Pałac w Rusinowie Rusinów

Opinie

1. HITY ESKA ★★★★★

   Pałac Dembińskich w Rusinowie wzniesiono w latach 1777–1786 (fundacja Urszuli z Morsztynów Dembińskiej). Pełnił on funkcję jesienno-zimowej rezydencji rodziny, pozwalając na zarządzanie okolicznymi dobrami (kluczem przysuskim) poza sezonem letnim spędzanym w Szczekocinach. Wcześniej Dembińscy wznieśli także rezydencje w Krakowie i w Warszawie (1760–1770) oraz reprezentacyjny pałac w Szczekocinach (1770–1780). Pani Urszula z Morsztynów Dembińska (1746–1825), żona Franciszka Dembińskiego z Przysuchy okazała się niezwykle obrotną i wpływową arystokratką, filantropką i znaną mecenaską sztuki. Pochodziła spod Krakowa, wykształcenie zdobyła w Niemczech (w klasztornej szkole sióstr wizytek we Wrocławiu / Breslau). Mając lat 16 wyszła za mąż za 32-letniego Franciszka Dembińskiego. Młode małżeństwo przez czternaście lat rozwijało interesy i kontakty, od Krakowa do Warszawy. Po śmierci męża (1776) Urszula przez ponad 50 lat zarządzała sama licznymi dobrami ziemskimi (Przysucha, Szczekociny), skąd czerpała ogromne dochody. Franciszek Dembiński (1730-1777) z Przysuchy był krakowskim urzędnikiem ziemskim. ​Razem z żoną zainicjował budowę czterech pałaców - w Krakowie (ul. Wiślna 7, ok. 2435 m²), w Warszawie (ok. 5085 m²), Rusinowie koło Przysuchy (ok. 1000 m²), w Szczekocinach (ok. 1000 m², ten ciągle czeka na współczesny remont), podczas budowy tego ostatniego zmarł. Po jego śmierci 31-letnia Urszula przejęła samodzielne zarządzanie ogromnym majątkiem przemysłowym i ziemskim, stając się jedną z najprężniejszych kobiet - przedsiębiorców swojej epoki. Rozwinęła ośrodek przemysłowy w Przysusze (dymarki, kuźnice i zakłady metalowe, co przynosiło jej ogromne zyski), wznosiła domy dla rzemieślników (sprowadzanych do Przysuchy z Niemiec, m. in. rodzice Oskara Kolberga) i robotników. W Wysowej (w Beskidzie Niskim koło Gorlic) stworzyła jedno z pierwszych polskich sanatoriów. ​Jako filantropka hojnie wspierała przytułki, szpitale oraz szkoły. W Krakowie ufundowała słynne łańcuchy na kamiennych słupach wokół kościoła Mariackiego, św. Anny i Dominikanów, za co miasto uhonorowało ją tablicą pamiątkową. ​Mecenat i kolekcjonerstwo: fundowała liczne kościoły (np. w Przysusze i Szczekocinach). Była mecenaską sztuki – portretowali ją najlepsi malarze epoki, w tym Johann Baptist von Lampi i Marcello Bacciarelli. ​Wpływy społeczne: Nazywano ją "carową krakowską" ze względu na autorytet i bogactwo. W swoich dobrach gościła króla Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz Tadeusza Kościuszkę. Choć jako wpływowa ziemianka bywała w Warszawie to na stałe mieszkała albo w Szczekocinach (latem), albo w Rusinowie (zimą). Zmarła w Krakowie, a pochowana została w kościele parafialnym św. Bartłomieja w Szczekocinach. Urszula Dembińska miała troje dzieci (ród do dziś żyje w Polsce). Po śmierci Urszuli z Morsztynów Dembińskiej (1825) majątek odziedziczyła jej córka Salomea Wielhorska. Następnie przeszedł on w ręce jej syna Józefa Wielhorskiego, a po 1851 roku dobra zostały podzielone i wielokrotnie zmieniały właścicieli. Na początku XX wieku majątek nabyła rodzina Kobylańskich z Drzewicy. Samuel Kobylański ufundował drewniany kościół w Rusinowie naprzeciwko pałacu (1925). ​Emilia z Kobylańskich Dąbrowska – była ostatnią przedwojenną właścicielką obiektu. W jej rękach (oraz rodziny Dąbrowskich) pałac pozostał także krótko po II wojnie światowej jako tzw. resztówka.

   prawie 8 miesięcy temu
2. Hanna Kuligowska ★★★★★

   Niezwykłe miejsce, wspaniali gospodarze, miła obsługa

   prawie 10 miesięcy temu
3. ness sportive ★★★★★

   Pałac robi imponujące wrażenie na pierwszy rzut oka. Niemniej na miejscu dowiadujemy się, iż w okresie wakacyjnym nie jest dostępny dla zwykłego śmiertelnika, który nie zamawia imprezy okolicznościowej. Ciężko więc wystawić dokładną ocenę.

   1 rok temu

1. Tomasz Chmielinski ★★★★★

   Późnobarokowy dwór, wzniesiony w czwartej ćwierci XVIII wieku przez Franciszka Dembińskiego, starostę wolbromskiego, i jego żonę Urszulę z Morsztynów. Pieknie wyremontowany. Warto tu zajrzeć.

   1 rok temu
2. Księciunio ★★☆☆☆

   Deser lodowy trudno nazwać deserem. deser składający się z 3 małych gałek lodów prawie z niczym torcik bezowo- lodowy był przykrym doświadczeniem. torcikiem można było wbijać gwoździe w ścianę tak bardzo był zamrożony. podawanie kawy dla kilku osób wyglądało strasznie i komicznie. z każdą szklanka Pani biegała oddzielnie a pianka na kawie czasami była a czasami po drodze się rozpadła. Obsługa miła ale to chyba tyle co można dobrego powiedzieć o tym miejscu.

   1 rok temu
3. Paulina S ★★★★★

   Pięknie odrestaurowany pałac z dużą dbałością o szczegóły. Właściciele wkładają serce w to miejsce, co widać na każdym kroku. Zadbany teren wokół pałacu, klimatyczne wnętrza przystosowane do organizacji mniejszych i większych przyjęć oraz pyszna kuchnia to niewątpliwe atuty tego miejsca. Jest też basen, sala zabaw dla dzieci, piękne alejki do spacerowania oraz kolekcja starych samochodów...A to i tak nie wszystko... :) po prostu warto tu zajrzeć :)

   prawie 2 lata temu

1. Plan Be ★★★★★

   Jadąc na działkę z dwójką dzieci chcieliśmy zatrzymać się na obiad, niestety trafiliśmy na imprezę zamkniętą, jakie było nasze zaskoczenie jak pan Właściciel zaprosił nas na kawę ☺️ miło, że są na świecie jeszcze tacy życzliwi ludzie☺️♥️ Btw pałac i okolica przepiękna, a kawka pyszna ☺️ Wpadniemy jeszcze nie raz! Pozdrawiamy serdecznie miłego pana ♥️

   prawie 2 lata temu

Najczęściej zadawane pytania