Klasztor Podominikański Sejny

Opinie

1. Patryk Woźny ★★★★★

   Piękna bazylika z początku XVII w. oraz powstały sto lat później i przytwierdzony do niej renesansowy klasztor dominikański. Obecnie w klasztorze mieści się Muzeum Diecezji Sejneńskiej, Muzeum Etnograficzne oraz galeria prezentująca dzieła lokalnych artystów. Zdecydowanie warto się tutaj zatrzymać na dłuższą chwilę. Bilety są bardzo niedrogie, a poznana tutaj historia - bezcenna.

   prawie 2 lata temu
2. Marek Mario Śmigała D. ★★★★★

   Szczerze mówiąc: kopara opadła! Bywałem tutaj przed remontem i w jego trakcie, no i nie spodziewałem się tak wspaniałych efektów- teraz to obiekt klasy europejskiej mimo że jeszcze w pełni nie zapełniony eksponatami. Mimo to ekspozycja ciekawa i można się wiele dowiedzieć o samym klasztorze, jak i o okolicy. W planach jest jeszcze udostępnienie podziemi co niewątpliwie podniesie wartość muzeum. Gdybym mógł dałbym 6 gwiazdek.

   prawie 3 lata temu
3. Andrzej Meller ★★★★★

   Mając taki obiekt, z takimi eksponatami, a co najważniejsze z takimi pracownikami. Gmina powinna na wszystkich drogach dojazdowych do Sejn poustawiać po kilka tablic informacyjnych i drogowskazów. Takie muzeum, które jeszcze czeka całe mnóstwo prac remontowych, renowacyjnych, konserwatorskich powinno zostać jak najszerzej rozreklamowane. Potrzebni goście, potrzebni sponsorzy, którzy zostawią chociaż trochę pieniędzy. Zapraszam wszystkich, którzy się pojawią w tej okolicy, jest co i warto oglądać.

   bardziej 7 lat temu

1. er pe ★★★★★

   Jedno z najbardziej zdumiewających muzeów, jakie miałem okazję oglądać. Jest późne popołudnie, koniec wakacji, ostatnia godzina zwiedzania... i muzeum jest tylko dla nas. Przechadzamy się korytarzami, które akurat są w remoncie. Widać wiekowe ściany i oryginalny kamień pod nogami. Podwórzem, spokojnym krokiem przechadza się jakaś osoba duchowna. W pobliżu słychać dzwony. Czas się prawie zatrzymał. Wchodzimy na wysokie piętro, do długiego pomieszczenia zaadoptowanego na salę wystawową. A ja się czuję jakbym zwiedzał poddasze starego kościoła lub pałacu, do którego nikt nie miał już długo dostępu. Eksponaty - nie ważne ich opisy ani autorzy - są jak skarby wydobyte prosto z dawno zapomnianej skrzyni sprzed wieków. O ich wartości świadczy ich autentyzm, czasem i kurz, dostęp na wyciągnięcie ręki. Nie są tak "odświeżone" przez zacnych konserwatorów ani eksponowane w świetle mnóstwa nowoczesnych reflektorów. Nawet podłoga skrzypnie co parę kroków. Gdzieś po drodze natrafiamy na wystawę dawnego sprzętu radiowego i fotograficznego - niby nic takiego, ale czuć pasję tego, kto to wszystko zbierał przez lata. W tle zdjęcia opowiadają czyjąś historię. Nie ma nowiutkich gablot wystawowych ze ślniącym szkłem i aluminiowymi wykończeniami. Schodzimy labiryntem (jeszcze surowych) korytarzy w dół, gdzie czeka nas mnogość wystaw folklorystycznych - olbrzymia różnorodność ludzkich wytworów od sztuki ludowej po sprzęty codziennego użytku. Za tym znów stoi epicka opowieść o tych terenach i pewnej kulturze życia zgodnego z wiarą i naturą.

   bardziej 8 lat temu

Najczęściej zadawane pytania