Teatr Niewielki Praga-Południe, Warszawa

Opinie

1. Kinga Stachoń ★★★☆☆

   Teatr bardzo fajny, odjęłam 2 gwiazdki za brak informacji na bilecie czy w mailu gdzie teatr się mieści. Promenada jest ogromnym centrum a w internecie znaleźliśmy dwie sprzeczne informacje ( poziom 0 i poziom 2. Kiedy ustalilysmy, że to poziom 2 to znów ciężko było ustalić jak tam wejść. Może dla osób, które odwiedzają centra handlowe to proste ale nas to zgubiło. Druga sprawa, kiedy zadzwoniłam do teatru Pan powiedział mi, że teatr znajduje się obok szkoły tańca... ale nie powiedział, gdzie jest szkoła tańca :) kazał mi się potem przełączyć na numer 1, pod który dzwoniłam. Spóźniliśmy się 15 min, teatr szukaliśmy 24 min. Promenada jest miejscem do którego nie wrócimy.

   prawie 9 miesięcy temu
2. Kamil Protasiuk ★★★★★

   Bardzo fajna atrakcja dla najmłodszych w której mogą poraz pierwszy doświadczać sztuki. Spektakl "Dobranoc Jaśku" fajnie angażuje dzieci do udziału w przedstawieniu. Teatr otwarty w środy (sa zniżki), soboty i niedziele. Polecamy.

   1 rok temu
3. Wojtek Szymankiewicz ★★★★★

   Razem z cztero i pół letnią wnuczką poszliśmy na spektakl Dobranoc, Jaśku. Wyrazy uznania dla obsługi przed spektaklem. Jesteśmy pod wrażeniem reakcji dzieci, które przez całą sztukę chłonęły grę i to co się działo. Mam nawet wrażenie, że były jakby zahipnotyzowane. Aktorka wspaniale umiała wejść w interakcje z dziećmi. A po sztuce dzieci aktywnie włączyły się do zabawy na scenie.

   prawie 2 lata temu

1. Joana Jermak ★★★★★

   Nasze pierwsze rodzinne wyjście do teatru. Jesteśmy zachwyceni! 2,5 latek miał uśmiech na twarzy przez cały spektakl. Fajnie, ze do roczku dziecko nie płaci za bilet, dzięki temu wybraliśmy się na spektakl całą rodzinką. Aktor zabawny i potrafił zapanować nad młodą widownią, aktorka bardzo delikatna. I sens historii przedstawionej też fajny :) Pan który spotykał i zapowiadał spektakl również miły i umiejący z dziećmi załapać super kontakt. Fajnie, gdy ludzie pracujący z dziećmi nie czują znużenia, a robią to szczerze. Czuliśmy się w teatrze bardzo fajnie!

   prawie 2 lata temu
2. Wielebor Dębski ★★★★★

   Jestem już drugi raz. Muszę pana z wąsikiem przeprosić, że dzieci wbiegły na scenę. Mimo tego świetnie pan sobie poradził i mimo iż jedna z dziewczynek zabrała kalosz i nie chciała oddać, doskonale pan kontynuował spektakl "a co to?" .Dzisiejsze przedstawienie było rewelacyjne. Dzieci nie przestawały się śmiać nawet na chwilę. Wielkie brawa.

   prawie 3 lata temu
3. irminka6 ★★★★★

   Miejsce przyjazne dla dzieci, łagodne spektakle pozwalają odprężyć się i wyciszyć również rodzicom

   prawie 3 lata temu

1. Bernard Sosin ★★★★★

   Wspaniałe miejsce. Byliśmy z 16 mc córeczką. Polecam każdemu z małym dzieckiem.

   prawie 3 lata temu
2. Kamil Bolek ★★☆☆☆

   Teatr nieco awangardowy i minimalistyczny. Tak w samej formie wyrazu, w scenografii, miejsc na widowni, czy "sali zabaw" dla oczekujących dzieci. Porusza się więc raczej w sferze symboliki niż dosłowności - ale za te spójność na każdym etapie doświadczenia najmniejszych konsumentów daję plusa. Sama sztuka "Różowa wyspa" ciekawa, choć widać, że teatr dopiero zamierza wychować swojego najmłodszego, przyszłego widza, który nie będzie gustował w przesadnej ekspresji, infantylnej interakcji czy ludycznej zabawie. Fabuła raczej stawia pytania niż dostarcza prostych odpowiedzi. Obserwujemy, jak główny bohater stopniowo zostaje ograbiany ze wszystkich rzeczy przez pojawiająca się postać. Nuda wywoływana w widzu przez dużą część spektaklu świetnie podkreśla bezrefleksyjną egzystencję głównego bohatera. Bezmyślny altruizm pozostaje bez odpowiedzi, niesymetryczny świat i brak wzajemności sprawia, że współczujemy głównemu bohaterowi na każdym etapie jego cierpień; następnie po nawiązaniu relacji ze swoją ciemiężycielką w szponach syndromu sztokholmskiego zostaje porzucony i pozostawiony w samotności. Płacz kilkorga dzieci na zakończenie udowadnia dobitnie, że widz ma możliwość osiągnięcia pełnego katharsis. Puenta zdaje się banalnie prosta: mimo że ktoś brutalnie Cię wykorzystał, zranił i porzucił - nie zamykaj się na nowych ludzi, przyjaciół i miłość. Prawda o tyle trudna, co będąca bodźcem do głębszej refleksji na temat otaczającego nas świata i innych ludzi. Ale czy tak (np. przerobienie swojego najlepszego przyjaciela na skarpetki) sztukę odebrali również 4-letni widzowie, dla których sztuka w końcu była przeznaczona - trudno powiedzieć.

   prawie 4 lata temu
3. ASD ASD ★★★★★

   Przedstawienie Wyspa. Dziecko 19 miesieczne było zachwycone. Super realizacja. Na koniec dzieci miga wejść na scenę. Z pewnością wrócimy jeszcze raz !

   prawie 4 lata temu

Najczęściej zadawane pytania