t t
★★★★☆
Odkąd makarun zniknął z kampusu, nic nie jest już takie samo. Tyle wspomnień, które się nie powtórzą. Tyle przegapionych szans, by tych wspomnień było więcej. Wszystko przemija, to również musiało. Wiem to, to oczywiste. Ale każdego dnia na nowo odkrywam w moim sercu taką małą, czarną plamkę. Ona boli, ona się powiększa. Może jest to dziura utworzona poprzez tęsknotę. Jest to nostalgia do dawnych czasów, kiedy może nie wszystko było lepiej, ale było we mnie jeszcze trochę nadziei. Gdy przychodziłem na kampus uniwersytetu ekonomicznego we wrocławiu, by poczuć zapach tłuszczyku z samochodu makarunu. Teraz czuję tylko pustkę