Ładny, zadbany cmentarz z wieloma zabytkowymi nagrobkami. Nagrobki historyczne są zewidencjonowane i dobrze oznaczone.
Cmentarz w Drzewicy nie jest taką galerią sztuki kamieniarskiej jak w Żarnowie, Białaczowie, Przysusze lub Szydłowcu, ale ma swój styl i ilustruje historię miejscowości w której sporo się działo - znajdziemy tu groby ziemiańskie, groby przemysłowców (rodziny Kobylańskich - właścicieli przedwojennego "Gerlacha" oraz kadry technicznej z zagranicy - m.in. Szkotów), przedstawicieli XIX-wiecznej administracji rosyjskiej. Cmentarz - tak jak większość parafialnych cmentarzy liczy około 200 lat, powstał po III rozbiorze Polski, gdy Austriacy (panujący tu w latach 1795-1809) nakazali przenieść pochówki poza obręb cmentarza wokół-kościelnego. Prosty rachunek że około 10 pokoleń drzewiczan spoczywa już na tym cmentarzu (pewnie ok. 10 tys. osób). A gdzie poprzednie 25 pokoleń? Ano, tak samo jak wszędzie - wokół kościoła.., niewielka część (z XVI wieku) nad rzeką, gdzie w XVI wieku istniał kościółek św. Stanisława i mały klasztor bernardynek (który spłonął w 1675 r.). Na tym cmentarzu są też groby żołnierzy z I i II wojny światowej, ale niewielu jest tu pochowanych, przy czym ci z pierwszej wojny światowej nie za specjalnie zostali tu uhonorowani. Nie ma oczywiście grobów żydowskich - cmentarz żydowski - tak jak prawie wszędzie - zniszczony został przez.. nieznanych sprawców.. pod nadzorem Niemców ponad 80 lat temu. Znajdował się (w latach 1862-1942) tuż za murem cmentarza katolickiego i ciągnął się do "drogi gielniowskiej" (przez 700 lat głównej drogi prowadzącej z Drzewicy na południe, od brodu na Drzewiczce w stronę Brzustowca - Starej Wsi i dalej) ale nie ma po nim nawet symbolicznego śladu. Teren został jednak ogrodzony w latach 90-tych przez proboszcza parafii św. Łukasza, w końcu to też cmentarz, panie obszar inwestycyjny czy wysypisko śmieci. Ciekawe że na cmentarzu katolickim większość grobów - przez pierwsze150 lat jego istnienia - były to mogiły usypywane z piasku, oznakowane krzyżem, najczęściej drewnianym (tylko najznamienitszych stać było na kamienne lub żeliwne pomniki), zaś na cmentarzu żydowskim niemal na każdej mogile stała kamienna macewa z piaskowca. Macewy te w 1942 roku zostały poprzewracane a następnie zaczęły znikać, kilkanaście lat po wojnie znikły ostatnie. Dokąd trafiły?.. ;-) A dziś w "tym" ( żydowskim) kierunku poszerzany jest cmentarz parafialny.. Wzdłuż ulicy Kolejowej (linia kolejowa "nr 22" - powstała dopiero na skutek działań Niemców podczas II wojny światowej, choć budowę ukończono dopiero w 1948 roku) ciągnie się dziś strefa biznesowa, a poprzedzał ją PRL-lowski "GS", utworzony zresztą w budynkach pozostawionych przez Niemców (w związku z budową linii kolejowej stacjonował tu batalion budowlany złożony w dużej części z - jak to tu mówiono - "Mongołów", byli to zapewne Kałmucy i Tatarzy Krymscy kolaborujący z Niemcami przeciwko Stalinowi). Wracając do cmentarza.. Charakterystyczny jest tradycyjny "spontaniczny nieład" w rozkładzie alejek cmentarza, tak zawsze uważano w Polsce za normalne że nikt nikogo po śmierci nie ustawia pod linijkę.. W rezultacie tego po większości alejek nie da się przejechać żadnym autem pogrzebowym czy porządkowym, a nawet pieszo trzeba uważać. Dzikość.. równa się wolność. Na docenienie zasługuje fakt że zabytkowe groby są tu zewidencjonowane i oznakowane, a do tego zaopiekowane i restaurowane. To mało gdzie się spotyka. Cmentarz (3,3 ha) posiada rozległy parking (1 ha), nigdzie tak wielkiego nie ma. Raz w tygodniu odbywa się na nim miejscowy targ, ogromny targ. Dociekliwi mogą odnaleźć ślady dwóch poprzednich cmentarzy katolickich - tego przy kościele i tego z czasów reformacji - nad rzeką, blisko nowego ronda ("Zamkowego"?) - ciągle ktoś zapala tam znicze, mimo że od ponad 200 lat nikt tam nie jest już chowany (a przez część dawnego terenu tego starego cmentarza prowadzi wspomniana ulica Kolejowa).
