Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Proszowicach Szpital, Proszowice

Opinie

1. Marcin Bułat ★★★★★

   Z powodu poważnego schorzenia jelita grubego spędziłem w szpitalu 9 dni. Nie mogę nic złego powiedzieć na temat szpitala oraz pracowników. Nie miałem żadnych problemów z kontaktem, z pielęgniarkami, które świetnie się mną zajmowały. W szpitalu jest wielu młodych świetnych lekarzy. Szczególnie chciałbym zwrócić uwagę na osobę lekarza Rafała Cygana. Do tej pory najlepszy lekarz jakiego spotkałem w swoim życiu. Pełen profesjonalizm, otwartość i super podejście do pacjenta. W sumie to wszyscy lekarze, z którymi miałem kontakt w tym szpitalu byli bardzo pomocni. Nie mogę również zapomnieć o ciężkiej pracy pań odpowiedzialnych za rehabilitację, o dziewczynach dbających czystość w szpitalu jak. Nie mogę zapomnieć o pani Justynie i pani Ewie z DILO, które potrafiły szybko i sprawnie wszystko zorganizować Szacunek

   prawie 10 miesięcy temu
2. Renata ★★★★★

   Dziękuję za opiekę w czasie pobytu na Oddziale pulmonologicznym szpitala w Proszowicach. Pan Ordynator Paweł Nastałek konkretny, dokładny, kompetentny. Jego zespół: dr. Skucha oraz dr. Jarosławski również bardzo profesjonalnie zajęli się moim problemem. Każdego dnia byłam informowana o podejmowanych badaniach oraz otrzymywałam odpowiedź na zadawane pytania. Również opieka pielęgniarek była profesjonalna , dzięki temu pobyt na oddziale był dużo łatwiejszy, mniej stresujący.

   prawie 10 miesięcy temu
3. Katarzyna Adamek ★★★★★

   Dziękuję bardzo za opiekę zarówno Pań Pielęgniarek z Oddziału Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej jak również Panu Doktorowi Ślusarskiemu i Pani Doktor Sawickiej za profesjonalizm i wyjątkowe podejście do pacjenta. Od pierwszych chwil po przyjęciu do Szpitala czułam się zaopiekowana. Personel bardzo życzliwy, pełen empatii w stosunku do pacjenta, nie pozostaje obojętny na jego los zarówno przed jak i po zabiegu.

   prawie 11 miesięcy temu

1. Ula Duda ★☆☆☆☆

   Niestety, pobyt na oddziale ortopedii był dla mnie bardzo trudnym i traumatycznym doświadczeniem. Po zabiegu na kolano zwijałam się z bólu, a mimo moich próśb nie mogłam się doprosić o leki przeciwbólowe. Pielęgniarki reagowały z niechęcią, a nawet z pretensjami, gdy dzwoniłam po pomoc. Moje siostry, które były upoważnione do uzyskiwania informacji o moim stanie zdrowia, nie mogły się niczego dowiedzieć – odpowiedzi udzielano im z wielką łaską, jakby robiąc przysługę. Przez dłuższy czas nawet nie wiedziały, czy żyję, bo nikt nie chciał im udzielić żadnych informacji. Podczas wypisu również spotkałam się z brakiem empatii. Nie mogłam samodzielnie podnieść nogi, a osoba odpowiedzialna za transport nie potrafiła nawet ustawić wózka w odpowiedni sposób. Kiedy siostra poprosiła o pomoc lekarza dyżurującego, usłyszała, że „nie jest od udzielania informacji, tylko jest lekarzem”. To wszystko pokazuje brak szacunku, empatii i podstawowej troski o pacjenta. Zdecydowanie nie polecam tego oddziału – człowiek po operacji czuje się tam bardziej jak problem niż jak chory wymagający opieki.

   prawie 11 miesięcy temu
2. Maciej Szpitalny ★★★★★

   Jestem po rekonstrukcji więzadeł w kolanie. Zabieg się odbył w lutym. Warunki jakie panują na oddziale ortopedii i chirurgii to prawdziwy 21 wiek. Obsługa jak w hotelu. Ja wracam do zdrowia i dziękuję personelowi.

   1 rok temu
3. Stanisław Adamski ★☆☆☆☆

   Poradnia pulmonologiczna. Burdel jak w ruskim czołgu. Lekarz spóźnia się kilka godzin, pielegniarka/technik rtg (nie pytałem o tytuł) zwraca się do pacjentów na "ty". Jechałem tu z Krakowa i chyba więcej tu nie przyjdę.

   prawie 4 lata temu

1. ES ★☆☆☆☆

   Panie pielęgniarki na oddziale neurologii to jakaś kpina. Opryskliwe, chamskie jakby za karę wykonywały swoją prace. Obgadują pacjentów tak, że wszystko słychać na korytarzu i każdy, kto czeka w poradni może sobie posłuchać. Wstyd, jak Panie tak mogą robić?? Pomijam już fakt, ze pacjenta maja głęboko w poważaniu.

