Rezerwat przyrody Diabli Skok Park, Wielkopolskie

Opinie

1. Tomasz Skwarek ★★★★★

   Przepiękny rezerwat z kilkoma źródliskami, to tu jest początek rzeki Rurzyca. Polecam

   prawie 10 miesięcy temu
2. Wiesław ★★★★★

   Bardzo ciekawe przyrodniczo miejsce. Lekcja geografii dla dzieci. Źródła rzeki. Jakiej... To na miejscu.

   1 rok temu
3. T o ★★★★★

   Szlak „żółty” to malownicza trasa prowadząca przez pagórkowaty polodowcowy las, pełen drzew porośniętych mchem. Cały rezerwat jest wart odwiedzenia – szczególnie w styczniu, gdy można liczyć na brak turystów, a miejsce emanuje spokojem. Trasa jest wymagająca, z licznymi stromymi zboczami, ale oferuje przepiękne widoki na dwa jeziora oraz rozlewiska rzeki Rurzyca. Warto zwrócić uwagę na bogate ptactwo, które można spotkać na szlaku.

   1 rok temu

1. Paweł ★★★★☆

   Ogólnie fajne miejsce. Troche problematyczne mogą być nieoznaczone i zarośnięte szlaki. Jeżeli to nie przeszkadza to polecam.

   prawie 2 lata temu
2. Sławomir Konkol ★★★★★

   Fantastyczne malownicze tereny rezerwatu Diabli Skok położonego ok 6-7 kilometrów od wsi Szwecja jadąc drogą lokalną Szwecja-Sypniewo. Piękne malownicze terany z głębokim wąwozem skąd biją źródła rzeki Rurzyca. Wyjątkowo piękne miejsce na dłuższy spacer.

   prawie 5 lat temu
3. Michał Oźmina ★★★★★

   Znalazłem to miejsce przypadkiem studiując mapy Google i szukając jakichś ciekawych miejsc wartych odwiedzenia. Zaskoczyło mnie ukształtowanie terenu. Przyjechałem samochodem od strony Szwecji. Po lewej stronie jest mały parking miejsce postojowe z ławeczkami i stolikiem. Wokół typowe leśne widoki, drzewa po obu stronach drogi, żadnych dziwnych nierówności terenu. Wystarczyło przejść kilkaset metrów do Rezerwatu i oczom ukazał się ukryty świat, który zupełnie nie pasował do typowej równej okolicy którą widziałem z drogi. Głęboki jar a na dnie strumień, którym jest początek rzeki Rurzyca. Oprócz górskich klimatów zaskoczył widok zwałów liści. Odwiedziny były na początku kwietnia a rezerwat wyglądał jakby trwała tam jesień na całego. Brązowo od zeszłorocznych liści, tylko zieleń na dnie jaru dla kontrastu. Liści było tak dużo, że trudno było rozpoznać gdzie prowadzi szlak. Strome zbocza i śliskie, luźno leżące liście nawet w tak suchy dzień jak ten w którym tam trafiłem nie były łatwym terenem do pokonania. Kilka razy straciłem przyczepność i noga wpadła w poślizg. Trzeba bardzo uważać, żeby się nie przewrócić. Pod liśćmi są gałęzie. Z powodu późnej pory nie udało mi się dotrzeć do brzegu jeziora ani przyjrzeć się dokładniej źródlisku, dlatego planuję kolejne odwiedziny.

   bardziej 7 lat temu

Najczęściej zadawane pytania