Cmentarz w Drzewicy nie jest taką galerią sztuki kamieniarskiej jak w Żarnowie, Białaczowie, Przysusze lub Szydłowcu, ale ma swój styl i ilustruje historię miejscowości w której sporo się działo - znajdziemy tu groby ziemiańskie, groby przemysłowców (rodziny Kobylańskich - właścicieli przedwojennego "Gerlacha" oraz kadry technicznej z zagranicy - m.in. Szkotów), przedstawicieli XIX-wiecznej administracji rosyjskiej. Cmentarz - tak jak większość parafialnych cmentarzy liczy około 200 lat, powstał po III rozbiorze Polski, gdy Austriacy (panujący tu w latach 1795-1809) nakazali przenieść pochówki poza obręb cmentarza wokół-kościelnego. Prosty rachunek że około 10 pokoleń drzewiczan spoczywa już na tym cmentarzu (pewnie ok. 10 tys. osób). A gdzie poprzednie 25 pokoleń? Ano, tak samo jak wszędzie - wokół kościoła.., niewielka część (z XVI wieku) nad rzeką, gdzie w XVI wieku istniał kościółek św. Stanisława i mały klasztor bernardynek (który spłonął w 1675 r.). Na tym cmentarzu są też groby żołnierzy z I i II wojny światowej, ale niewielu jest tu pochowanych, przy czym ci z pierwszej wojny światowej nie za specjalnie zostali tu uhonorowani. Nie ma oczywiście grobów żydowskich - cmentarz żydowski - tak jak prawie wszędzie - zniszczony został przez.. nieznanych sprawców.. pod nadzorem Niemców ponad 80 lat temu. Znajdował się (w latach 1862-1942) tuż za murem cmentarza katolickiego i ciągnął się do "drogi gielniowskiej" (przez 700 lat głównej drogi prowadzącej z Drzewicy na południe, od brodu na Drzewiczce w stronę Brzustowca - Starej Wsi i dalej) ale nie ma po nim nawet symbolicznego śladu. Teren został jednak ogrodzony w latach 90-tych przez proboszcza parafii św. Łukasza, w końcu to też cmentarz, panie obszar inwestycyjny czy wysypisko śmieci. Ciekawe że na cmentarzu katolickim większość grobów - przez pierwsze150 lat jego istnienia - były to mogiły usypywane z piasku, oznakowane krzyżem, najczęściej drewnianym (tylko najznamienitszych stać było na kamienne lub żeliwne pomniki), zaś na cmentarzu żydowskim niemal na każdej mogile stała kamienna macewa z piaskowca. Macewy te w 1942 roku zostały poprzewracane a następnie zaczęły znikać, kilkanaście lat po wojnie znikły ostatnie. Dokąd trafiły?.. ;-) A dziś w "tym" ( żydowskim) kierunku poszerzany jest cmentarz parafialny.. Wzdłuż ulicy Kolejowej (linia kolejowa "nr 22" - powstała dopiero na skutek działań Niemców podczas II wojny światowej, choć budowę ukończono dopiero w 1948 roku) ciągnie się dziś strefa biznesowa, a poprzedzał ją PRL-lowski "GS", utworzony zresztą w budynkach pozostawionych przez Niemców (w związku z budową linii kolejowej stacjonował tu batalion budowlany złożony w dużej części z - jak to tu mówiono - "Mongołów", byli to zapewne Kałmucy i Tatarzy Krymscy kolaborujący z Niemcami przeciwko Stalinowi). Wracając do cmentarza.. Charakterystyczny jest tradycyjny "spontaniczny nieład" w rozkładzie alejek cmentarza, tak zawsze uważano w Polsce za normalne że nikt nikogo po śmierci nie ustawia pod linijkę.. W rezultacie tego po większości alejek nie da się przejechać żadnym autem pogrzebowym czy porządkowym, a nawet pieszo trzeba uważać. Dzikość.. równa się wolność. Na docenienie zasługuje fakt że zabytkowe groby są tu zewidencjonowane i oznakowane, a do tego zaopiekowane i restaurowane. To mało gdzie się spotyka. Cmentarz (3,3 ha) posiada rozległy parking (1 ha), nigdzie tak wielkiego nie ma. Raz w tygodniu odbywa się na nim miejscowy targ, ogromny targ. Dociekliwi mogą odnaleźć ślady dwóch poprzednich cmentarzy katolickich - tego przy kościele i tego z czasów reformacji - nad rzeką, blisko nowego ronda ("Zamkowego"?) - ciągle ktoś zapala tam znicze, mimo że od ponad 200 lat nikt tam nie jest już chowany (a przez część dawnego terenu tego starego cmentarza prowadzi wspomniana ulica Kolejowa).
cmentarz parafialny w Drzewicy (od 1796) znajduje się przy 26-340 Drzewica, Łódzkie, Polska
Do cmentarz parafialny w Drzewicy (od 1796) można dotrzeć, korzystając z poniższego linku