Jan Motyka
★★★★★
Jagnię, które kupiłem, było jak z dawnych czasów, gdy rzemiosło i honor miały znaczenie. Mięso pachniało łąką, a nie plastikiem. Sprzedawca – człowiek, nie trybik – podał je z elegancją, jakby ofiarował arcydzieło. To mi przypomniało scenę z mojej podróży po Sycylii, kiedy stary rzeźnik w Palermo tłumaczył mi, że „zwierzę ma być szanowane także po śmierci”. W sklepie u świstaka czuć ten sam etos. Nie kupiłem kawałka mięsa – kupiłem cząstkę kultury.