki, wiosną podziwiać jak kwitną owocowe drzewka. Jest piękna magnolia i dostojne wierzby. Jest most, mosteczek, zbiorniki wodne, łazienki, łabędzie, dzikie kaszki i inne ptaki, oraz dostrzeżemy też wiewiórki. Jest plac zabaw w cieniu, z nawiązanych rozmów wiem, że dziadkowie na czas pobytu zabierają ze sobą wnuków, mają tu super możliwość spędzenia czasu na zabawie, między zabiegami. Fajnie patrzeć, jak wszystko się zmienia, choć moje obserwacje sięgają jedynie okresu 4 lat, już się nie mogę doczekać wiosny i lata, gdy znów wszystko zacznie kwitnąć. Choć i mróz potrafi pięknie dekorować gałęzie wierzby zimą.
Park Zdrojowy znajduje się przy Leśna 3, 28-131 Solec-Zdrój, Świętokrzyskie, Polska
Do Park Zdrojowy można dotrzeć, korzystając z poniższego linku