   prawie 5 lat temu
2. Sałatek H ★☆☆☆☆

   Dwa tygodnie temu, do szpitala w Proszuwicach, karetką przyjechal mój tata z podejrzeniem tętniaka. Po 1,5 h czekając w karetce przed szpitalem został przyjęty na SOR. Po zrobieniu,, jakichś,, badań stwierdzono u niego niewydolność nrek, dostał więc kropluwki, cewnik i miał czekać. Jednak stan się pogorszył i został na noc i kolejny dzień w szpitalu w Proszowicach. Jakas pani chyba doktor stwierdziła że ona tam żadnego tętniaka nie widzi i że to tylko chore nerki, ale stan zdrowia się nie poprawiał, wręcz pogorszal. Co się okazało nie robili tacie teg skomplikowanego badania jakim jest USG i nie wiedzieli czemu stan zdrowia się pogarsza. Robiąc wywiad telefoniczny z moją mamą lekaz wypytywał o wszystko szukając chyba tropu pogorszenia się stanu zdrowia..... Poczym mama zapytała o tego tętniaka który podejrzewali ratownicy jak przyjechali po tatę, to wtedy zostało wykonane to tak bardzo trudne badanie jakim jest USG. I faktycznie znaleziono tętniaka. I tu na szczęście kończy się historia szpitala w Proszowicach i zaczyna w innym szpitalu. Tatę przetransportowali do szpitala Jana Pawła II i tam lekarze zaczeli działać. Niestety jeden dzień zwłoki w Proszowicach dał o sobie znać. Niedługo po przyjeździe do szpitala Jana Pawła II tata zatrzymał się pierwszy raz. Bardzo długo go reanimowali. Szybko zlokalizowano powód i trafił na stół w celu zatamowania przecieku aorty brzusznej. Zaraz przed zabiegiem tata zatrzymał się drugi raz. Dodam że to bym zabieg ratujący życie. Udało się zatamować wyciek. Stan był krytyczny, lekarzy nic nie chcieli mówić. Po 2 dniach wykryto krwiaka koło śledziony, który powstał podczas reanimacji. Finalnie usunięto śledzione i doszło do trzeciego zatrzymania akcji serca . Tata jeszcze kilka dni miał podłączana sztuczna nerkę. Na szczęście powoli wszysko wraca do normy. Dziś miał miejmy nadzieję ostatni zabieg który miał już ustabilizować pracę aorty brzusznej. Nie jestem jedyny. W szpitalu w Proszowicach pracują ludzie którzy chyba nie powinni dalej tego robić, to nie jest normalne. I przez takie sytuacje ludzie przestają wierzyć w lekarzy.... Dramat.....

   prawie 5 lat temu
3. Pif Paf ★☆☆☆☆

   Ten pseudoszpital powinien zostać natychmiast zamknięty. To co się tam dzieje to istna parodia. Chcąc umówić się na wizytę trzeba chyba wróżyć z gwiazd czy trafimy na dobry dzień pani z rejestracji. Personel traktuje ludzi jak przedmioty. Po 10h oczekiwania na izbie przyjęć i odsyłania z gabinetu do gabinetu, z wielką pretensją zostałem odesłany z niczym do domu. Najgorszemu wrogowi nie polecam przebywania w tej placówce!

   bardziej 6 lat temu

1. Paulina K. ★☆☆☆☆

   oddział chirurgiczny Mój dziadek (po udarze, lat 80, z demencją, pacjent trudny) trafił tam, ponieważ w wyniku wypadku złamał rękę i krąg piersiowy. Pielęgniarki były miłe i pomocne, natomiast lekarze...Było ich kilku, ale każdy odmawiał udzielenia odpowiedzi na pytanie o stan zdrowia dziadka czy badania, które mają przeprowadzić. W wyniku ich troskliwego leczenia dziadek dostał krwotoku (za bardzo rozrzedzili mu krew), którego nie można było zatamować przez półtora dnia. Potem spadła mu saturacja, bo przesadzili z lekami. Lekarze w kontakcie nieprzyjemni, jeden z nich sugerował nawet, że wypadek dziadka to nasza wina (bo nie upilnowaliśmy). A jeden z lekarzy dosłownie zamknął mi drzwi dyżurki przed nosem i tyle go widziałam. Jedyną osobą, od której można się było czegokolwiek dowiedzieć, był ordynator, który jest osobą patrzącą na wszystkich z góry. Kiedy zadaje się mu jakieś pytanie, odpowiedź to "proszę nie zawracać mi głowy". Ja wiem, że dziadek to trudny pacjent. Po udarze, z postępującą demencją. Potrafi krzyczeć jedno słowo kilka godzin, a po 5-ciu minutach nie pamięta już, co się do niego mówiło. Ale podejście lekarzy do niego i nas jako jego rodziny było straszne. Na koniec usłyszałam, jak jeden mówił do drugiego, że całe szczęście, że zabierają już dziadka, bo przynajmniej będzie spokój.

   bardziej 7 lat temu

Najczęściej zadawane pytania