Cezary Roczon
★★★★★
Na zakręcie drogi, gdzie pola pachną latem, stoi bar, co nazwą już koi duszę – Lawenda. Nie szuka rozgłosu, nie stroi się w złoto – bo tu króluje prostota i ciepło ludzi. Kotlet tam nie jest tylko kotletem, a ziemniak – nie byle dodatkiem. To smak, który pamięta dzieciństwo, i obiad, po którym chce się żyć wolniej. W powietrzu unosi się coś więcej niż zapach jedzenia – spokój, rozmowy, uśmiechy znajome. Zjadłem, napiłem się kompotu, i przez chwilę świat był znów domem.