Miejsce klimatyczne. Pomimo stanu, w jakim się znajduje warte jest odwiedzenia. Pałac w Studzieńcu ma potencjał o wiele większy niż ten w Zatoniu. Ale jest jedno małe ale - znajduje się na terenie gminy Kożuchów.
Pałac jest w stanie ruiny. Obiekt o charakterze otwartym. Jest mocno zarośnięty roślinnością i niestety zaśmiecony. Jednak wart zobaczenia. Jest okazały z elementami zabudowy przypałacowej.
Ruiny pałacu fajne tylko miejsce bardzo zaniedbane i pełno śmieci.Szkoda że takie miejsca się marnują a mogły by być super atrakcją.
Pierwsza wzmianka o wsi pojawiła się w 1255 roku, kiedy to książę głogowski Konrad I po¬darował Studzieniec kolegiacie głogowskiej. Następnie wieś należała do rodu von Glaubitz, a od roku 1499 do Hansa von Liedlau, który to prawdopodobnie ok. 1501 roku sprze¬dał majątek rodzinie von Dyhrren. W XVIII wieku Studzieniec był w rękach rodziny von Knobelsdorff. W roku 1782 panem majątku zostaje Karl Siegmund von Knobelsdorff i jemu przypisuje się wzniesienie zacho¬wanego do dnia dzisiejszego dworu. Von Knobelsdorf w drugiej połowie XVIII wieku dokonał gruntownej przebudowy siedziby rodzinnej. Obronny dwór rozbudowano w 1786 r. do obszernej, barokowej rezydencji. Wokół niej założono park ze stawem utworzonym z części dawnej fosy. Kolejnej przebudowy pałac w Streidesldorf doczekał się w XIX wieku. Jej inicjatorem był Friedrich von Heuser, właściciel majątku od 1855 r. W tym samym czasie powiększono pałacowy park oraz rozbudowano sąsiadujący z pałacem zespół folwarczny. Przy zarwanych stropach widać pozostałości profilowanych faset, ozdobnych listew podkreślających obrzeża sufitu. Zachowały się rów¬nież konchowe wnęki, gdzie ustawione były piece. Obrzeża wnęk zdobi sztukateria o mo¬tywie perełki oraz motyw podwieszonej girlandy. Ostatnimi niemieckimi właścicielami kompleksu pałacowo-folwarcznego w Streidesldorf byli Paul Eugen i Arnold Bonig. Po II wojnie światowej Streidelsdorf stała się jedną z miejscowości włączonych w granice Polski. Nadano jej polską nazwę Studzieniec. Majątek przejęty przez polskie władze stał się bazą do utworzenia Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Nieużytkowany pałac przez dziesiątki lat popadał w ruinę. Dziś jego stan jest tragiczny. W marcu 2008 r. pałac wraz z budynkami przyległymi, parkiem i ziemią (w sumie ponad 46 ha i kilkanaście budynków) można było kupić na licytacji komorniczej.
Pałac został wzniesiony pod koniec XVIII wieku. Jeszcze 30 lat temu, budynek nadawał się do zamieszkania, od 1969 jest nieużytkowany. Wcześniej był własnością PGR i mieściły się w nim biura i mieszkania. W tej chwili popada w ruinę, dach się zawalił, a ściany wyglądają, jakby zaraz miały pójść w ich ślady. W środku i w koło pałacu wala się sporo śmieci, kilkadziesiąt metrów dalej jest spore składowisko opon. Za kilka lat zostanie tylko sterta cegieł. Mimo wszystko warto odwiedzić to miejsce.
Wizyta 1 maja 2023. Ruina i śmieci, a park pałacowy to dzicz. Przez chwilę myślałam, że wszystkie śmieci z terenu zebrano w jedno miejsce przed pałacem, ale teren nadal zaśmiecony, nawet w stawach, a to co zebrano przed leży niewywiezione od wielu lat (wniosek po zdjęciach innych). W niektórych aplikacjach z mapkami tereny ruin pozostałych zabudowań oznaczone są jako 'nielegalne wysypisko śmieci'. Spędziłam tam chyba max 15 minut, gdyż nie eksplorowałam ruin. Według informacji, które znalazłam w internecie to jest główny budynek, ale jest jeszcze drugi pod adresem Studzieniec 86C, obecnie chyba zamieszkany. Nie dotarłam tam, więc nie sprawdziłam.
Pałac w Studzieńcu - ruiny znajduje się przy 67-128 Studzieniec, Lubuskie, Polska
Do Pałac w Studzieńcu - ruiny można dotrzeć, korzystając z poniższego linku