Ogród Saski – park miejski w śródmieściu Warszawy, położony między placem marsz. Józefa Piłsudskiego, placem Żelaznej Bramy, ul. Marszałkowską i ul. Królewską, na Osi Saskiej. Pierwotnie geometryczny ogród francuski założony w latach 1724–1748 dla króla Augusta II Mocnego według projektu Matthäusa Daniela Pöppelmanna i Zachariasa Longuelune’a przy współpracy (od 1733) Carla Friedricha Pöppelmanna i Johanna Christopha von Naumanna jako ogród pałacu Saskiego. Został zdewastowany w czasie insurekcji kościuszkowskiej (1794), przekomponowany na krajobrazowy ogród angielski w latach 1816–1827 według projektu Jamesa Savage’a. Ogród Saski został założony na przełomie XVII i XVIII wieku przez króla Augusta II Mocnego, na tzw. Osi Saskiej, jako ogród przypałacowy przy pałacu Saskim w stylu francuskim. Częściowo zniszczony w czasie powstania warszawskiego, został odtworzony po wojnie. Nie byłoby Ogrodu Saskiego, gdyby nie król August II i jego marzenia o stworzeniu rezydencji dorównującej Wersalowi. Dziś to fragment największego założenia barokowego w Warszawie jakim jest Oś Saska. Prawie 300 lat temu ogród został udostępniony przez króla wszystkim mieszkańcom miasta. Otwarty 27 maja 1727 roku Ogród Saski był pierwszym udostępnianym ogrodem miejskim w Warszawie. Ogród szybko zyskał dużą popularność stając się ulubionym miejscem wypoczynku i rozrywki mieszkańców miasta. Do ogrodzonego obiektu nie były wpuszczane osoby niechlujnie ubrane lub nietrzeźwe, Żydzi w tradycyjnych strojach, a także dzieci do lat 14 bez opieki. Przy każdej bramie ogrodu stał policjant. Jedynym zachowanym do dziś śladem rokokowym w założeniu parku jest niekompletny zespół rzeźb, będących dziełem wysokiej klasy artystów warszawskich czynnych w połowie XVIII wieku. Rzeźby w Ogrodzie Saskim to zespół dwudziestu jeden barokowych rzeźb, zlokalizowanych we wschodniej części Ogrodu Saskiego, na jego głównej osi, a na tyłach Grobu Nieznanego Żołnierza oraz fontanny Henryka Marconiego. 16 czerwca 1855 uruchomiono pierwszy warszawski wodociąg miejski, prowadzący wodę z Wisły przez stację pomp przy ul. Karowej, zbudowany według projektu Henryka Marconiego. Wzniesiony w Ogrodzie Saskim wodozbiór, o kształcie wzorowanym na rzymskiej świątyni Westy w Tivoli pod Rzymem, pełnił funkcję wieży ciśnień. Wodę ze zbiornika rozprowadzano do 16 zdrojów oraz 4 fontann w różnych częściach miasta, z najbardziej efektowną w samym Ogrodzie Saskim, zachowaną do dziś. Fontanna zaprojektowana przez Henryka Marconiego składa się z wielkiej patery, odlanej z żeliwa w Rządowej Fabryce Machin na Solcu oraz z misy, na której widnieją płaskorzeźby w postaci głów. Całość stoi w dwóch kamiennych wannach, z których zewnętrzna jest nieco niższa i to na jej krawędzi umieszczono cztery cynkowe delfiny wyrzucające wodę ku środkowi fontanny. Delfiny według projektu Hermana Fritscha wykonano w warszawskiej fabryce Karola Juliusza Mintera. Przy fontannie ustawiono zegar słoneczny z fundacji Antoniego Magiera. W okresie okupacji niemieckiej Ogrodowi Saskiemu nadano niemiecką nazwę Sächsischengarten. 4 maja 1942 został on zamknięty dla ludności polskiej. W kwietniu 1945 oczyszczony z min park przekazano do użytku mieszkańców.
Zdjęcia
Opinie
-
Jaroslaw ★★★★★
-
Dawid Tomasz ★★★★★
Jestem pod ogromnym wrażeniem, że takie miejsce jest w ogrodzie. Świątynia umiejscowiona na wzniesieniu. Piękny widok z góry na okolice. Budowla nawiązuje do mitologii rzymskiej. Westa była Panią odpowiedzialna za ognisko domowe. Uważam że to miejsce trzeba samemu zobaczyć, zdjęcia nie oddają tego w całości. Polecam
-
Teo Teus ★★★★☆
W 1855 roku w Warszawie uruchomiono pierwszy wodociąg miejski pobierający wodę z Wisły, zbudowany według projektu Henryka Marconiego. Jednym z elementów wodociągu był zbudowany w Ogrodzie Saskim wodozbiór wzorowany na rzymskiej świątyni Westy w Tivoli, który pełnił funkcję wieży ciśnień. Wodę ze zbiornika rozprowadzano do kilkunastu zdrojów i fontann w różnych częściach miasta, w tym do wielkiej, efektownej fontanny w samym Ogrodzie Saskim, zachowanej do dziś.
-
Maciej Śmiarowski ★★★★★
Warto zobaczyć. Ciche czyste miejsce w centrum
-
Jan Gruca ★★★★★
Świątynia Westy to właściwie wodozbiór w kształcie rotundy. Budowla wzorowana jest na świątyni Westy w Tivoli pod Rzymem. Została wzniesiona w latach 1852-54. Zaprojektował ją Henryk Marconi jako klasycystyczną wieżę ciśnień wodociągu warszawskiego. Podczas wojny została zniszczona, ale ją odbudowano. Dziś w budynku znajduje się zapas wody do celów przeciwpożarowych dla pobliskiego Teatru Wielkiego.
-
renata chojnacka ★★★★★
Będąc w Parku Saskim nie sposób ominąć Wodozbior ,który dominuje na wzgórzu. To ładne miejsce widokowe zdominowane przez młodzież. Pełni ważna rolę dostarczając wodę do fontann podobnie jak jego odpowiednik w Łazienkach. Można znaleźć ławeczkę w jego pobliżu i spojrzeć na niego bo budowano go na styl włoski.
Nowa Recenzja
Najczęściej zadawane pytania
Jaki jest adres Wodozbiór Świątynia Westy?
Wodozbiór Świątynia Westy znajduje się przy Niecała 14, Warszawa, Polska
Jak można dotrzeć do Wodozbiór Świątynia Westy?
Do Wodozbiór Świątynia Westy można dotrzeć, korzystając z poniższego linku