Cmentarz Golęciński w Szczecinie

Opinie

1. Małgorzata Ciupa ★★★☆☆

   Przykościelny cmentarz ewangelicki założony w 1862 r. wraz z budową kościoła. W 1946 r. został skomunalizowany a w 1980 r. zamknięty. W latach II wojny światowej pochowano tu kilkunastu jeńców francuskich. W południowej części cmentarza zachował się pomnik poświęcony mieszkańcom osady poległym w I wojnie światowej. Jest on murowany z głazów narzutowych, zwieńczony kamiennym trójbocznym szczytem z wyrzeźbionym krzyżem żelaznym i datami: 1914 – 1918. W środkowej części pomnika umieszczona jest tablica z inskrypcją: ” Den gefallenen Helden zum Gedächtnis, die Gemeide Frauendorf” (Naszym poległym bohaterom, gmina Golęcino). Przy głównej alei zachował się grobowiec rodziny Steinbrück w formie obelisku otoczonego betonowymi słupkami. Na nagrobku widnieje miecz z liśćmi dębu, symbolu nieśmiertelność. Cmentarz wpisany do rejestru zabytków.

   prawie 6 miesięcy temu
2. Krzysztof P ★★★★★

   Piękny cmentarz. Trochę zapomniany, ale przez to jest wyjątkowy

   1 rok temu
3. Jarosław Kociuba ★★★☆☆

   Ciekawe miejsce jako świadek historii - bodaj jedyny cmentarz w Szczecinie, na którym niemieckie nazwiska pojawiają się również w latach powojennych. Malowniczo położony na zróżnicowanym terenie: część płaska, część schodząca w układzie tarasowym. Do cmentarza przylega neogotycki kościół, sprzed którego rozciąga się widok na jezioro Dąbie. Na terenie cmentarza znajdują się pojedyncze przedwojenne nagrobki, a także pomnik poległych w I wojnie światowej oraz pomnik jeńców francuskich 1870-1871.

   prawie 2 lata temu

1. Niko3ek ★★★★★

   Dobrze, że są jeszcze takie miejsca jak to, z duszą, historią, i klimatem. Bardzo nastrojowe

   prawie 3 lata temu
2. *K* ★★★☆☆

   Smutne miejsce zapomniane przez czas. Poniżej opis ze strony cmentarze.szczecin.pl Przykościelny cmentarz ewangelicki założony w 1862 roku wraz z budową kościoła (obecnie rzymskokatolicki pod wezwaniem Matki Boskiej Nieustającej Pomocy), a później komunalny, zlokalizowany przy zbiegu ulic: Pokoju i Strzałowskiej. Najstarszy istniejący nagrobek na cmentarzu pochodzi z roku 1893. Został powiększony do obecnych rozmiarów w 1921 roku. W latach II wojny światowej pochowano tu kilkunastu jeńców francuskich. W 1946 r. cmentarz został skomunalizowany. W wolnych miejscach zaczęli być chowani polscy osadnicy. Groby Polaków zaczęły zastępować niemieckie. Z okresu niemieckiego ocalały 3 nagrobki niemieckie. Na terenie cmentarza znajduje się pomnik poświęcony poległym mieszkańcom osady (1914-1918). Cmentarz został zakwalifikowany do wpisania do wojewódzkiego rejestru zabytków. Ostatnie pochówki zostały wykonane w 1971 roku. Dalsze pochówki zostały wstrzymane decyzją Sanepidu w związku z wysokim poziomem wód gruntowych.

   bardziej 10 lat temu

Najczęściej zadawane pytania