Kościół pw. św. Feliksa i Adaukta Kościół, Golejów

Opinie

1. Robert Cierniak ★★★★☆

   Kościół pw. świętych Feliksa i Adaukta to budynek murowany kryty stropem kolebkowym z lunetami, z dość wysoką wieżą kościelną. Wzmiankowany już w 1315 roku. Obecny wygląd z emporami pochodzi z 1784 roku, przebudowany w 1843 roku. Wyposażenie z stylu barokowym i rokokowym. Wejście przez budynek bramny. Przy kościele cmentarz, a przy murze kościelnym pomnik poległych w I wojnie światowej.

   1 rok temu
2. Rafal Puzio ★★★★☆

   Kościół św. Feliksa i Adaukta z 1784 r. Przebudowany w 1842 r.

   bardziej 7 lat temu
3. tomasz kałosza ★★★★★

   Warto zobaczyć polecam.

   bardziej 7 lat temu

1. BETI BBG ★★★★★

   Perełka z zabytków, klimatycznie, kawałek historii

   bardziej 7 lat temu
2. Wojciech Skowroński ★★★★☆

   Lokalizacja miejsc ciekawych może być oczywista lub nie. Tak samo dotyczy to wszystkich miejsc bez wyjątku, jednak na trasie długich i samotnych podróży interesują mnie przede wszystkim te pierwsze. Kościół pw. św. Feliksa i Adaukta w Golejówie jest jednym z nich, a 'wyskoczył' w trakcie powrotu do domu przez szalenie intrygującą Dolinę Bobru w sposób oczywisty! Ta oczywistość związana była, jak napisałem wcześniej, z lokalizacją przy samiuchnej drodze, gdzie trudno oprzeć się urokowi podobnych obiektów. One pokornie i dumnie zarazem trwają pomimo upływu dziesiątek lat i światowym wojnom, zdaje się przychylnym okiem patrząc na migracje ludzi opuszczających lub zasiedlających okolicę. Obecni mieszkańcy zajęli domostwa poprzedników; uprawiają tą samą rolę i modlą w cieniu tych samych świątyń bez wrogości wobec pozostawionych artefaktów. Sympatyczny, wiejski kościółek wraz z otoczeniem jest jednym z nich, a wierni zanim podejdą do ołtarza mijają kapliczkę z nazwiskami poprzedników poległych za Vaterland, którzy nie z własnej woli, lecz jednak pozostawili im ziemię. Miło jest przysiąść na granitowych stopniach w chłodzie bramy wejściowej i popatrzeć na sielski krajobraz z kościelnej perspektywy. Czas mija leniwie, drogą przejeżdżają pojazdy i przechodzą mieszkańcy uprzejmie odpowiadający na powitanie, nawet zaintrygowani widokiem obcego. Po spenetrowaniu otoczenia, chętnie usiadłbym w starych zapewne ławach i oddał osobistym refleksjom, ale niestety - jak wiele innych, także ten kościół broni dostępu furtą zamkniętą na trzy spusty. A szkoda, bo okolica i sam kościółek to wymarzone miejsca do pogłębionych rozważań na trasie turystycznej przygody. Żeby choć widocznie umieszczony telefon do kościelnego, coby za kilka miedziaków ofiary otworzył furtę i pozwolił kontemplować niebanalną historię. Z pewnością znaleźliby się chętni do przygodnego kontaktu z sacrum, bo przecież także po to stawiano podobne budowle. Zachęcam do krótkiego choćby postoju, bo kościółek w swojej prostej bryle jest arcyciekawym punktem w drodze skądś dokądś.

   bardziej 7 lat temu

Najczęściej zadawane pytania