irek zygmuntowicz
★★★★☆
Właściwie plac jako miejsce zadumy i przestrogi. To tu a nie gdzieś działy się rzeczy straszne i przerażające. Zostały ziemia przesiąknięta krwią, fundamenty budynków i właściwie tylko studnia, jeden schron i zrekonstruowana wieża strażnicza i brama ocalała. I tak dużo by uruchomić wyobraźnię i zastanowić się nad skalą ludzkiego okrucieństwa w imię takiej czy innej ideologii. Dostojnie i ponuro jednocześnie.